Apuntamentos, resumos, traballos, exames e exercicios de Outras linguas estranxeiras de Secundaria

1.- Mellorar as condicións de vida dos labregos e denunciar o caciquismo

- Solicitar a propiedade da terra para quen a traballaba

2-

3-Eran os homes de Nós que non atopan acomodo no mundo que lles tocou vivir

Obras- Risco (O porco de pé), Otero (Os camiños da vida), Castelao (Sempre en Galiza)

4 A poesía lírica de Cabanillas está contida nas seguintes obras: No desterro, Vento mareiro, Da terra asoballada e A rosa de cen follas. Manifestanse estas direccións:...

Cantigas de Amor

1. Influencia da poesía provincial. 2. Eu poético masculino (trobador). 3. Marca de "senhor". 4. Ambiente cortesán de pazo = a corte. 5. Non hai confidentes propiamente ditos; o trobador diríxese a Deus, ao amor, aos amigos en busca de desafogo. 6. Cantiga de refrán. Amigo, cantiga de mestría = sen refrán que son propiamente provenzais. 7. 4 cobras de 6-7 versos. Princípios do Amor Cortés: 1. A "senhor". A amada é unha dama da alta sociedade, pertence á corte (na poesía provenzal é casada, pero na galego-portuguesa non é casada). 2. Exolio da dama: Dama idealizada; non aparecen trazos físicos, só valores éticos. Físicos: "bentalhada", "ben parecida", "a máis fermosa". Valores: "o bom juiz (sensata)", "bom...

A Esmorga (1959): Clásico da Literatura Galega

É a primeira obra de E. Blanco Amor publicada en plena madurez, e un clásico da literatura galega.

Estrutura e Narración

A obra iníciase cunha “documentación” onde o autor explica, empregando a primeira persoa (punto de vista), como chegou a obter a información do que se relata a continuación: os sucesos ocorridos durante un día de esmorga ao Castizo, ao Bocas e ao Milhomes (personaxes) e o seu tráxico remate (argumento).

O relato propiamente dito está formado polos cinco capítulos seguintes, que son unha transcrición das declaracións feitas por Cibrán, o Castizo, a un xuíz do que non se rexistran as intervencións (talvez para subliñar a falta de comunicación da xustiza, que...

Orixe e Composición do Léxico Galego

Fontes do Léxico: Patrimoniais e Cultismos

Termos patrimoniais: Son palabras que se introduciron moi cedo na lingua, desde as orixes latinas, e evolucionaron sufrindo moitas transformacións fonéticas e semánticas ao longo dos séculos.

Cultismos: Son palabras tomadas directamente do latín (ou do grego a través do latín) en épocas máis tardías, cando a lingua xa estaba formada. Por iso, sufriron poucas ou ningunha transformación fonética, conservando unha forma moi semellante á orixinal latina.

Influencias na Formación do Léxico

Substrato preindoeuropeo: Refírese ás linguas faladas na Península Ibérica antes da chegada dos romanos e da imposición do latín. Deixaron pegadas no léxico, especialmente...

Xeración do 36

Comeza con Cómaros verdes de Aquilino Iglesia Alvariño. Escribiu unha poesía cunha paisaxe humanizada con temáticas como a soidade, o paso do tempo e a morte. De día a día, Lanza de soedá e Nenias. Xosé María Díaz Castro escribiu só Nimbos, obra na que ten temas como o amor, a morte, a vida. Escribiu o poema Penélope. Tamén destaca Luis Pimentel con Triscos, Sombra do aire na herba. Caracterízase por ser pesimista.

Promoción de Enlace

Naceron arredor dos anos 20. Os máis importantes foron: Antonio Tovar conxugou intención social con intimismo nos libros Arredores, Non, Calados esconxuros, Berros en voz baixa, A nada destemida e Cadáver adiado. Manuel Cuña Novás destaca co poemario Fabulario novo, adaptando o...

Literatura Galega do Século XX

As Irmandades da Fala

As Irmandades da Fala foron unha cooperativa de pensadores e escritores que promoveron o nacionalismo galego, desenvolvendo importantes actividades culturais e políticas en Galicia.

Fundadas o 18 de maio de 1916, a xuntanza inicial foi convocada por Antón Vilar Ponte. Os seus obxectivos principais eran defender, exaltar e fomentar a lingua galega. O seu xornal voceiro, A Nosa Terra, creouse o 14 de novembro de 1916.

Entre as súas primeiras accións destacaron:

• A elaboración dun manifesto.
• A defensa da igualdade de dereitos para a muller.
• A garantía de que o pobo galego puidese expresarse libremente nas eleccións.

No seu programa político, os obxectivos incluían a cooficialidade do galego...

O Grupo Nós

O Grupo Nós está formado por Vicente Risco, Otero Pedrayo, Florentino Cuevillas e Losada Diéguez. Máis adiante únese Castelao. Naceron en torno a 1885 e pertencen á xeración das Irmandades da Fala. O nome procede da revista Nós, fundada en Ourense en 1920, dirixida por Vicente Risco.

Vicente Risco

Naceu en Ourense en 1884 e posúe unha ampla formación intelectual. En 1917 funda a revista La Centuria en colaboración con Otero e Cuevillas. Nese mesmo ano únese ás Irmandades e inicia a súa etapa galeguista. En 1920 funda a revista Nós. En 1931 participa na creación do Partido Galeguista.

Obras de Vicente Risco

• Narrativa:
  • O porco de pé
  • Do caso que lle aconteceu ao doutor Alveiros
  • O lobo da xente
• Ensaio:
  • Teoría do nacionalismo

As Vangardas Artísticas do Século XX

Nas primeiras décadas do século XX xorden en Europa diversos movementos artísticos que pretenden unha renovación total da arte. Todos eles son coñecidos co nome de vangardas.

Estes movementos teñen en común a ruptura coa tradición literaria e a procura de novos camiños expresivos. Caracterízanse por:

• Actitude antirromántica e antisentimental.
• Defensa da total liberdade creativa.
• Reivindicación da súa independencia e orixinalidade.
• Propugnación da renovación da linguaxe, a eliminación dos signos de puntuación, unha nova función das imaxes e metáforas, etc.

Difunden as súas propostas renovadoras a través de manifestos.

Principais Correntes ou Ismos

• Futurismo

  O seu creador foi o italiano Marinetti,

O tempo das vangardas

Co comezo do século XX, aparecen por toda Europa grupos de artistas mozos (pintores, poetas, etc.) que rexeitan as súas tradicións culturais, por consideralas caducas e incapaces de expresar as novas realidades culturais e científicas. Os cambios sociais favorecen a aparición destes movementos, que pretenden reflectir as formas da vida moderna. Os principais movementos de vangarda son o futurismo, o cubismo, o dadaísmo e o surrealismo, que difundían as súas ideas a través de manifestos de carácter provocador.

Na procura de novos camiños expresivos, as vangardas literarias crearon moitas técnicas novas: a libre asociación de imaxes, as colaxes e caligramas, a supresión dos signos de puntuación, unha nova función...