Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Formación e orientación laboral

El modernisme foi un moviment cultural europeo que xurdiu a finais do século XIX. Unha das súas funcións foi incorporar a arte na vida social. O modernisme expresouse na arquitectura, na escritura, na pintura, na música e na literatura. En Cataluña, as figuras máis representativas foron Antoni Gaudí, Josep Llimona, Ramon Casas, Enric Morera e Joan Maragall.

Pretendían modernizar a cultura catalá, ancorada na Renaixença e representada polos Jocs Florals; europeizar a sociedade e a cultura; e renovar as estruturas políticas e sociais.

Etapas

1. Do 1892 ao 1900: anos de arrinque do movemento

Foron os anos de arrinque do movemento e tamén de formación das súas tendencias. Os ideais modernistas difundíronse a través da celebración das...

Modalidades del teatro europeo en el siglo XVI

Teatro eclesiástico, cortesano y popular

Las principales modalidades del espectáculo teatral en toda Europa durante el siglo XVI

Las principales modalidades del espectáculo teatral en toda Europa durante el siglo XVI son el teatro eclesiástico, que promueve la Iglesia; el teatro cortesano, que corresponde a las cortes; y el teatro popular, que en compañías era representado en plazas, corrales... hasta la aparición de teatros fijos. Esta modalidad cobraría mayor dignidad al ser transformada por autores de genio como Shakespeare.

En Inglaterra y España prevalecerán temas y formas procedentes del teatro popular; en Francia será el molde clásico con el que triunfe; y en Italia nace la commedia

Cançons de xesta e novelas de cabalaría

Ao redor dun personaxe lendario, o rei Artur, xerouse a coñecida como materia de Bretaña, un conxunto de narracións que tiveron moito éxito e popularidade por toda Europa. Son as novelas de cabalaría, protagonizadas por personaxes míticos en lugares exóticos e descoñecidos, con elementos moi marabillosos. Na nosa lingua destacan varias narracións en verso do século XIV, como Blandin de Cornualla, de autor anónimo, e a Faula, de Guillem de Torroella.

Os libros de cabalaría e a novela en prosa

A materia de Bretaña difundiuse por Europa e deu orixe aos libros de cabalaría, narracións en prosa que insisten no uso de elementos inverosímiles. A este xénero pertence o Amadís de Gaula, obra castelá...

Josep Maria Benet i Jornet: obra teatral i relació amb el món audiovisual

Josep Maria Benet i Jornet (Barcelona, 1940) és dramaturg, guionista i un dels escriptors que han marcat de manera més decisiva la ficció dramàtica contemporània a Catalunya. Pertany a l'actiu moviment del Teatre Independent dels anys seixanta, base de l'evolució de l'escena catalana actual.

Benet i Jornet tracta la problemàtica d'aquella generació que va viure la postguerra i les seues limitacions, que van veure la seua vida escapçada, i denuncia l'actitud d'aquells que, una vegada van aconseguir el benestar econòmic i una posició social, es van oblidar de les penúries que havien passat. Les seues primeres obres són de base realista i, després, evoluciona...

Novela de cabalaría

NOVELA DE CABALARÍA

Xénero nacido nas cortes bretoas (séculos XIII-XV). Herda as novelas artúricas (materia de Bretaña). Relato versificado (en francés, de orixe).

Blandin de Cornualla

Narra as aventuras dun mozo que encarna os ideais cabaleirescos. Elementos fantásticos e inverosímiles. A acción transcorre nun pasado lendario e nun lugar remoto. O cabaleiro ten calidades extraordinarias.

Novela cabaleresca

NOVELA CABALEIRESCA: no século XV distánciase da novela de cabalaría.

• Abandónase o tema da materia de Bretaña e adóptase un tono máis realista.
• Relato en prosa.
• Aventuras dun cabaleiro errante.
• Acción verosímil, ambientada nun lugar e momentos concretos.
• Personaxes de carne e óso.

Novela total: Tirant lo Blanc

NOVELA

O traballo ao longo da historia

• Prehistoria:
  • Paleolítico: relacións laborais igualitarias; división do traballo de tipo sexual: os homes á caza, as mulleres á recolección e ao traballo doméstico.
  • Neolítico: aparición da agricultura e da gandaría, sedentarización, aparición das primeiras clases sociais, propiedade privada, relacións laborais desiguais e división sexual: os homes á gandaría e á caza, as mulleres á artesanía e aos traballos domésticos.
• Idade Antiga:
  • Civilizacións fluviais históricas (Mesopotamia e Exipto): relacións laborais; traballan para o Estado; todo pertence ao Estado; aparición de dous oficios.
  • Civilizacións marítimas (Grecia e Roma): relacións laborais baseadas na escravitude.
• Idade Media:
  • Alta Idade

1. Formación Complementaria ao Ciclo Medio

a) Que formación, ademais do título do teu ciclo medio, é necesaria? Inglés e Informática.

b) Onde a poderás adquirir? Cursos de formación e academias.

c) Poderíala realizar á vez? Si, nas tardes libres e nas fins de semana.

2. Vantaxes e Desvantaxes da Formación

Ata agora vimos as vantaxes da formación. Analicemos as desvantaxes:

Desvantaxes para o Traballador

• A formación adoita ser fóra da hora de traballo.
• En ocasións, o que se aprende non se adapta ao que despois se aplica no traballo.
• Pode ser a cargo do traballador (custo económico).

Desvantaxes para o Empresario

• Alto custo económico.
• Pouca aplicacións no posto de traballo.
• Que o traballador se vaia a outra empresa unha vez que está formado.

Características dos procesos educativos

• Permanente: Ten un carácter de Long Life Learning (LLL).
• Comunicativo: Entre persoas (mestre-alumno/a), de maneira oral, escrita ou visual.
• Intencional: Plan de acción con finalidade de transmitir coñecementos, destrezas e habilidades.
• Intelixente: Permítenos elixir, sopesar opcións, comprender e seguir directrices.
• De aprendizaxe: Ensinar algo para que a outra persoa aprenda.
• Optimizador: Orientado a que o alumnado mellore e comprenda o mundo dende o seu punto de vista.
• Orientado axioloxicamente: A esencia de educar é moralizar, dando unha escala de valores como a cooperación e o respecto.
• Crítico: Potencia o pensamento crítico e diferencia a educación do adoutrinamento.
• Integral: Desenvolve o eu persoal

Incapacidade Permanente: Definición e Recargos

A incapacidade permanente prodúcese cando o traballador ou traballadora, tras seguir un tratamento médico, presenta reducións anatómicas ou funcionais graves que diminúen ou anulan a súa capacidade de traballar.

Recargo da porcentaxe aplicable

No caso de que a incapacidade permanente proveña dun accidente de traballo ou doenza profesional por falta de medidas de seguridade na empresa, a pensión pode incrementarse entre un 30 e un 50%, porcentaxe que determinará o xuíz. O pago deste incremento correrá a cargo exclusivo do empresario.

Outras prestacións

Lesións permanentes non invalidantes

Son mutilacións, lesións ou deformidades como consecuencia dun accidente de traballo (AT) ou unha...