Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Outras linguas estranxeiras

O Teatro Galego na Posguerra e a Renovación dos Anos 70

Outras linguas estranxeiras3,59 KB

O Teatro Galego da Posguerra

A Guerra Civil paralizou a produción teatral en Galicia, e non é até os anos 50 cando se retoma a creación de textos dramáticos, máis pensados para a súa lectura que para a súa representación. Este grupo de autores presenta as seguintes características:

  • Creación pausada da peza teatral.
  • Presentación de conflitos, situacións e personaxes universais.
  • Compromiso co home da posguerra.
  • Creación íntima.

Autores Destacados da Posguerra

Álvaro Cunqueiro é un dos autores pertencentes a este grupo. O seu teatro caracterízase polo clasicismo, con obras como O incerto señor D. Hamlet, príncipe de Dinamarca (1959). En todas elas destaca a presenza de textos moi literaturizados, mostra da súa intención máis prosística...

Seguir lendo "O Teatro Galego na Posguerra e a Renovación dos Anos 70" »

A Nova Narrativa Galega: Orixe, Traxectoria e Protagonistas

Outras linguas estranxeiras3,07 KB

A Nova Narrativa Galega é un fenómeno orixinado na época de 1950 e 1960, convulsa e dinámica e marcada en Galicia pola ditadura franquista. Toma como influencia tendencias europeas como é o caso da síntese entre marxismo e existencialismo de Jean-Paul Sartre, incorporando temas e técnicas destas tendencias á narrativa galega.

Características da Nova Narrativa Galega

  • Emprego de distintas técnicas narrativas
  • Temática existencialista
  • Distorsión temporal
  • Espazos fundamentalmente urbanos
  • Ambiente onírico

Gonzalo Rodríguez Mourullo e a NNG

Gonzalo Rodríguez Mourullo é o autor iniciador desta tendencia coa obra “Nasce unha árbore” (1954), composta por tres relatos nos que están presentes o ambiente de irrealidade, a mestura de realidade...

Seguir lendo "A Nova Narrativa Galega: Orixe, Traxectoria e Protagonistas" »

O teatro galego durante a posguerra e a ditadura

Outras linguas estranxeiras2,31 KB

A represión e o exilio

O teatro galego sufriu máis que outros xéneros as consecuencias da guerra e a posterior ditadura. Castelao estreou Os vellos non deben de namorarse en Bos Aires. Manuel Varela Buxán foi un dos principais animadores do teatro galego na Arxentina. As súas obras son de corte rural-costumista e humorístico, aínda que teñen crítica social.

Tamén en Bos Aires, Eduardo Blanco Amor dirixiu o Teatro Popular Galego e escribiu varias pezas que se coñeceron en Galicia recompiladas en dous volumes: Farsas para títeres e Teatro pra a xente. Unhas son obras de realismo costumista, pensadas para público non moi acostumado a ler ou ver teatro; outras son farsas, non realistas e moi imaxinativas, cheas de elementos fantásticos...

Seguir lendo "O teatro galego durante a posguerra e a ditadura" »

A Literatura Galega na Diáspora: Ensaio e Teatro

Outras linguas estranxeiras2,45 KB

Ensaio na Diáspora Galega

  • Castelao publicou na Arxentina Sempre en Galiza, un ensaio marcado pola súa condición de desterrado ou exiliado. Ademais, nesta obra hai datos sobre a historia de Galicia, reflexións e a exposición das reivindicacións básicas do galeguismo.
  • Luis Seoane escribiu varios estudos sobre a arte galega, como Textos encol da arte galega ou Textos sobre a arte galega e o deseño.
  • Lois Tobío Fernández, fundador do SEG, membro do Partido Galeguista e diplomático republicano.

Teatro na Diáspora Galega

Tipos de Teatro na Diáspora

  • Teatro popular: Herdeiro do teatro do primeiro terzo do século. Procura espertar emocións no espectador, cunha ambientación rural e costumista. Caracterizado por un humor ordinario e elementos
...
Seguir lendo "A Literatura Galega na Diáspora: Ensaio e Teatro" »

Historia do Galego: Léxico, Evolución e Lírica Medieval

Outras linguas estranxeiras6,59 KB

Orixe e Composición do Léxico Galego

Fontes do Léxico: Patrimoniais e Cultismos

Termos patrimoniais: Son palabras que se introduciron moi cedo na lingua, desde as orixes latinas, e evolucionaron sufrindo moitas transformacións fonéticas e semánticas ao longo dos séculos.

Cultismos: Son palabras tomadas directamente do latín (ou do grego a través do latín) en épocas máis tardías, cando a lingua xa estaba formada. Por iso, sufriron poucas ou ningunha transformación fonética, conservando unha forma moi semellante á orixinal latina.

Influencias na Formación do Léxico

Substrato preindoeuropeo: Refírese ás linguas faladas na Península Ibérica antes da chegada dos romanos e da imposición do latín. Deixaron pegadas no léxico, especialmente...

Seguir lendo "Historia do Galego: Léxico, Evolución e Lírica Medieval" »

Xeración do 36 e Poesía Galega: Autores e Obras Clave

Outras linguas estranxeiras4,02 KB

Xeración do 36

Comeza con Cómaros verdes de Aquilino Iglesia Alvariño. Escribiu unha poesía cunha paisaxe humanizada con temáticas como a soidade, o paso do tempo e a morte. De día a día, Lanza de soedá e Nenias. Xosé María Díaz Castro escribiu só Nimbos, obra na que ten temas como o amor, a morte, a vida. Escribiu o poema Penélope. Tamén destaca Luis Pimentel con Triscos, Sombra do aire na herba. Caracterízase por ser pesimista.

Promoción de Enlace

Naceron arredor dos anos 20. Os máis importantes foron: Antonio Tovar conxugou intención social con intimismo nos libros Arredores, Non, Calados esconxuros, Berros en voz baixa, A nada destemida e Cadáver adiado. Manuel Cuña Novás destaca co poemario Fabulario novo, adaptando o...

Seguir lendo "Xeración do 36 e Poesía Galega: Autores e Obras Clave" »

Blanco Amor e Cunqueiro: Dúas Figuras Clave da Literatura Galega

Outras linguas estranxeiras2,74 KB

Blanco Amor (Realismo Social)

Nado en Ourense e finado en Vigo, foi un escritor e xornalista galego. En 1993 foille dedicado o Día das Letras Galegas. En 1915 comezou a traballar como secretario de dirección en El Diario de Orense da man de Xavier Bóveda. En 1917 estivo como porteiro na Inspección de Primeira Ensinanza, mais en setembro dese ano foi suspendido de emprego e soldo. Durante esta época frecuentou os faladoiros de Vicente Risco, figura que tivo unha importancia decisiva na súa futura defensa e promoción da cultura galega.

A chegada á novela por parte do autor aparece conformada por dous textos fundamentais para a historia das nosas letras: A Esmorga e Xente ao Lonxe.

  • Xente ao Lonxe aparece como unha narración ambiciosa que
...
Seguir lendo "Blanco Amor e Cunqueiro: Dúas Figuras Clave da Literatura Galega" »

Literatura Galega: Prosa, Teatro e Nova Narrativa (1936-1975)

Outras linguas estranxeiras9,43 KB

A Prosa Galega entre 1936 e 1975: Os Renovadores

Fole, Cunqueiro, Blanco Amor e Neira Vilas

En abril de 1939 asínase o derradeiro parte de guerra da Guerra Civil española. A partir dese intre comeza, coa ditadura de Franco, unha longa noite de pedra para a cultura galega. Temos que agardar ata os anos 50 para albiscar os primeiros indicios de recuperación, liderada pola editorial Galaxia. A primeira novela publicada na posguerra é do ano 1951, A xente da Barreira, de Ricardo Carvalho Calero. Denomínanse “renovadores da prosa” catro autores que, polas súas particularidades, non é posible incluílos nun mesmo grupo ou xeración.

Ánxel Fole

Falemos, en primeiro lugar, da prosa de Ánxel Fole. Trata temas da nosa etnografía, tanto a material

...

Seguir lendo "Literatura Galega: Prosa, Teatro e Nova Narrativa (1936-1975)" »

Castelao e as vangardas: obra, características e legado

Outras linguas estranxeiras2,63 KB

Obra de Castelao e as Vangardas

Castelao comeza cultivando a narrativa, máis tarde como ensaísta e, por último, como dramaturgo.

Características da súa obra

  • Crítica social: denuncia das inxustizas que sofren os máis débiles, defensa das clases populares, reivindicación da lingua galega, defensa da democracia.
  • Humor acedo: a través da ironía e a retranca, amosa os defectos da sociedade galega do seu tempo.
  • Lirismo: con abundantes recursos expresivos.
  • Concisión e brevidade.

Narrativa

  • Un ollo de vidro: novela curta centrada no tema da ultratumba.
  • Cousas: reúne un conxunto de breves relatos acompañados dunha ilustración.
  • Retrincos: colección de cinco relatos que parecen autobiográficos.
  • Os dous de sempre: única novela longa de Castelao.
...
Seguir lendo "Castelao e as vangardas: obra, características e legado" »

Literatura Galega do Século XX: Irmandades da Fala e Grupo Nós

Outras linguas estranxeiras3,02 KB

Literatura Galega do Século XX

As Irmandades da Fala

As Irmandades da Fala foron unha cooperativa de pensadores e escritores que promoveron o nacionalismo galego, desenvolvendo importantes actividades culturais e políticas en Galicia.

Fundadas o 18 de maio de 1916, a xuntanza inicial foi convocada por Antón Vilar Ponte. Os seus obxectivos principais eran defender, exaltar e fomentar a lingua galega. O seu xornal voceiro, A Nosa Terra, creouse o 14 de novembro de 1916.

Entre as súas primeiras accións destacaron:

  • A elaboración dun manifesto.
  • A defensa da igualdade de dereitos para a muller.
  • A garantía de que o pobo galego puidese expresarse libremente nas eleccións.

No seu programa político, os obxectivos incluían a cooficialidade do galego...

Seguir lendo "Literatura Galega do Século XX: Irmandades da Fala e Grupo Nós" »