Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Filosofía e ética

Transición ao Mundo Helenístico

Aristóteles viviu a idade dourada de Grecia, na que o mundo heleno estaba constituído por unha serie de polis independentes e autónomas que rivalizaban constantemente entre si e que tiñan alcanzado un alto grao de desenvolvemento económico, social, político e cultural.

Este modelo político-social chegou á súa fin coa creación, por parte de Filipo II, dunha monarquía panhelénica que acabou definitivamente coa liberdade e autonomía das polis, rebaixando os orgullosos habitantes da condición de cidadáns á meros súbditos. A posterior historia do seu fillo Alexandre Magno terminou derrubando o ideal da polis como lugar de autoconstitución dunha comunidade política na que os cidadáns, iguais ante...

Aristóteles: Biografía e Contexto Histórico

Aristóteles nace en Estaxira no 384 a.C. Aínda que non é ateniense de nacemento, a súa vida e obra están intrinsecamente ligadas a Atenas. Á idade de 17 anos, trasládase a esta cidade e estuda con Platón na Academia, onde permanecerá ata a morte do seu mestre. A influencia de Platón será fundamental no seu pensamento, pero Aristóteles non dubidará en rexeitar algunhas das súas teses.

Aristóteles chega a unha Atenas en crise, marcada polas loitas internas e os enfrontamentos entre as cidades gregas. Primeiro Esparta gobernará en todo o Peloponeso, despois Tebas. Aínda que Atenas se alonxa cada vez máis do esplendor do século V a.C., segue sendo o centro cultural de Grecia.

Despois...

Aristóteles: Vida e Contexto Histórico

Aristóteles naceu en Estaxira no 384 a.C., polo tanto, non era ateniense. Aos 17 anos múdase a Atenas para estudar con Platón na Academia, onde permanecerá ata a morte deste. A influencia de Platón será fundamental no seu pensamento, aínda que Aristóteles non dubidará en rexeitar algunhas das teses do seu mestre.

Atenas en Crise e o Dominio Macedonio

Aristóteles chega a unha Atenas en crise. As loitas políticas internas aumentan os enfrontamentos entre as cidades gregas: primeiro gobernará Esparta en todo o Peloponeso e despois será Tebas. Aínda que Atenas se afasta cada vez máis do esplendor logrado no século V a.C., segue sendo o centro da cultura de Grecia.

Nesta época impúxose o dominio...

John Locke: Empirismo e Contrato Social

John Locke é un pensador empirista do século XVII. Defende a idea de que o ser humano é social por natureza. As persoas dan orixe á sociedade civil a través do consenso, do pacto entre iguais, respectando a vontade e renunciando, en parte, á propia liberdade, coa finalidade de salvagardar os dereitos naturais: vida, saúde, liberdade e propiedade.

Aristóteles e o Home como Animal Político

Pero que o home é social por natureza xa fora un tema tratado por Aristóteles no s. IV a.C. Este dicía que o home, por natureza, é un “animal político”, ou sexa, un ser que necesita, esencialmente, convivir. Por conseguinte, a política serve para construír o mellor posible unha vida humana.

A cidade, a...

A idea kantiana de Ilustración

A crítica da razón como tarefa fundamental da filosofía

Como filósofo ilustrado, Kant asume a clarificación do home e da sociedade. Pero remite esa esixencia de clarificación, primaria e fundamentalmente, á propia razón. En primeiro lugar, trata de resolver o antagonismo entre as diferentes interpretacións da razón:

1. Dunha parte, a posición racionalista, que consiste na pretensión de que só a razón, autosuficiente e á marxe da experiencia, é capaz de interpretar e descubrir a estrutura e o sentido do real.
2. Doutra parte, o empirismo, cuxa expresión última é o escepticismo, como intento de reducir o pensamento ao dado.

Estas interpretacións antagónicas da razón impoñen, segundo Kant, a necesidade...

Para acadar a unificación das ciencias, Descartes aplicou o seu método á metafísica. O obxectivo era establecer unha primeira verdade absolutamente evidente, da que non se puidese dubidar. A partir dela, deduciría o resto, construíndo un sistema dedutivo de explicación da realidade baseado na idea de substancia.

A Dúbida Metódica

Descartes entende a verdade como certeza, como a imposibilidade absoluta de dubidar. O mellor camiño para atopar algo certo é dubidar de todo, ata que se atope algunha verdade que resista, pola súa evidencia, á dúbida. A dúbida constitúe o momento da análise no método cartesiano.

Comeza dubidando das representacións baseadas nos sentidos, xa que son frecuentemente enganosas. Non podemos distinguir...

O Problema do Método Cartesiano

Punto de partida: crítica ao saber escolástico. Conxunto de disputas máis que ciencia. Filosofía dubidosa. Denuncia do argumento de autoridade. As matemáticas (o máis seguro dos saberes), en tanto que toman os seus principios da filosofía, tamén son dubidosas como saber. Propónse comezar de cero. Quere facer unha filosofía certa e ben ordenada.

Concepción Unitaria do Saber

A metafísica é o fundamento de todo saber. As distintas ciencias son manifestación dun saber único. Metáfora da árbore. A concepción unitaria do saber procede dunha concepción unitaria da razón.

Concepción Unitaria da Razón

A sabedoría é única porque a razón é única. A existencia de diferentes ciencias particulares explícase...

Ramas Fundamentais da Filosofía

A filosofía divídese en varias ramas de estudo:

• Metafísica: Investigacións sobre o que existe e a natureza da súa existencia.
• Epistemoloxía: Investigación sobre a natureza do coñecemento e o que podemos saber.
• Filosofía Moral (Ética) e Filosofía Política: Ocúpanse do terceiro grupo dos interrogantes fundamentais.

Outras ramas da filosofía, por máis que sexan apaixonantes en si mesmas, teñen carácter subsidiario respecto destas tres ramas fundamentais.

A Teoría do Coñecemento en Kant

Immanuel Kant non está de acordo totalmente nin co racionalismo nin co empirismo. Sostén que temos unha estrutura de coñecemento peculiar e innata, que é previa e posibilitadora de todo coñecemento (achegamento ao...

Teorema de Bolzano

Se unha función f(x) é continua nun intervalo pechado [a, b] e nos extremos do intervalo toma valores de signo contrario, existe polo menos un punto c pertencente ao intervalo onde a función se anula, é dicir, f(c) = 0. Formalmente: ∃ c ∈ (a, b) | f(c) = 0.

Teorema dos Valores Intermedios

Se unha función f(x) é continua no intervalo pechado [a, b], entón a función toma todos os valores comprendidos entre f(a) e f(b) (sendo f(a) ≠ f(b)). É dicir, para calquera valor d comprendido entre f(a) e f(b), existe polo menos un valor c ∈ (a, b) tal que f(c) = d. Este teorema é consecuencia do Teorema de Bolzano.

Teorema de Weierstrass

Se unha función é continua nun intervalo pechado [a, b], a función alcanza o seu...