Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Bacharelato

A Síntese entre Racionalismo e Empirismo en Kant

1. Razón Empírica e Analítica

A Ilustración crea un novo modelo de racionalidade, inspirado por Locke e Newton, que rexeita o modelo cartesiano baseado na razón matemático-xeométrica (sintética, dedutiva e sistemática). Parte da experiencia, considerando a sensación a orixe de todo coñecemento. Non posuímos verdades innatas. Trátase da lóxica dos feitos, onde os principios se atopan ao final.

A observación analítica, dividindo o complexo para chegar ao simple, aplícase a todos os campos: psicoloxía, estudo da sociedade e o Estado, moral, etc. A racionalidade do século XVIII é máis modesta, nunha procura inacabada da verdade, de aí a insaciable curiosidade dos ilustrados. Separa as fronteiras da filosofía e as matemáticas,...

A Revolución Científica: Protagonistas e Transformacións

A Revolución Científica tivo como protagonistas a Copérnico, Galileo e Kepler, e culminou con Newton. Este período substituíu o modelo aristotélico-ptolemaico por un novo modelo de ciencia, caracterizado por:

Nova Imaxe do Mundo

Os seus principais elementos son:

• O heliocentrismo de Copérnico fronte ao xeocentrismo aristotélico, que sitúa o Sol no centro do universo.
• As órbitas elípticas e as tres leis de Kepler, fronte á esfericidade do universo de Aristóteles, que afirmaba que o universo era finito.
• A homoxeneidade do universo fronte á heteroxeneidade do mesmo. Copérnico fixo desaparecer o mundo supralunar e sublunar, convertendo a Terra nun planeta máis.
• O aristotelismo

As novas ideoloxías obreiras

Anarquismo

O anarquismo foi introducido en España en 1868 por Giuseppe Fanelli. O seu obxectivo era a transformación da sociedade mediante:

• A destrución do Estado.
• A eliminación de calquera tipo de autoridade ou poder.
• A supresión da propiedade privada e a abolición do dereito de herdanza.
• A eliminación de todo tipo de diferenza socioeconómica.
• A organización da sociedade en comunas autónomas.
• A transformación debía ser realizada polos propios traballadores, especialmente os sectores máis desfavorecidos.

Os anarquistas desconfiaban da loita política como medio para lograr a transformación da sociedade, por iso practicaron a abstención e o retraemento electoral.

Socialismo marxista

Paul Lafargue introduciu...

Tras a Guerra Civil, nos primeiros momentos da posguerra, reprimiuse o galego na escrita, o que provocou que moitos autores se exiliasen ou escribisen en castelán. Nos anos 40 producíronse sucesos positivos: a publicación de Cómaros Verdes de Aquilino Iglesia Alvariño, a aparición da colección de poesía Benito Soto, o nacemento de pequenas editoriais como Bibliófilos Galegos, a publicación dun suplemento cultural no diario La Noche e a publicación de revistas como Alba e Mensajes de Poesía. Esta serie de sucesos culminou coa aparición da Editorial Galaxia.

Grupos Poéticos Destacados

Cómpre destacar a irrupción de tres grupos:

A Xeración do 36

Poetas nados entre 1910 e 1920, que foron os discípulos da Xeración Nós e da do 25....

A Sociolingüística e o Estándar Lingüístico Galego

Todas as linguas presentan unha forte tendencia á diversidade e moitas desenvolven ao longo da historia un proceso de creación dunha variedade estándar. O estándar ten como principal finalidade: permitir a intercomunicación entre todos os falantes da comunidade. O estándar debe ser coñecido como propio por todos os falantes.

A normativa é o resultado da fixación dun código da lingua nos seus niveis ortográficos, gramaticais e léxicos. É unha proposta elaborada por lingüistas e sancionada polas institucións. O estándar é a variedade que resulta de poñer en práctica publicamente esa normativa. Á beira dun estándar escrito existe outro oral.

O Proceso de Estandarización

Renacemento, humanismo e reforma

O Renacemento (séculos XV-XVI) é un movemento no que o home está interesado en coñecer o seu corpo, o seu planeta e saber sobre a existencia do mundo. Trátase dunha época na que prima unha sensación de novidade e apertura, como se o home estivese a se encontrar de novo co mundo e ensanchando o seu espazo vital. No Renacemento había un xeito de ver o mundo no que a Physis ocupaba o lugar central (teocentrismo) e comeza a facerse visible un antropocentrismo que dará os seus froitos no posterior mundo moderno.

Humanismo e Reforma

O humanismo traduce e comenta as obras dos filósofos gregos. Difúndese así unha cultura grecolatina que ofrecía un modelo de home afastado da concepción medieval. A filosofía...

O Teatro Galego no Primeiro Terzo do Século XX

1. Desenvolvemento do Teatro

O teatro da posguerra pode dividirse en catro etapas:

• Teatro rexional (precedentes das Irmandades)
• Inicio dun proxecto de teatro nacional (etapa das Irmandades)
• Inclusión da modernidade (período das vangardas)
• Madurez e universalización (época Nós)

2. O Teatro Rexional: Precedentes das Irmandades

A produción dramatúrxica de principios do século XX relaciónase coa preocupación dos rexionalistas polo teatro. Creouse a Escola Rexional de Declamación para crear un viveiro de actores e estimular a produción de dramaturgos.

3. O Teatro das Irmandades

3.1. Problemas da Dramaturxia

Recoñecíase a relevancia do xénero dramático na recuperación da identidade do país a...

Principios Esenciais da Restauración

A Restauración, período posterior ás Guerras Napoleónicas, baseouse en tres principios fundamentais para reestablecer a orde monárquica e o equilibrio europeo:

Lexitimismo

• O Rei é o único que pode exercer o poder.
• O poder real non debe ter ningún tipo de limitación.
• O monarca debe pertencer a unha dinastía de tempo atrás, non pode ser de nova orixe.

Intervencionismo

• Os Estados teñen dereito a intervir noutros se o que ocorre nun repercute nos demais, ameazando a estabilidade.

Equilibrio

• Busca dunha orde internacional baseada nas grandes potencias europeas.
• Reorganización dirixida polos principais Estados para garantir unha paz duradeira.
• Reorganización do mapa de Europa reaxustando as fronteiras.
• Establecemento

A comunicación entre os seres humanos é a función principal de calquera lingua. A lingua non ten unha soa función. As linguas non transmiten simplemente o contido estrito das mensaxes, senón que, grazas á variación lingüística e á existencia de distintas variedades, ofrecen tamén outras informacións. Se temos confianza co noso interlocutor, atuámolo; se non a temos, tratámolo de vostede. A lingua axuda tamén a situar un falante no contexto social. O uso duns conxuntos de trazos ou doutros indícanos o grupo social a que pertence o falante. O falante coñece o valor social ante o interlocutor, por esta razón non é habitual falar sempre na lingua estándar ou coñecer só unha variedade lingüística:

• Se se fala na mesma variedade