Renacemento, humanismo e reforma: albor da modernidade

Renacemento, humanismo e reforma

O Renacemento (séculos XV-XVI) é un movemento no que o home está interesado en coñecer o seu corpo, o seu planeta e saber sobre a existencia do mundo. Trátase dunha época na que prima unha sensación de novidade e apertura, como se o home estivese a se encontrar de novo co mundo e ensanchando o seu espazo vital. No Renacemento había un xeito de ver o mundo no que a Physis ocupaba o lugar central (teocentrismo) e comeza a facerse visible un antropocentrismo que dará os seus froitos no posterior mundo moderno.

Humanismo e Reforma

O humanismo traduce e comenta as obras dos filósofos gregos. Difúndese así unha cultura grecolatina que ofrecía un modelo de home afastado da concepción medieval. A filosofía xa non vai estar dedicada ao estudo da relixión cristiá, senón ao descubrimento dunha relixión natural de carácter universal. O humanismo defendía así unha concepción positiva do home e as súas posibilidades de expansión vital.

Os partidarios dunha relixión natural (humanistas) tiñan unha exaltada confianza no poder da natureza humana. Pola contra, os partidarios da Reforma emprendida por Lutero, todo o contrario. Aínda que a Reforma non comparte co Humanismo a súa visión positiva da natureza humana, ambos os dous impulsaron a autonomía do ser humano por distintas canles. A Reforma supoñía un xiro relixioso do institucional ao individual, xa que podía opoñerse a calquera autoridade política ou mesmo ao Papa.

Revolución científica

No plano científico, a astronomía permitiu destruír os límites do universo escolástico-aristotélico, mediante pensadores como Copérnico ou Giordano Bruno, que defendía a infinitude do mundo. No campo técnico, os avances na navegación, o compás e a cartografía permitiron ensanchar os límites coñecidos como Terra. É indubidable a existencia de avances científicos (Revolución Científica, século XVI). Copérnico inicia a astronomía moderna. No Renacemento as ciencias cultas experimentan gran difusión. Galileo e Giordano Bruno foron os filósofos máis destacados do Renacemento. Giordano Bruno impulsou a idea dun universo composto por unha multitude de sistemas solares nun espazo ilimitado.

Descartes: pai da filosofía moderna

Descartes é considerado o pai da filosofía moderna e un dos pais da física e da matemática. Inicia a corrente do racionalismo, que abre o discurso filosófico da modernidade. Á devandita corrente tamén pertencen destacados pensadores como Spinoza e Leibniz.

Biografía

Descartes é de familia nobre e acomodada. Nace en 1596 e, tras o seu paso polo colexio xesuíta de La Fleche, iniciou unha vida solitaria, viaxeira e dedicada ao estudo. Morreu en Suecia no ano 1650. Trasladárase a Suecia por petición da raíña Cristina. O feito de que Descartes acudise regularmente á biblioteca da raíña para impartirlle as súas leccións ás cinco da mañá no inverno fixo que morrese dun ataque de febre.

Obras principais

• Discurso do método
• Meditacións metafísicas