Apuntamentos, resumos, traballos, exames e exercicios de Outras linguas estranxeiras de Bacharelato

A renovación literaria da Xeración Nós

A actividade dos homes da Xeración Nós foi decisiva para a consolidación da literatura galega, xa que propiciaron a madureza definitiva do noso teatro e da nosa prosa.

Principais aportacións á prosa

No que respecta á prosa de ficción:

• Na novela: diversifícase a temática coa novela realista urbana e incorpóranse técnicas narrativas europeas como o monólogo interior ou a ruptura da secuencia temporal.
• No conto: consolídase o conto literario, caracterizado pola busca da brevidade, a síntese e a orixinalidade.

En canto á prosa ensaística:

• Adáptase o idioma para a expresión científica moderna.
• Abránguense todas as áreas do saber.

Vicente Risco, figura central (1884-1963)

Entre os seus principais...

Queixumes dos Pinos: Vocación Cívica e Temas Fundamentais

A poesía de Queixumes dos Pinos, de Eduardo Pondal, ten unha decidida vocación cívica. A lembranza do pasado celta, a chamada á liberación do pobo galego, a procura do ideal iberista, e tamén o canto da Terra e da paisaxe configuran o seu traballo. Pondal é un poeta esencialmente culto.

Elementos Temáticos Principais na Obra de Pondal

A obra de Pondal articúlase arredor de varios eixos temáticos:

• Defensa do carácter celta de Galicia: O celtismo constitúe un piar decisivo no seu mundo poético.
• A figura de Breogán e os heroes míticos: A personaxe de Breogán aparece documentada nunha nómina de heroes. Convencido de que os topónimos galegos ocultan antropónimos de remotos

O Rexurdimento: Movemento Clave da Cultura Galega

O Rexurdimento é un movemento de recuperación da cultura galega que se produce na segunda metade do século XIX, como expresión da procura dunha consciencia autóctona de diferenciación cultural por parte dun sector da sociedade galega. É o momento culminante dun longo proceso de redignificación da nosa cultura, con orixe no labor dos ilustrados (século XVIII). A manifestación máis salientable é a aparición de autores que, creando obras de notable calidade, mostran militancia a prol de Galicia e do idioma, e compromiso para usalo no ámbito culto. O renacer da cultura tamén se reflicte na publicación de obras que se ocupan de Galicia e a lingua, pero en castelán. Hai que agardar...

O Teatro Francés do Século XVII: Corneille, Racine e Molière

O ámbito literario-cultural máis destacado do século XVII francés é o teatro. Este é o xénero de maiores mostras, o de maior éxito, o de máis recepción e importancia sociolóxica.

Principais Autores do Teatro Francés do Século XVII

• Pierre Corneille: O Enxeño da Traxedia e Comedia

  Obtivo o éxito co seu teatro enxeñoso. As súas traxedias e comedias satisfán cumpridamente os gustos do público. Empezou destacando coa comedia (como A Viúva ou A Praza Real) e acabou triunfando con traxedias como O Cid, Cinna, Andrómena, Atila, Tito e Berenice.

• Jean Racine: O Poeta Tráxico Xansenista

  Foi un poeta tráxico de considerable importancia, cunha vida bastante mediatizada por

A Prosa Galega entre 1936 e 1976: Os Renovadores

1. Contexto e Liñas Temáticas Principais

Tras o Golpe de Estado de 1936, a produción narrativa en galego interrompeuse ata que apareceu A xente da Barreira de Ricardo Carballo Calero. A partir de entón produciuse unha lenta consolidación do xénero, perfilándose unha serie de liñas narrativas:

Liñas Narrativas Post-Guerra

• Os continuadores da narrativa do Grupo Nós: Foron Ricardo Carballo Calero, con A xente da Barreira, e o propio Otero Pedrayo con Entre a vendima e a castiñeira e con O señorito da Reboraina.
• O realismo popular: Cuxa obra fundacional é Á lus do candil, de Ánxel Fole. Son obras humorísticas de ambientación rural.
• O realismo fantástico: No que Álvaro Cunqueiro mestura

Luis Pimentel

Luis Pimentel é un poeta da Xeración do 25 que publicou dúas obras, Triscos e Sombra do aire na herba (de publicación póstuma). Recibiu influencias das vangardas, coma o surrealismo, matizadas por un lirismo intimista de raíces simbolistas. A poesía de Pimentel, chea de sentimentos e sensacións, é inseparable de Lugo.

Celso Emilio Ferreiro

Celso Emilio Ferreiro tivo especial transcendencia na poesía do século XX, aínda que tamén cultivou a prosa en A fronteira infinda, de ambientación latinoamericana, e en A taberna do Galo, sobre anécdotas e personaxes de Celanova.

Na súa poesía hai tres liñas temáticas:

• Unha liña social, solidaria cos oprimidos e denunciadora dos males sociais.
• Unha liña intimista, onde fala da

A literatura galega no exilio

De entre todos os autores que realizaron a súa actividade no exilio, podemos destacar os poetas:

• Emilio Pita (Jacobusland)
• Luis Seoane (Fardel de eisilado, Na brétema Sant-Iago e As cicatrices)
• Lorenzo Varela (Lonxe)

Todos eles estiveron marcados pola Guerra Civil nas súas obras e pola experiencia do exilio e a emigración. A temática da guerra atopámola tamén nas obras dos dous principais narradores: Ramón Valenzuela (Non agardei por ninguén e Era tempo de apandar) e Silvio Santiago (O silencio redimido).

Co tempo, evolucionan cara a unha temática da lembranza da súa terra e a morriña, idealizando a paisaxe de Galicia e expresando os seus sentimentos de volver á súa terra.

O xénero dramático no exilio

No...

A Nova Narrativa Galega: Contexto e Emerxencia

Na década dos 50, cando se inicia a recuperación da literatura galega, un grupo de mozos incorporan á nosa narrativa novas técnicas. Estes son os integrantes da Nova Narrativa Galega, que se influencian sobre todo por escritores do século XX.

Características da Nova Narrativa Galega

No relativo ao argumento e ao tema:

• Abandono do antropocentrismo.
• Localización espacial imprecisa, sen identificación física.
• Ambientes urbanos.
• Ausencia de preocupación inmediata polos conflitos do país.
• Mestura da realidade e do mundo fantástico, onírico.
• Exploración de situacións estrañas e opresivas, nos límites do absurdo.
• Presenza do sexo e da violencia, que frecuentemente están emparellados á morte.

Aspectos