Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Lingua e literatura

O Grupo Nós: Fundadores e Legado Cultural

Orixe e Composición do Grupo Nós

O Grupo Nós estaba formado por figuras senlleiras da cultura galega como:

• Vicente Risco
• Florentino Cuevillas
• Ramón Otero Pedrayo
• Antón Losada Diéguez

Todos eles naceron en torno a 1885 e pertencen cronoloxicamente á xeración das Irmandades da Fala. Caracterizábanse pola súa procedencia social acomodada e a súa evolución cara ao galeguismo desde unha etapa inicial de cosmopolitismo e exotismo. A eles uniuse posteriormente Castelao.

A Revista Nós: Un Faro Cultural

O nome do grupo procede da revista Nós, fundada en Ourense en 1920. Ata a súa desaparición en 1936, publicáronse un total de 144 números. Foi a publicación máis importante de Galicia da preguerra...

Lírica Medieval Galego-Portuguesa

O galego-portugués convértese nunha lingua lírica por excelencia. Os poetas de Galicia, Portugal e o resto de Hispania escriben en galego-portugués.

Idade de Ouro da Lírica Medieval

Causas:

• Independencia política.
• Auxe económico e tranquilidade social durante a Reconquista.
• Esplendor cultural da cidade de Santiago.
• Existencia de cantigas de tradición oral nas que a muller é fundamental.
• Influencia da lírica provenzal introducida no Camiño de Santiago e polos nobres provenzais.

A Canción Provenzal

Máxima expresión da teoría do amor cortés.

Características da Canción Provenzal:

• Sumisión total do namorado ante a dama.
• A amada é perfecta física e moralmente.
• Os namorados son aristócratas.
• O amor é un sentimento

O teatro galego entre 1936 e 1976

O teatro acusou o silencio literario da posguerra dun xeito moi especial, pois este é un espectáculo social que implica a posta en escena nun espazo público. Estas dificultades atrasaron a súa recuperación.

Na década dos cincuenta conflúen en Galicia tres liñas temáticas:

1. Pezas que proseguen o teatro costumista ou de comedia urbana desenvolvidos na preguerra por un sector das Irmandades da Fala (Carre Alvarellos: Meiguerías, Brétemas e raiolas; Cabanillas: O romance do cristiano e do mouro na Franqueira…).
2. Pezas que continúan as liñas modernizadoras do teatro de preguerra (simbolismo, expresionismo, teatro alegórico...) (Otero Pedrayo: O desengano do Prioiro, Rosalía; Jenaro Mariñas: A serpe;

A Poesía Galega na Posguerra

Como consecuencia da Guerra Civil e a represión franquista, a poesía galega viviu nos primeiros anos da posguerra un período de silencio, ata a publicación de Cómaros verdes, de Aquilino Iglesias Alvariño. Ao longo dos anos 50, comezan a publicar, simultaneamente, autores de tres xeracións distintas: a Xeración de 1936, a Promoción do Enlace e a Xeración das Festas Minervais. O panorama é moi fértil e nel van agromar con forza moitas das voces máis singulares da lírica galega do século XX.

Tendencias da Poesía de Posguerra

A poesía de posguerra pódese agrupar en dúas grandes tendencias ben definidas: o intimismo e o sociorealismo. Estas tendencias sucedéronse no tempo.

O Intimismo (1947-1962)

O intimismo...

O hilozoísmo,animismo ou imaxinismo ten como tema principal do poema a natureza , que aparece humanizada mediante constantes de personificacións.

O Grupo Nós (1916-1936): Contexto e Relevancia

Chamámoslle Época Nós ao período comprendido entre 1916 e 1936, pola importancia que tiveron neste momento os membros do Grupo ou Xeración Nós, nucleados a través da revista Nós (1920-1936), e nacidos na década de 1880-1890. Este grupo renovou a narrativa galega, buscando situala á altura do que se facía noutras literaturas europeas.

Vicente Martínez-Risco (1884-1936): Traxectoria e Obra

Etapas da súa traxectoria

1. Etapa pregaleguista: Publica o seu primeiro relato en galego.
2. Etapa galeguista ou nacionalista (1920-1933): Participa nas Irmandades da Fala, funda a revista Nós (1920) e publica o seu ensaio Teoría do nacionalismo galego (1920). Nesta etapa concéntrase a súa obra literaria

Principios NOMIG 2003

(Son criterios que seguiron a RAG e o ILG).

1. Criterio de identidade: A lingua normativa ten que estar ao servizo da cultura dun pobo, e, polo tanto, ha de ser necesariamente continuadora da lingua falada pola comunidade e ha de achegarse canto sexa posible a ela, co fin de enraizar sobre bases seguras e vivas. Non podemos crear unha lingua normativa (escrita) coa que non se identifique o pobo.
2. Criterio purista: A norma debe acoller un galego fiel a si mesmo e limpo de canto alleo innecesario hai incrustado na fala viva pola presión do castelán. É dicir, a lingua común debe ser o máis galega posible: que o galego sexa o máis galego posible, sen interferencias do castelán.
3. Criterio supradialectal: O galego normativo

Comentario Literario: Pilar Pallarés

Datos da Obra

• Autora: Pilar Pallarés
• Data: 1996
• Obra: Á tarde, cun can e un libro, do Livro das devoracións
• Corrente literaria: Poesía actual da década dos 80
• Temática: Intimista
• Tema: O paso do tempo

Características da Autora

• Culturalismo temático e esteticismo formal
• Referencias a outras artes

Contido

O poema introduce elementos relativos, situándose nunha tarde nun banco do xardín, acompañada dun can e dun libro. Nun momento, a voz lírica pensa no transcorrer da vida e, de súpeto, pasan uns paxaros que non consegue identificar, xa que o ceo está nubrado, probablemente porque vai tronar nunha tarde de inverno. Tamén mestura o tempo cos seus sentimentos, porque “o corazón escoita e ás veces insinúa...

Clases de oracións subordinadas

Segundo a función Que cumpran, diferenciamos:

-Subordinadas substantivas. Desempeñan calquera das función propias dos Substantivos (suxeito, CD, suplemento, etc.). Poden ir introducidas pola Conxunción que: Necesito [que Me deas unha solución].CD

-Subordinadas adxectivas. Desempeñan a función propia do adxectivo, é dicir, Modificador do núcleo. Normalmente van introducidas por un pronome relativo (que, o cal…): Este é o libro [que perdera].MOD

-Subordinadas adverbiais. Desempeñan unha función propia dos adverbios: CC (de Lugar, de tempo, de modo…). Van introducidas por adverbios ou locucións Adverbiais: Agárdote[onde ti me digas]. CCL

Oracións subordinadas Substantivas

Segundo a función Que desempeñen