Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Bacharelato

O Punto de Partida do Método Cartesiano

O punto de partida do método é a dúbida metódica. A dúbida cartesiana non é escepticismo, senón un procedemento dialéctico de investigación, encamiñado a desprender e illar a primeira idea clara e distinta, a primeira natureza simple. Descartes considera que, para chegar a esa certeza absoluta, é preciso comezar dubidando. Se as regras representan a parte construtiva do método, agora estariamos ante a parte destrutiva.

Características da Dúbida

• Esta dúbida é universal, porque se someten á dúbida todas as certezas existentes.
• A dúbida é voluntaria, porque poñer a dúbida en práctica depende da nosa vontade de dubidar.

Criterios que Xustifican a Dúbida Metódica

Descartes sinala 4 criterios...

Contexto filosófico e a crítica á sofística

Segundo a sofística na antiga Grecia, durante os séculos II e III d.C., foi un movemento cultural caracterizado por un foco na retórica persuasiva e a manipulación da linguaxe para gañar prestixio social e poder político. Esta actitude pragmática e relativista xerou unha crise moral e política, xa que se primaba a persuasión sobre a verdade e a integridade ética.

Sócrates, un filósofo anterior, criticou esta visión, defendendo a procura da verdade e da virtude a través do diálogo filosófico e da razón. O seu enfoque ético contrastaba coa falta de compromiso ético da Segunda Sofística.

Platón, influenciado por esta crise moral, expresou a súa crítica á sociedade contemporánea...

A derivada dunha función nun punto

A derivada da función f nun punto x vén dada pola expresión:

𝑓′(𝑥) = lim_ℎ→0 [𝑓(𝑥 + ℎ) − 𝑓(𝑥)] / ℎ = lim_ℎ→0 𝑇.𝑉.𝑀[𝑥, 𝑥 + ℎ]

A pendente da recta secante que pasa por A e B é: 𝑚_ℎ = [𝑓(𝑥 + ℎ) − 𝑓(𝑥)] / ℎ

Se h tende a cero, A apróxímase a B e, como límite das rectas secantes, obtemos a recta tanxente a f en x. A pendente da recta tanxente é o límite das pendentes das secantes:

𝑚 = lim_ℎ→0 [𝑓(𝑥 + ℎ) − 𝑓(𝑥)] / ℎ = 𝑓′(𝑥)

Entón, a derivada dunha función f nun punto x é a pendente da recta tanxente á función nese punto. Calculando a derivada de f en cada punto obtemos a función derivada f'.

Derivada dun

Lingua minorizada e lingua minoritaria

A lingua minorizada é aquela que, sendo historicamente propia dun pobo, está sometida a condicións sociais tales que ve restrinxidas as súas funcións de uso. A competencia desigual cunha ou varias linguas alleas de maior prestixio constitúe o factor básico desencadeante desta situación.

Aspectos das linguas minorizadas

Ao falarmos de linguas minorizadas, deberemos ter en conta dous aspectos:

• A non existencia dun estado que as recoñeza como oficiais: En Europa cómpre facer excepción nos casos do maltés, o luxemburgués e o gaélico irlandés, linguas que, aínda sendo oficiais dos correspondentes estados (Malta, Luxemburgo e República de Irlanda, respectivamente), atópanse nunha situación de

Glosario de Termos Sociolingüísticos

Sociolingüística

Disciplina ou rama da lingüística e a socioloxía que estuda as relacións entre as variedades ou linguas e os grupos sociais.

Bilingüismo

Capacidade dunha persoa ou sociedade determinada de falar, entender, ler ou escribir dúas linguas.

Diglosia

Situación nunha sociedade determinada na que os falantes empregan dúas linguas en función da situación ou do grupo social ao que pertenzan.

Tipos de Diglosia

• Adscricional: Distintos grupos sociais nunha mesma sociedade falan linguas ou variedades distintas.
• Funcional: Todos os membros dunha comunidade falan dúas linguas ou variedades que usan segundo os contextos.

Nota: Adóitase chamar lingua A a de usos formais e/ou grupos predominantes e lingua

Cornixa

É un elemento arquitectónico situado na parte superior do entaboamento. Ten como función principal evitar que a auga da chuvia incida directamente sobre o muro.

Cúpula

Elemento arquitectónico de forma semiesférica que se utiliza para cubrir un espazo de planta circular ou cadrada e vai apoiada sobre trompas ou pendentes.

Curva praxiteliana

Elemento compositivo característico da escultura do grego Praxíteles. As súas figuras contrabalancéanse ata adquirir trazos curvilíneos en forma de “S”. Este elemento acentúa a sensación de dinamismo.

Entaboamento

Elemento arquitectónico situado enriba das columnas. Ten tres partes: arquitrabe, friso e cornixa.

Éntase

É a zona da columna grega cuxa sección ten maior diámetro. Utilizábase...

A prosa do primeiro terzo do século XX

Na narrativa do primeiro terzo do século XX conviven narradores do século anterior (Francisca Herrera, Manuel García Barros, Lesta Meis) xunto con outros renovadores: os escritores do Grupo Nós. Practicamente as mesmas persoas foron fundadoras e membros das Irmandades da Fala, dirixiron seccións do Seminario de Estudos Galegos, colaboraron na revista A Nosa Terra, publicaron literatura de todo tipo e acabaron confluíndo na fundación do Partido Galeguista en 1931.

O Grupo Nós e a súa revista

O Grupo Nós estaba formado principalmente por Vicente Risco, Otero Pedrayo, Florentino Cuevillas, Antón Losada e Castelao. A revista Nós, fundada en 1920 e publicada ata 1936, tivo a Risco como primeiro director...

As Cortes de Cádiz e a Constitución de 1812

En 1808, numerosas vilas e cidades formaron Xuntas de goberno; estas xuntas representaron unha ruptura coa orde política ata entón vixente e unha nova concepción do poder que podemos considerar revolucionaria. As xuntas asumiron o poder supremo e a soberanía na súa xurisdición, substituíron ou incorporaron as institucións e as autoridades tradicionais e declararon a guerra a Francia.

En Galicia, as xuntas provinciais formaron a Xunta Suprema Central Gobernativa de España e Indias, que exerceu o goberno de España desde 1808. Durante a guerra, entre as elites dirixentes foise estendendo a idea da necesidade de convocar unhas Cortes xerais e extraordinarias para coñecer a vontade do país...

O galego no primeiro terzo do século XX

Contexto histórico e situación sociolingüística

A comezos do século XX, Galicia seguía sendo eminentemente rural, de xeito que a poboación urbana non acadaba nin sequera o 10%. En consecuencia atopamos unha sociedade formada na súa maioría por labregos e mariñeiros, cunha estrutura socioeconómica continuísta dos séculos anteriores. Non obstante, neste primeiro terzo do século comezan algúns cambios: os labregos protagonizan un poderoso movemento social (agrarísmo), a fidalguía entra en decadencia e a burguesía, que fala castelán representa o novo mundo urbano en vías de crecemento.

O proceso de substitución do galego polo castelán vai vir da man da industrialización e urbanización....

A lírica medieval galego-portuguesa