Glosario de Termos de Arquitectura e Escultura

Cornixa

É un elemento arquitectónico situado na parte superior do entaboamento. Ten como función principal evitar que a auga da chuvia incida directamente sobre o muro.

Cúpula

Elemento arquitectónico de forma semiesférica que se utiliza para cubrir un espazo de planta circular ou cadrada e vai apoiada sobre trompas ou pendentes.

Curva praxiteliana

Elemento compositivo característico da escultura do grego Praxíteles. As súas figuras contrabalancéanse ata adquirir trazos curvilíneos en forma de “S”. Este elemento acentúa a sensación de dinamismo.

Entaboamento

Elemento arquitectónico situado enriba das columnas. Ten tres partes: arquitrabe, friso e cornixa.

Éntase

É a zona da columna grega cuxa sección ten maior diámetro. Utilizábase para corrixir certos efectos ópticos e que o fuste pareza recto.

Friso

Elemento arquitectónico situado na parte central do entaboamento, entre o arquitrabe e a cornixa. Pode ser liso ou decorado con relevos. Na orde dórica grega o friso divídese en triglifos e metopas.

Fuste

Elemento arquitectónico situado nunha columna, entre o capitel e a base. Pode ser liso ou recibir decoración.

Metopa

Elemento arquitectónico rectangular que ocupa parte do friso dun entaboamento dórico, situada entre dous triglifos. Cada metopa estaba decorada por un baixorrelevo.

Plan central

Representación dun edificio en sección horizontal. Neste caso organízase en torno a un eixe central.

Planta de cruz grega

Representación dun edificio en sección horizontal. Neste caso a súa distribución é lonxitudinal e centralizada pois tanto a nave como o transepto teñen a mesma lonxitude e crúzanse formando un ángulo recto. É característica da arquitectura bizantina.

Técnica de panos mollados

Técnica escultórica creada polo escultor grego Fidias no que os vestidos das figuras aparecen pegados ao corpo, mostrando claramente a anatomía da figura e realzando a súa expresividade e sensualidade.

Tímpano

Espazo delimitado polo frontón dun templo grego ou polo dintel e as arquivoltas da fachada dunha igrexa. Presenta decoración relivaria de temas variados.

Triglifo

Elemento arquitectónico rectangular que ocupa parte do friso dun entaboamento dórico, situado entre dúas metopas. Recibe o seu nome pola decoración de tres molduras verticais.