Apuntamentos, resumos, traballos, exames e exercicios de Outras linguas estranxeiras de Bacharelato

Xéneros da Lírica Galego-Portuguesa

Unisonantes

Cobras singulares: cada unha ten a rima diferente.

Cobras Dobres

Cobras dobras: cada parella de cobras ten a mesma rima.

Cobras Alternas

Cobras alternas: as palabras pares teñen unha rima e as impares outra.

Cobras Capfinidas

Cobras capfinidas: cada cobra comeza coa última palabra da anterior.

Cobras Capcaudadas

Cobras capcaudadas: a rima do último verso dunha cobra é a primeira do seguinte.

Cobras Capdenais

Cobras capdenais: repetir unha ou varias palabras no mesmo verso ou en versos sucesivos.

Cobras Retrogradadas

Cobras retrogradadas: a segunda cobra repite en orde inversa a distribución de rimas da primeira.

Xéneros Menores

Tenzón

Poema dialogado entre dous trobadores que teñen opinións distintas...

A Nova Narrativa Galega: Orixes e Características

Na década dos 50, cando se inicia a recuperación da literatura galega, xorde un grupo de mozos que incorpora á nosa narrativa novos motivos e novas técnicas relatoras; son os integrantes da Nova Narrativa Galega. Non se pode falar en sentido estrito dunha escola ou grupo homoxéneo, mais úneos a súa formación universitaria, con claras inquietudes galeguistas. No plano literario, a súa intención innovadora e o desexo de ruptura formal coa tradición narrativa.

Participan na concepción desintegradora da nova tradución practicada por escritores do século XX que foxen do relato da biografía (a vida literaria) dun heroe problemático. Interésanos a narración sen andadura lóxica, mesmo...

Cambios semánticos

Cambios semánticos: hai palabras que deixan de usarse porque xa non son útiles. Daquela aparecen outras novas que enriquecen o léxico segundo as necesidades do momento.

Causas: Influencia estranxeira: incorporación á lingua de préstamos xustificados e inxustificados. / Necesidade dun novo nome: ao aparecer novas realidades aparecen así novos termos, xorden os neoloxismos. / Causas lingüísticas: poden ser fonéticas, ao darse unha diverxente evolución fonética dunha palabra ou motivados por cuestións de carácter morfosintáctico. / Causas sociais: unha palabra pasa a ser un termo especializado e outras veces prodúcese o contrario. / Causas psicolóxicas: algúns cambios teñen a súa orixe na mentalidade ou educación...

Gonzalo R. Mourullo: Nace un árbore (1954)
Méndez Ferrín: Memorias de Tains (1956), Percival e outras historias (1958), O crepúsculo e as formigas (1961), Arrabaldo do norte (1964)
Carlos Casares: Vento ferido (1967), Cambio en tres (1969)
M. Xosé Queizán: A orella no buraco (1965)
Camilo Gonsar: Lonxe de nós e dentro (1961), Como calquera outro día (1963), Cara a Times Square (1980)
Xohán Casal: O camiño de abaixo (1970, póstuma)
Vázquez Diéguez: As ponlas baixas (1968)
Xohana Torres: Adeus, María (1971)
Manuel Forcadela

Cine e Televisión

/Con pólvora e magnolias: XL Méndez Ferrín - Mesteres: Arcadio López Casanova
/ CF: Manuel Rivas, Ramiro Fonte, Pilar Pallarés
R: Alberto Avendaño, Antón Reixa
A: Miguel Mato, Salinas Portugal, Ramón...

A narrativa do Rexurdimento galego

O conto

O conto experimentou un relativo desenvolvemento durante esta etapa. As obras caracterizáronse por:

• Recreación: presenza de personaxes populares, ambientes rurais e elementos reivindicativos como a defensa da lingua galega, a crítica das inxustizas e a denuncia dos problemas dos labregos.
• Principais creadores e obras:
  • Heraclio Pérez Placer: Contos, lendas e tradicións.
  • Ernesto López Pose: Contos humorísticos.
  • Francisco Álvarez de Novoa: Pé das Burgas.
  • Aurelio Ribalta: Ferruxe.
  • Rosalía de Castro: Conto galego (argumento: dous homes apostan quen consegue conquistar a unha viúva o mesmo día do enterro do seu home).

A novela

Marcial Valladares

Cultivou a narrativa, a poesía e os estudos léxicos e gramaticais....

Poesía galega do século XX

Aínda existen poemas sociais, eclipsados polo resto da obra: poemas íntimos, influídos pola existencia (Onde o mundo se chama Celanova, 75). Poema amoroso (Moraima). Poemas satíricos: corrosiva e crítica. Poemas socialrealistas: linguaxe coloquial e temas como a guerra civil, a explotación do traballo, o imperialismo e o racismo. Longa noite de pedra (62), titulo metáfora ditado franquista. MCN (26-92). Represión escolar, Tebra. Fabulario novo (52) reflicte sentimentos de angustia, desesperanza ante a vida, imaxes de sensación de escuridade. UN (30-99). Poucos libros, excelente recitador, poesía paisaxística pero profunda persoal. Describe a natureza espida do Courel. Preocupación social e política....

Script de Xestión de Usuarios

#!/bin/bash
#Script de xestión de usuarios
clear
echo -e "\t XeStIoN dE uSuArIoS \n"
echo -e "1-Listar usuarios"
echo -e "2-Crear usuario"
echo -e "3-Eliminar usuario"
echo -e "4-Modificar usuario"
echo -e "5-Saír \n"
echo -e "Introducir opción -> \c"
read opcion
if [ $opcion -eq 1 ]; then
cat /etc/passwd | cut -d ":" -f 1
elif [ $opcion -eq 2 ]; then
echo -e "Introducir nome de usuario a crear -> \c"
read user
grep $user /etc/passwd &> /dev/null
if [ $? -ne 0 ]; then
echo -e "Introducir UID do usuario -> \c"
read uid
echo -e "Introducir GID do usuario -> \c"
read gid
echo -e "Introducir HOME do usuario -> \c"
read home
echo -e "Introducir SHELL do usuario...

Prosa das IdF e do Grupo Nós

a) Actividade literaria

Ensaio e xornalismo: Vilar Ponte inicia o ensaio político, recollendo a transición, esto é seguido por Garea e Viqueira. A Nosa Terra foi o voceiro das Irmandades da Fala (IdF).

Narrativa

As IdF creían na importancia da novela e prepararon o terreo con coleccións como Alborada e Céltiga, destacando Meis, Alvarellos e Quintanilla.

b) Grupo Nós

Escritores que iniciaron a actividade literaria a principios do século XX e tiveron como órgano de expresión a revista Nós. En 1918 xurdiron as IdF. Trazos comúns:

• Extracción social acomodada.
• Ideoloxía afín ao tradicionalismo galego.
• Formación cultural desvinculada da tradición galega.
• Rigorosa formación.
• Creadores da moderna poesía galega.

Literatura galega no século XX

Xeración do Risco e a súa contribución

A Xeración do Risco (1908) cultivou a sátira social e tres etapas de formación: a interse das correntes estéticas, a galeguización e as irmandades da fala. Despois da guerra, abandona o galeguismo. Destacan a historia do galeguismo e a obra O porco de pé (1928), sátira dos personaxes que chegan a ser alcalde, tamén narrativa breve (O lobo da xente) e teatro (O bufón del rei).

Castelao (1886-1950)

Colaborou co GN para crear caracteres diferentes, con compromiso coas clases populares e temática da vida do pobo. O humor vincúlase a unha intención moral. Foi escritor e debuxante (Cousas da vida), publicou a primeira memoria dun esclavo (22 + Cousas, 26) e 44 pezas...