Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas

Luis Pimentel

Luis Pimentel é un poeta da Xeración do 25 que publicou dúas obras, Triscos e Sombra do aire na herba (de publicación póstuma). Recibiu influencias das vangardas, coma o surrealismo, matizadas por un lirismo intimista de raíces simbolistas. A poesía de Pimentel, chea de sentimentos e sensacións, é inseparable de Lugo.

Celso Emilio Ferreiro

Celso Emilio Ferreiro tivo especial transcendencia na poesía do século XX, aínda que tamén cultivou a prosa en A fronteira infinda, de ambientación latinoamericana, e en A taberna do Galo, sobre anécdotas e personaxes de Celanova.

Na súa poesía hai tres liñas temáticas:

• Unha liña social, solidaria cos oprimidos e denunciadora dos males sociais.
• Unha liña intimista, onde fala da

A literatura galega no exilio

De entre todos os autores que realizaron a súa actividade no exilio, podemos destacar os poetas:

• Emilio Pita (Jacobusland)
• Luis Seoane (Fardel de eisilado, Na brétema Sant-Iago e As cicatrices)
• Lorenzo Varela (Lonxe)

Todos eles estiveron marcados pola Guerra Civil nas súas obras e pola experiencia do exilio e a emigración. A temática da guerra atopámola tamén nas obras dos dous principais narradores: Ramón Valenzuela (Non agardei por ninguén e Era tempo de apandar) e Silvio Santiago (O silencio redimido).

Co tempo, evolucionan cara a unha temática da lembranza da súa terra e a morriña, idealizando a paisaxe de Galicia e expresando os seus sentimentos de volver á súa terra.

O xénero dramático no exilio

No...

Conceptos de Lingua, Literatura e Cinema

O texto argumentativo

Texto argumentativo: aquel no que o autor presenta unha opinión acerca dun tema, defende o seu punto de vista e achega datos, informacións e argumentos para probar a veracidade das súas ideas.

Linguaxe cinematográfica: planos e encadramentos

• Plano: conxunto de imaxes que se filman desde que se pulsa o botón da cámara ata que se solta.
• Escena: conxunto de planos delimitados por un mesmo escenario, uns mesmos personaxes e unha mesma acción.
• Secuencia: sucesión de planos integrados nunha ou máis escenas, que forman unha unidade dentro da película; a formada por un só plano chámase plano-secuencia e nela o tempo narrado é igual ao tempo real.
• Gran plano xeral: abarca un espazo

Introdución

O galego, o portugués, o castelán, o francés, o provenzal, o italiano, o romanche, etc., son linguas románicas —tamén chamadas romances ou neolatinas—, é dicir variedades xeográficas do latín vulgar (latín falado). O galego é o resultado da evolución no noroeste da Península Ibérica do latín vulgar.

Substrato

Chamamos substrato á influencia dunha lingua nativa ou indíxena (que acabará sendo substituída) sobre outra lingua implantada no mesmo territorio.

Adstrato

Falamos de adstrato para referirnos á influencia recíproca entre linguas veciñas ou que conviven nun mesmo territorio.

Superestrato

Chamamos superestrato á influencia exercida sobre unha lingua aborixe por unha lingua invasora.

Periodo prerromano

Baixo...

1. Primeira infancia

1) Etapas que abarca

Abarca de 0 a 2 anos aproximadamente. Despois de transcorrer nove meses desde a fecundación, o bebé xa está preparado para nacer.

2) Fases do parto

• Dilatación: A contracción é a dilatación do colo do útero ata que se atopa suficientemente dilatado como para permitir o paso da cabeza do feto.
• Expulsión: Comprende o paso do feto pola canle vaxinal e remata co nacemento do bebé e o corte do cordón umbilical.
• Alumbramento: Consiste na expulsión da placenta e membranas fetais despois do nacemento.

3) Características do recén nacido

Físicas

• O peso oscila entre os 2500 e os 4000 g e mide 50 cm.
• O seu corpo é tibio e a pel está cuberta dunha substancia graxa e branquecina que se chama vérnix caseosa.

Os grandes imperios coloniais

• Imperio británico: Foi o máis grande dos imperios. Os seus intereses básicos centráronse fundamentalmente na India, a "xoia da Coroa", e no control das principais rutas comerciais. Dentro do imperio colonial británico cómpre destacar un tipo especial de colonias: os dominios, que son aquelas zonas de ultramar nas que se instalaron importantes continxentes de poboación inglesa.
• Imperio francés: Francia foi a potencia que logrou formar un imperio colonial de importancia mundial. No entanto, a súa expansión foi máis reducida e orientouse, principalmente, ao control da África mediterránea e do Extremo Oriente asiático.
• Alemaña: Non amosou un excesivo interese pola carreira colonial. O seu chanceler, Bismarck,

Poboación e economía de Europa

Estancamento demográfico

A poboación europea creceu pouco no século XVII, pasando de 106 a 130 millóns de persoas. As causas deste escaso crecemento foron:

• As malas colleitas.
• A dureza da Guerra dos Trinta Anos.
• O rebrote da peste (1650-1670).

En moitos países, especialmente nos mediterráneos e no sur de Europa, a poboación decreceu.

Crise agraria e artesanal

A produción agraria descendeu polas anomalías climáticas, as guerras e as deficiencias técnicas. Esta crise afectou principalmente a Europa oriental e mediterránea. Pola contra, os Países Baixos e Inglaterra adoptaron novas técnicas para conservar a fertilidade do solo, como a substitución do barbeito por plantas forrageiras e a selección das especies...

Concepto de empresa

• Explotación: Unidade técnica formada por procesos tecnolóxicos aplicados a un conxunto de factores para obter un produto.
• Sociedade mercantil: Unidade xurídica que regula o conxunto de relacións que produce o patrimonio, do que son titulares dúas ou máis persoas.
• Empresa:
  • Perspectiva macroeconómica: Unidade ou axente económico de produción de bens e servizos (BBSS) para satisfacer as necesidades económicas.
  • Perspectiva microeconómica: Conxunto de elementos coordinados polo empresario para obter un lucro.

Funcións que cumpre no sistema económico

• Dirixir e coordinar os factores produtivos: A crecente división do traballo, coa conseguinte especialización e complexidade dos procesos produtivos, fai aparecer como necesaria

O sistema financeiro

O sistema financeiro está formado polo BCE, os bancos nacionais de cada país, os activos financeiros, os intermediarios e os mercados.

1. Banco Central Europeo (BCE)

Tras a implantación da Unión Económica e Monetaria Europea (01-01-99), o BCE substituíu aos bancos nacionais como máximo dirixente do SEBC. As súas funcións son similares ás dos bancos centrais dos distintos países.

Funcións básicas do BCE:

• Definir e executar a política monetaria da zona do euro.
• Realizar operacións de divisas.
• Posuír e xestionar as reservas oficiais de divisas dos países membros da zona euro.
• Promover o bo funcionamento do sistema de pagos.

Outras funcións: Emisión de billetes, estatísticas, estabilidade e supervisión financeira,...