Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Dereito

Variación Intralingüística

1. Variación diacrónica

Diferenzas que as linguas presentan ao longo da súa evolución, condicionadas polas situacións sociais e culturais.

• Galego antigo (séculos X-XV)
• Galego medio (séculos XVI-XVIII)
• Galego moderno (Rexurdimento, século XIX-hoxe)

2. Variación diatópica

Diferenzas lingüísticas propias de cada zona. Isto vén condicionado polas peculiaridades idiomáticas propias das distintas zonas onde se fala un idioma.

3. Variación diastrática

Diferenzas lingüísticas propias dos distintos estratos sociais, económicos, culturais e profesionais aos que pertencen os falantes.

• Nivel de lingua: Destreza lingüística que por extracción social, cultura e educación posúe un falante (nivel culto, medio, popular,

Programas bilingües

Ata os anos 60, houbo unha política autoritaria que impoñía a lingua maioritaria. Os programas que existían eran de submisión: escolarización forzada na lingua maioritaria. Os nenos falantes de lingua minorizada vivían situacións complexas. Non estaba admitido o uso da L2. O efecto disto nos nenos falantes de lingua minoritaria era pernicioso.

Outro sistema aínda peor era o sistema de segregación. En Alemaña, aos fillos de inmigrantes turcos dábanlles clases en turco para que non se mezclasen cos alemáns. O mesmo ocorría en Sudáfrica antes de Nelson Mandela.

Experiencias nos anos 60 e programas de inmersión

Nos anos 60 producironse experiencias interesantísimas no uso das linguas:

• Canadá, en Quebec (a lingua

Bases xenéticas da herdanza biolóxica

1. Codominancia: maniféstase máis dun alelo dominante.
2. Dominancia intermedia: os dous alelos dun xene achegan un determinado trazo intermedio.
3. Pleiotropismo: un só xene afecta múltiples características fenotípicas (por exemplo, o xene do albinismo afecta o resto).
4. Epistase: a expresión dun determinado xene non depende dun só xene, senón da interacción de varios (por exemplo, a xordeira conxénita).

Teoría cromosómica da herdanza

1. Dotación cromosómica haploide: presente na creación de gametos.
2. Dotación cromosómica diploide: conformada por cromosomas homólogos, onde os alelos dun xene poden ser iguais ou diferentes.
3. Cromosomas autosómicos e cromosomas sexuais.
4. Xenotipo: conxunto de cromosomas e dotación

T18.1. A tstamntaria: concepto, caracteres e clases

A abertura da sucesión preséntanse necesidades de resolver problemas inmediatos (enterramento, funeral, etc.), pero sobre todo a necesidade de velar pola correcta execución da vontade tstamntaria. Esta función compete ao chamado tstamntiro (albacea) sempre e cando se lle outorgue o nomeamento. De non ser así, aquelas funcións de velar pola execución da vontade tstamntaria corresponden a herdeiros tanto tstamntarios como ab intestato, e á falta destes correspondería á persoa nomeada ao efecto pola autoridade xudicial, tal e como establece o art. 701 CC.

No que atinxe ao albacazgo propiamente dito, o tstamntiro é a persoa nomeada polo testador coa función de executar o testamento tras...

1. Particion: concpto e naturza xuridica.ai q advrtir q admais da rgulacion da particion polo cc nos arts. 1051 e ss, e imprscindibl tr en conta q a li d d. Civil d Galicia tn 1a rgulacion ad oc da particion, art. 270 e ss./a particion pod sr dfinida cm o xeito normal d finalizacion da comunidad erditaria, coa particion as titularidads 2 comuniros os sus dritos erditarios in abstracto transformans en titularidads concrtas tal e cm s infir do 1068 cc, xa q logo afir+e q a particion tn naturza spcificativa ou dtrminativa d dritos xq a particion produc a substitucion da cota d cada erdiro pols bns concrtos q s adxudiqn, e cm principio xeral en matria d particion sta a tndncia a evitar a comunidad x iso o art. 1052 cc sinala q todo erdiro (tstamntario...

Patria potestade: concepto e suxeitos

A patria potestade enténdese como o conxunto de dereitos e deberes que os proxenitores teñen respecto aos fillos, que, sendo menores de idade, atópanse baixo a garda e protección dos pais.

2. Suxeitos e exercicio

En relación aos pais, exércena da patria potestade de maneira conxunta (art. 154.1º CC). Non obstante, está admitido o exercicio conxuntural por un só dos proxenitores nos casos previstos no art. 156 CC, por exemplo: cando, conforme ao uso social e as circunstancias, sexa aconsellable, ou en situacións de urxente necesidade.

Advírtase que en tales eventualidades, e cando exista un desacordo, pode resolver o xuíz, tal como establece o art. 156 CC.

Existen outros supostos de exercicio individual...

1. Nocións xerais

Segundo o artigo 660 do Código civil, o legatario sucede a título particular, é dicir, é instituído en un ou en varios bens ou dereitos singularmente considerados.

A diferenza do herdeiro, o legatario sucede en relacións xurídicas concretas e determinadas, e non responde das débedas hereditarias.

Esta regra de irresponsabilidade do legatario ten dúas excepcións:

1. Cando o testador lle impón ao legatario facer fronte a algunha carga ou gravame (legado modal).
2. Cando toda a herdanza se distribúe en legados, xa que, como di o artigo 891 do Código civil, se toda a herdanza se distribuíse en legados, prorratearanse as débedas e gravames da herdanza entre os legatarios á proporción das súas cotas, a non ser que o testador

Rosalía de Castro naceu en Compostela o 24 de febreiro de 1837, de pais descoñecidos. Viviu en Padrón e, logo, pasou a Santiago, onde cultivou a súa formación cultural e intelectual.

En 1856 residiu en Madrid, onde publicou o seu primeiro libro, A flor. Casou con Manuel Murguía. Sufrindo as ausencias coas mortes dos seus fillos e a precariedade económica, data o libro Cantares gallegos, a maior parte das súas obras en castelán, nas que Rosalía critica as convencións sociais e a postración das mulleres. Antes de regresar a Galicia, escribiu Follas novas. De volta en Galicia, afincouse en Padrón e escribiu En las orillas del Sar. Morreu o 15 de xullo de 1885. Esta entrada no panteón de gallegos ilustres.

Cantares gallegos: o 17 de

Funcións sociais da lingua, conflito e diglosia

O encontro de dúas ou máis linguas nun mesmo espazo xeográfico denomínase conflito lingüístico e ten repercusións tanto no ámbito social e cultural como no individual e psicolóxico. O bilingüismo é unha consecuencia directa do contacto de linguas. Distinguimos entre bilingüismo social e bilingüismo individual, aínda que están relacionados.

Os factores que debemos ter en conta á hora de describir unha situación de bilingüismo social son:

• Demográficos
• De status
• De apoio institucional

Diglosia e evolución do conflito lingüístico

A situación de diglosia aparece naquelas comunidades que presentan dúas linguas ou variedades lingüísticas, de xeito que só unha delas (a alta ou dominante)...