Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas

Adxectivo: Graos e Clasificación

Graos do Adxectivo

• Positivo: Expresa unha calidade sen comparar.
• Comparativo: Compara a calidade dun elemento. Poden ser:
  • Igualdade (tan... como)
  • Superioridade (máis... ca)
  • Inferioridade (menos... ca)
• Superlativo: A calidade indícase no seu grao máximo.
  • Absoluto (non establece comparación)
  • Relativo (compara a calidade dentro do conxunto)

Clasificación Semántica dos Adxectivos

Segundo a relación co substantivo:

• Especificativos: Calidades que definen e individualizan o substantivo.
• Explicativos: Calidades implícitas nos substantivos.

Segundo as calidades propias do adxectivo:

• Cualificativos: Indican calidades como a forma, cor, tamaño, etc.
• Relacionais: Indican relación co substantivo do que proceden.

O Texto Descritivo

Tipos

Pronomes

Pronomes tónicos e átonos

• Pronomes tónicos: eu, min comigo / ti, contigo / el, ela, si, consigo / nós, nosoutros, connosco / vós, vosoutros, convosco / eles, elas, si, consigo.
• Pronomes átonos: me / che, te / lle, o, lo, no, se / a, la, na / nos / vos / lles, os, los, nos, se / as, las, nas.

Uso dos pronomes persoais

• Te: pronome de 2ª persoa de CD (complemento directo). Exemplo: Onte vinte na rúa.
• Che: pronome de 2ª persoa de CI (complemento indirecto). Exemplo: Tróuxenche un regalo.
• Lle: pronome de 3ª persoa singular de CI. Exemplo: Deille un bo consello.

Notas importantes sobre a substitución de pronomes

• *Che substitúese por lle.
• *Te substitúese por o, a, os, as.

Normas xerais de colocación do pronome átono

• Oración simple: faino
• Proposición

A Vida de Eduardo Pondal (1835-1917)

Orixes e Formación Clásica

Pondal naceu en Ponteceso, na comarca de Bergantiños, no ano 1835. A boa situación económica da familia permitiulle unha esmerada formación académica e poder dedicarse ao cultivo da literatura sen necesidade de ter que procurar a subsistencia mediante un traballo remunerado.

Realizou os primeiros estudos na casa reitoral de Nemiña, na que o cura rexente preparaba os rapaces para poderen acceder ao estudo ou para mellor levar o goberno das súas casas e facendas. Desta época procede a súa formación clásica, que máis tarde completaría coa lectura dos grandes autores da literatura universal, o que o converteu, en opinión dos seus coetáneos, no poeta máis culto do Rexurdimento....

Xénero Épico: Definición e Características

A Épica é un xénero literario escrito en prosa ou en verso no que o autor se sitúa como un espectador, contemplando así sucesos e recreándoos verbalmente para o receptor. Nela cóntanse feitos que lles ocorren a uns personaxes nun tempo e lugar concretos.

Epopeia

Epopeia: Composición épica escrita en verso, longa e poética, que narra unha acción memorable ou extraordinaria.

Poema Épico

Poema Épico: Narración en verso de longa extensión que narra as fazañas dun heroe para exaltar os valores da propia nación.

Cantar de Xesta

Cantar de Xesta: Composición escrita en verso na que se exaltan as fazañas dun heroe para conmemorar as virtudes dun pobo. Son composicións propias dos séculos XII...

Procesos Fonéticos e Fonolóxicos do Galego

Fenómenos de Modificación Vocálica

• Disimilación: Cambiar o timbre dunha vogal átona, afastándoo por influencia da vogal tónica. Ex.: menistro, delor.
• Asimilación: Cambiar o timbre dunha vogal átona, achegándoo por influencia da vogal tónica. Ex.: Curuña (por Coruña).
• Labialización: Converter en -o- unha vogal en contacto cunha consoante labiodental ou bilabial. Ex.: somana, lovar.

Fenómenos de Adición e Supresión de Sons

• Aférese: Perda dunha vogal etimolóxica ao comezo dunha palabra. Ex.: inda, topar, certar.
• Síncope: Perda dunha vogal interna, especialmente en posición pretónica. Ex.: espranza, vran, diferenza...
• Apócope: Perda dunha vogal ou sílaba etimolóxica ao remate dunha palabra.

Ramón Cabanillas: Vida e Obra Literaria

Ramón Cabanillas nace en Cambados en 1876. Acadou o maior éxito nos anos 20 e participou nas principais empresas galeguizadoras, desde o Seminario de Estudos Galegos ata publicacións como “A Nosa Terra”, “Rexurdimento”, etc. Cabanillas é considerado como un dos poetas máis importantes da historia da literatura galega. A súa obra é moi rica e nela incorpora rexistros e temáticas pouco frecuentadas. A súa estética ten dous elementos básicos: os elementos tradicionais e os procedentes do modernismo hispanoamericano.

Etapas da Obra de Ramón Cabanillas

• Etapa Pregaleguista (1910-1915)

  Na emigración, Cabanillas publica os seus primeiros libros, “No desterro”, “Visión gallegas” e “Vento

AS VANGARDAS

As vangardas son movementos artísticos que pretendían unha total renovación da arte, xurdidos nas dúas primeiras décadas do século XX. As súas características son: ruptura coa tradición literaria, busca de novos camiños expresivos, actitude antisentimental, total liberdade creativa, orixinalidade, eliminación dos signos de puntuación, nova función das metáforas e das imaxes e renovación da linguaxe. Entre as correntes ou ismos destacan:

• Futurismo

  Corrente creada por Marinetti no 1909, tras a publicación do “Manifesto do Futurismo”. As súas características son: ruptura coa tradición literaria do pasado, eliminación da métrica, defensa da modernidade, ruptura das normas sintácticas e ortográficas, emprego

Parónimos e contraccións en galego

cá / ca (adv. / forma similar): Cá onde vou, a miña amiga sempre me acompaña.

ca / conxunción comparativa: Máis ca nada, prefiro pasar tempo coa miña familia.

chá / adxectivo: O camiño estaba chá e sen obstáculos.

cha / contracción dos pronomes: Cha vin cando chegaches á festa.

có / contracción de ca + o: Co que fixeches, fixeron moito máis por min.

co / contracción de con + os: Co traballo que fixeron, lograron mellorar moito os resultados.

cós / contracción de ca + os: Cos que dixeron sobre a situación, non podo estar máis de acordo.

cos / contracción de con + os: Cos problemas que tiveron, non conseguiron chegar á solución.

má / adxectivo: A situación parecía má, pero mellorou ao final....