Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas

O teatro galego entre 1936 e 1976

O teatro acusou o silencio literario da posguerra dun xeito moi especial, pois este é un espectáculo social que implica a posta en escena nun espazo público. Estas dificultades atrasaron a súa recuperación.

Na década dos cincuenta conflúen en Galicia tres liñas temáticas:

1. Pezas que proseguen o teatro costumista ou de comedia urbana desenvolvidos na preguerra por un sector das Irmandades da Fala (Carre Alvarellos: Meiguerías, Brétemas e raiolas; Cabanillas: O romance do cristiano e do mouro na Franqueira…).
2. Pezas que continúan as liñas modernizadoras do teatro de preguerra (simbolismo, expresionismo, teatro alegórico...) (Otero Pedrayo: O desengano do Prioiro, Rosalía; Jenaro Mariñas: A serpe;

O hilozoísmo,animismo ou imaxinismo ten como tema principal do poema a natureza , que aparece humanizada mediante constantes de personificacións.

O Proceso Dixestivo: Etapas Fundamentais

1. A Boca e a Formación do Bolo Alimentario

Na boca, o alimento mestúrase coa saliva, formando o bolo alimentario.

Función das Glándulas Salivares

A saliva, fabricada polas glándulas salivares, contén, entre outras substancias, unha enzima dixestiva chamada amilase que inicia a dixestión do amidón.

2. O Esófago e os Movementos Peristálticos

Mediante os movementos peristálticos, que son contraccións e dilatacións dos músculos da parede do esófago, o bolo alimentario é amasado, mesturado e impulsado cara ao estómago.

3. O Estómago e o Zume Gástrico

Na súa parede interna hai glándulas secretoras de zume gástrico, que contén:

• Proteases (enzimas que actúan sobre as proteínas).
• HCl (ácido clorhídrico)

A EVOLUCIÓN DA SOCIEDADE NO SÉCULO XIX

A configuración da sociedade de clases

No século XIX, a revolución liberal e o capitalismo fixeron emerxer unha sociedade de clases baseada na igualdade xurídica, cunha elite formada pola nobreza e burguesía. A desamortización e a desigual distribución da terra agravaron a "cuestión social", creando precariedade no campo e nas industrias, cunha falta de protección e malas condicións laborais.

A supresión dos privilexios da nobreza fíxolles perder dereitos como a exención de impostos. A alta e media nobreza mantivo a súa importancia e grandes patrimonios, mentres que a mediana e pequena nobreza, como os fidalgos, sufriu un deterioro económico e diluíuse na clase media.

O clero perdeu poder...

Principios NOMIG 2003

(Son criterios que seguiron a RAG e o ILG).

1. Criterio de identidade: A lingua normativa ten que estar ao servizo da cultura dun pobo, e, polo tanto, ha de ser necesariamente continuadora da lingua falada pola comunidade e ha de achegarse canto sexa posible a ela, co fin de enraizar sobre bases seguras e vivas. Non podemos crear unha lingua normativa (escrita) coa que non se identifique o pobo.
2. Criterio purista: A norma debe acoller un galego fiel a si mesmo e limpo de canto alleo innecesario hai incrustado na fala viva pola presión do castelán. É dicir, a lingua común debe ser o máis galega posible: que o galego sexa o máis galego posible, sen interferencias do castelán.
3. Criterio supradialectal: O galego normativo

O Grupo Nós (1916-1936): Contexto e Relevancia

Chamámoslle Época Nós ao período comprendido entre 1916 e 1936, pola importancia que tiveron neste momento os membros do Grupo ou Xeración Nós, nucleados a través da revista Nós (1920-1936), e nacidos na década de 1880-1890. Este grupo renovou a narrativa galega, buscando situala á altura do que se facía noutras literaturas europeas.

Vicente Martínez-Risco (1884-1936): Traxectoria e Obra

Etapas da súa traxectoria

1. Etapa pregaleguista: Publica o seu primeiro relato en galego.
2. Etapa galeguista ou nacionalista (1920-1933): Participa nas Irmandades da Fala, funda a revista Nós (1920) e publica o seu ensaio Teoría do nacionalismo galego (1920). Nesta etapa concéntrase a súa obra literaria

Comentario Literario: Pilar Pallarés

Datos da Obra

• Autora: Pilar Pallarés
• Data: 1996
• Obra: Á tarde, cun can e un libro, do Livro das devoracións
• Corrente literaria: Poesía actual da década dos 80
• Temática: Intimista
• Tema: O paso do tempo

Características da Autora

• Culturalismo temático e esteticismo formal
• Referencias a outras artes

Contido

O poema introduce elementos relativos, situándose nunha tarde nun banco do xardín, acompañada dun can e dun libro. Nun momento, a voz lírica pensa no transcorrer da vida e, de súpeto, pasan uns paxaros que non consegue identificar, xa que o ceo está nubrado, probablemente porque vai tronar nunha tarde de inverno. Tamén mestura o tempo cos seus sentimentos, porque “o corazón escoita e ás veces insinúa...

Clases de oracións subordinadas

Segundo a función Que cumpran, diferenciamos:

-Subordinadas substantivas. Desempeñan calquera das función propias dos Substantivos (suxeito, CD, suplemento, etc.). Poden ir introducidas pola Conxunción que: Necesito [que Me deas unha solución].CD

-Subordinadas adxectivas. Desempeñan a función propia do adxectivo, é dicir, Modificador do núcleo. Normalmente van introducidas por un pronome relativo (que, o cal…): Este é o libro [que perdera].MOD

-Subordinadas adverbiais. Desempeñan unha función propia dos adverbios: CC (de Lugar, de tempo, de modo…). Van introducidas por adverbios ou locucións Adverbiais: Agárdote[onde ti me digas]. CCL

Oracións subordinadas Substantivas

Segundo a función Que desempeñen

O Lirismo medieval Galego-Portugués. O tempo dos trobadores

Durante unha etapa entre os anos 1200-1350, ten lugar a eclosión da lírica medieval galego-portuguesa. Trobadores e xograres compoxeron as cantigas, nas súas diversas modalidades. O lirismo galego-portugués ten dúas grandes vertentes: 

·Textos de carácter profano, e son as cantigas de amigo, amor, escarnio e maldicir.

·Cancioneiros de carácter relixioso, e son as cantigas de Santa María, de Alfonso X “o Sabio”

O Contexto histórico: reino medieval de Galicia

No ano 711, os árabes chegan á Península Ibérica. Galicia constituíu o maior espazo libre de dominio islámico e os propios musulmanes a chamaban Jalikiya, pero no ano 1492 reconquistouse Granada, grazas a desaparición