Apuntamentos, resumos, traballos, exames e problemas de Outras linguas estranxeiras

As Irmandades da Fala e o Contexto Literario

As Irmandades da Fala, fundadas en 1916 por Antón Vilar Ponte, son asociacións culturais e políticas que definían Galicia como unha nación con raza, lingua, territorio, historia, institucións e cultura propios. En 1922, nas Irmandades, déronse dúas correntes: unha política, liderada polos irmáns Vilar Ponte, e unha culturalista, que tiña como líder a Vicente Risco, quen consideraba que a cultura galega debería ser a tarefa prioritaria.

Cando en 1931 se fundou o Partido Galeguista, as Irmandades integráronse nel.

Pódese dicir que o Rexurdimento acabou en 1917 coa morte de Pondal. Os autores posteriores continuaron, sen ningunha achega fundamental, a obra dos mestres do século posterior....

A poesía de Curros Enríquez e Eduardo Pondal representa un fito na literatura galega, especialmente pola súa conexión coa identidade e a cultura galegas. A continuación, analizaremos as súas obras e características principais.

Poesía de Curros Enríquez

Curros Enríquez, considerado un poeta cívico, inspirouse no romanticismo, vendo o poeta como a voz do pobo e profeta do futuro. As súas ideas centrábanse na liberdade, o progreso e a democracia. A súa visión do progreso maniféstase en obras como “Na chegada a Ourense da primeira locomotora”.

Poesía Satírica

En 1888, publica “O divino sainete”, onde critica os defectos da Igrexa, utilizando o xubileo do papa León XIII como pretexto. Esta obra segue o modelo da Divina Comedia...

A Expansión da Narrativa Galega (1980-Actualidade)

Desde 1980, a narrativa galega coñeceu unha forte expansión. Non só medrou de xeito significativo o número de autores e de obras, senón que tamén se foi consolidando un público lector estable, propiciado polos cambios sociais e políticos. A coexistencia de escritores de catro xeracións e a diversidade formal e temática das súas obras fan que a pluralidade de olladas sexa a característica máis salientable da narrativa destes últimos 25 anos.

A Continuidade dos Autores Consolidados

Os autores das xeracións dos 50 e dos 60 continúan a publicar con regularidade durante esta nova etapa. É o caso de:

• Méndez Ferrín con Arraianos.
• Carlos Casares coa novela póstuma O sol do verán.
• María

Bloque Occidental: Gheada Seseo

Implosivo en algunas zonas, explosivo en las costeras. Terminaciones AN(S): Ej. 'O irmán/a irmán'. Plural -NS: Ej. 'cans, avións'. Pronombres: TI y EL. Vocal Temática -E-: Ej. 'colleches, vendEstes'. Realización en Ditongo UI: Ej. 'muito'. Cheism Teísmo Subáreas: Área Fisterrá: Seseo total, cheísmo, ditongo UI. Área Bergantiñá: Sin seseo ni cheísmo, ditongo OI. Área Pontevedresa: Variaciones en verbos y demostrativos.

Bloque Central: Ausencia de Gheada. Ausencia de Seseo

Salvo en algunas áreas. Terminaciones AO(S) y Á: Ej. 'O irmao/a irmá'. Plural -S para N en nombres: Ej. 'cas, aviós'. Pronombre: TU. Vocal Temática -I-: Ej. 'colliches, partiches'. Realización en Ditongo OI: Ej. 'moito Sufijo...

Irmandades: Un Rexurdimento Literario (1916)

As Irmandades da Fala, fundadas en 1916, tiveron como principal obxectivo a defensa e difusión do galego a través da súa práctica. No ámbito literario, as súas achegas foron significativas: renovación estética, formal e temática; promoción do galego mediante concursos, revistas e xornais; ampliación do número de lectores; expansión da lingua a novos xéneros; creación de editoriais; e tradución de obras europeas.

Noriega Varela e Ramón Cabanillas: Dúas Voces Poéticas

No xénero poético, destacan Noriega Varela e Ramón Cabanillas. Noriega Varela representa a transición do século XIX ao XX, e toda a súa obra poética recóllese no poemario Do Ermo, con poemas costumistas que reflicten...

A gramática galega

Os compoñentes da gramática

A gramática galega componse de:

• Fonética: Describe como se forman os sons.
• Fonoloxía: Estuda como a lingua usa os sons para formar significantes.
• Morfoloxía: Estuda a estrutura interna das palabras.
• Sintaxe: Analiza como se combinan as palabras para formar enunciados e oracións.

Do latín ao galego: cambios no léxico

A evolución do latín ao galego supuxo diversos cambios no léxico, influídos por:

• Adstrato: Influencia entre linguas de prestixio similar. Exemplos: carrus ou camisia, do latín, veñen do grego.
• Substrato: Influencias e restos das linguas prerrománicas que exerceron sobre o latín.
• Superestrato: Influencias posteriores á romanización, como as dos suevos ou xermánicos.

Outras influencias...

Orixes da Lingua Galega

Da Gallaecia ao Galego Actual

A chegada do Latín

A lingua galega procede do latín vulgar, falado polos soldados e funcionarios durante a ocupación romana da Península Ibérica. Esta variante do latín clásico evolucionou ata dar lugar ás actuais linguas románicas ou neolatinas.

Influencias na Formación da Lingua

Na formación das linguas modernas tiveron gran influencia as linguas de substrato (aquelas existentes na península antes da chegada do latín), os estratos (os compoñentes básicos da lingua e aparición dos termos) e as linguas de superestrato (linguas posteriores á invasión romana).

Linguas de Substrato

As linguas de substrato pre-romanas atópanse divididas en dous tipos: preindoeuropeas e indoeuropeas....

Teatro galego: os anos 50 e 60

Entre 1950 e 1965, o teatro galego sobrevive grazas a autores como Castelao e Varela Buxán. Destaca Cunqueiro con 'O incerto señor de Hamlet'.

Autores dos 50

Franco Grande, Arcadio López e Manuel María publican obras teatrais. En 1965, xurde o grupo teatral O Facho, dirixido por Manuel Lourenzo.

Mostras do teatro de Ribadavia

As Mostras de Ribadavia, iniciadas en 1973, son clave para o teatro galego. Autores como Eloxio Rodríguez, Manuel Lourenzo e Roberto Vidal Bolaño destacan.

Poesía galega: finais do século XX e comezos do XXI

Tras a morte de Franco en 1975, inicia unha etapa democrática en Galicia. Autores como Arcadio López e Xosé Méndez Ferrín marcan un cambio na poesía galega.

Xeracións poéticas

Desde...

Características Vangardistas en 'De catro a catro'

A relación da obra De catro a catro coas vangardas baséase en tres elementos principais: o compromiso ideolóxico, a relación do autor co texto e a vontade renovadora respecto da linguaxe e da forma poética.

Compromiso Ideolóxico e Antiruralismo

En primeiro lugar, a poesía de vangarda mostra o seu compromiso ideolóxico a partir da elección do galego como idioma poético, desafiando a situación periférica e marxinada de Galicia. Ao mesmo tempo, débese evitar o ruralismo, pois as vangardas son movementos elitistas que desexan evitar a repetición da arte popular e promover a individualidade do poeta.

Relación Poeta-Texto: Creación e Subxectivismo

En canto á relación do poeta co texto,...