Cal é a diferenza entre oracións bipolares e coordinadas?

Nas oracións bipolares os dous constituíntes son imprescindibles para que exista a oración. Nas coordinadas cada constituínte pode existir sen que exista o outro.

Que partes ten unha carta formal?

Ten membrete, nome, enderezo e cargo do destinatario, lugar e data, asunto, saúdo formal, corpo, despedida e sinatura do emisor.

Que revistas creou o exilio galego en México?

Creáronse revistas como Saudade e Vieiros, esta última dirixida por Luís Soto e o cineasta Carlos Velo.

Cláusulas, oracións e literatura do exilio galego

Resumo

O documento explica a diferenza entre cláusulas simples e complexas, os tipos de oracións bipolares e coordinadas, a estrutura e as características das cartas formais e os erros de redacción máis comúns. Inclúe tamén un resumo do traballo cultural desenvolvido polos exiliados galegos, coas revistas, editoriais, o teatro e os focos de México e Londres.

Puntos clave

Unha cláusula necesita un verbo con función de predicado; a simple ten un único predicado e a complexa ten outra cláusula no seu interior.
As oracións bipolares necesitan os dous constituíntes; as coordinadas poden existir cada unha por separado.
As cartas formais deben ser coherentes, claras, breves e usar tratamento de cortesía.
Os erros de redacción comúns son a silepse, o anacoluto, a elipse e a redundancia.
Os exiliados galegos impulsaron revistas como Galicia e Galicia Emigrante, as coleccións Hórreo e Dorna e un teatro galego renovado.
En México destacaron revistas como Saudade e Vieiros, e en Londres un programa de radio transmitido a Galicia pola BBC.

Ponte á proba

Cláusulas Simples e Complexas

Unha cláusula é unha unidade sintáctica que necesita ter un verbo coa función de predicado para existir.

Cláusula simple: ten un único predicado.

Exemplo: Xulia regaloulle un gato a Henrique.

Cláusula complexa: ten outra no seu interior.

Exemplo: Henrique dixo que era bonito.

Oracións Bipolares e Coordinadas

Bipolares: ambos os dous constituíntes son imprescindibles para que exista a oración.

Tipos:

Condicionais: Déixocho se mo devolves axiña.
Concesivas: Aínda que está lesionado, xogou ben.
Causais: Non veu porque tiña traballo.
Consecutivas: Está en Internet, polo tanto xa se pode ver.
Comparativas: Adestra moito máis do que pensas.

Coordinadas: cada un dos constituíntes pode existir sen que exista o outro.

Tipos:

Copulativas: Fun ao súper e merquei amorodos.
Disxuntivas: Prefiro descansar ou comer algo.
Adversativas: O grupo era bo pero había pouca xente.
Distributivas: Ora fala moito, ora cala de todo.

Cartas Formais: Partes e Características

Características: coherencia, claridade na expresión, brevidade e tratamento de cortesía con pronomes como vostede e vostedes.

Partes da carta:

Membrete (cos datos completos de quen escribe).
Nome, enderezo e posto ou cargo do destinatario.
Lugar e data onde se escribe.
Asunto sintetizado en moi poucas palabras.
Saúdo formal, que variará segundo o cargo, posto ou relación co receptor.
Corpo da carta.
Despedida.
Sinatura do emisor da carta.

Erros de Redacción Comúns

Silepse: falta de concordancia entre xénero, número ou persoa.

Anacoluto: deixar sen concluír un enunciado ou que as oracións que forman un enunciado non se correspondan entre elas.

Elipse: cando se elide unha forma que non fora nomeada anteriormente.

Redundancia: uso excesivo dunha palabra ou palabras semellantes.

A Literatura do Exilio Galego

Traballo cultural dos exiliados: eles puxeron en marcha numerosas iniciativas para manter viva a cultura galega.

Edición de revistas culturais e literarias: como Galicia e Galicia Emigrante.

Creación de canles para a publicación de libros galegos como as coleccións Hórreo e Dorna.

Consolidación dun teatro galego: posta en marcha da compañía de Maruxa Villanueva e Varela Buxán, fundación do teatro popular galego, e creación de textos orixinais.

Extenso labor de divulgación da cultura galega entre a colectividade emigrante.

En México houbo outro significativo foco de vida cultural no exilio. Alí creáronse revistas como Saudade ou Vieiros dirixida por Luís Soto e o cineasta Carlos Velo. Tamén en Londres houbo un grupo moi activo que creou un programa de radio que se transmitía para Galicia a través da BBC.