O Teatro Galego Contemporáneo: Xeracións e Autores Clave

Xa máis recentemente, e importante, é a creación do Centro Dramático Galego como unha compañía teatral pública estable á beira das compañías independentes. Nesta etapa podemos establecer tres xeracións:

1. A Xeración de Posguerra

Representa a continuidade coa renovación da dramaturxia que se estaba a producir nos anos anteriores ao alzamento militar. Autores como Blanco Amor, Cunqueiro ou Xenaro conviven cos dramaturgos anteriores ao 36.

• Álvaro Cunqueiro

  Vai ser outro dos representantes do proceso de renovación do teatro galego coas súas pezas dramáticas, como O incerto señor Don Hamlet de Dinamarca.

• Xenaro

  O derradeiro dos continuadores é Xenaro, autor de varias pezas que aparecen recollidas en A serpe e A revolta e outras farsas. Conxunto de pezas esperpénticas nas que se explora a vía revolucionaria como solución dos problemas sociais.

Desta primeira xeración de posguerra destacan dous autores máis:

• Daniel Cortezón

  Destaca pola súa produción teatral de temática histórica. Ademais do xénero dramático de temática histórica, escribe unha obra dedicada á emigración, A diáspora.

• Manuel María

  Autor de varias pezas dramáticas pertencentes a varios xéneros. É autor de varios autos, como O Taberneiro, dunha obra de temática mitolóxica, Edipo, e dunha obra pertencente ao teatro popular, Barriga Verde.

2. A Xeración das Mostras de Teatro de Ribadavia

Esta segunda xeración está moi relacionada coa Mostra de Teatro de Ribadavia e o Concurso de Teatro Abrente, e destas dúas iniciativas recibe o seu nome. Forman parte desta segunda xeración:

• Manuel Lourenzo

  É unha das figuras máis significativas do panorama teatral galego do século XX. A súa obra teatral é moi extensa e faino un dos dramaturgos máis prolíficos. É autor de obras como Romaría ás covas do Demo, Viaxe ao país de ningures, ou Todos os fillos de Galaad.

• Euloxio Ruibal

  Mencionado como parte da xeración.

• Vidal Bolaño

  Promotor teatral, director e autor. Foi gañador do Concurso de Teatro Abrente con obras como Laudamuco, señor de ningures ou Ladaiñas pola morte de Meco.

3. A Xeración do Centro Dramático Galego

A seguinte xeración está moi condicionada pola posta en marcha do Centro Dramático Galego. Dáselles aos dramaturgos galegos a posibilidade de poder pór en escena as súas pezas cunha posta en escena ambiciosa e a través dun circuíto e dunha compañía teatral estable. Podemos destacar a:

• Cándido Pazó

  Autor de pezas como O merlo branco ou Commedia.

• Anxo Murado

  Outro dos autores destacados.

Cómpre engadir o labor das compañías teatrais profesionais e afeccionadas que enchen os escenarios galegos coa representación das pezas destes autores galegos.