Renovación da Narrativa Galega nos Anos 50

A Nova Narrativa Galega

Nos primeiros anos 50 do século XX prodúcese unha importante renovación na nosa narrativa debido á incorporación dun grupo de escritores moi novos que pretenden superar os modelos existentes ata ese momento e introducir novos temas e técnicas propias dos máis innovadores.

Os autores que a compoñen participan dalgunhas características comúns e propóñense uns mesmos obxectivos:

• Renovación da narrativa galega: tentan superar os modelos establecidos pola Xeración Nós e por individualidades como Cunqueiro e Blanco Amor.
• Mantemento dunha actividade cultural e política galeguistas: participan en actividades culturais comúns, difunden o seu pensamento de carácter existencialista e marxista, e participan decisivamente na aparición do nacionalismo galego de esquerdas.
• Total compromiso coa lingua galega: manteñen unha práctica monolingüe en galego.

Características Xerais

A Nova Narrativa presenta algúns trazos caracterizadores:

• Expresión do absurdo da existencia nun mundo sen sentido a través da inadaptación dos personaxes ao medio.
• Intimismo e introspección.
• Recorrencia a un mundo simbólico.
• Obxectalismo.

Punto de Vista e Narrador

• Multiperspectivismo.
• Predominio do monólogo interior.

Espazo e Tempo

• Ambientes urbanos, claustrofóbicos e sórdidos.
• Xustaposición de planos temporais.

Personaxes

• Personaxes desprovistos de caracterización psicolóxica, violentos e agresivos, a miúdo inmersos en estados patolóxicos.

Autores e Obras

Pódense adscribir a este movemento:

María Xosé Queizán (Vigo, 1939)

É unha figura destacada do feminismo galego. Entre as súas obras destacan:

• A orella no buraco (1965).
• Amantia (1984).
• O segredo da Pedra Figueira (1985).

Xohana Torres (Santiago de Compostela, 1931)

Gran defensora dos dereitos da muller. Ten unha única novela titulada:

• Adiós, María (1971).

Xosé Luís Méndez Ferrín (Ourense, 1938)

A súa produción literaria abrangue todos os xéneros. A infancia e adolescencia deste autor están ligadas a Ourense, Vilanova dos Infantes e Pontevedra, cidade na que se achegará ao galeguismo.

Contribuíu á Nova Narrativa Galega con:

• Percival e outras historias (1958).
• O Crepúsculo e as formigas (1961).
• Arrabaldo do Norte (1964).

Gonzalo Rodríguez Mourullo (Calo, Teo, 1935)

A súa obra literaria consta de:

• Nasce un árbore (1954).
• Memorias de Tains (1956).

Carlos Casares (Ourense, 1941 – Vigo, 2002)

Contribuíu colaborando na prensa, en actos culturais e en diversas fundacións. Foi director da editorial Galaxia e da revista Grial. Na Nova Narrativa só se poden encadrar dúas obras:

• Vento ferido (1967).
• Cambio en tres (1969).