Normalización Lingüística: Revitalizando o Galego

Normalización Lingüística do Galego

Situación das Linguas Minorizadas

Unha lingua minorizada, independentemente do número de falantes, non se emprega con normalidade en todas as situacións ou ámbitos comunicativos dentro da propia comunidade. Esta situación pode levar á súa desaparición (dálmata, córnico). En estados monolingües, como Austria ou Islandia, esta situación de linguas en contacto xera un desequilibrio que deriva nun conflito lingüístico. Este conflito provén do valor que a comunidade atribúe a cada lingua e o lugar que cada unha debe ocupar na vida social. Os conflitos lingüísticos poden levar á desaparición da lingua minorizada, xa que a lingua dominante tende a expandirse. Os falantes da lingua minorizada tenden a converterse en bilingües e, a longo prazo, conscientes da suposta inferioridade da súa lingua, acaban por abandonala.

Proceso de Normalización Lingüística

Para evitar a substitución lingüística, é necesario un proceso de normalización que converta a lingua no vehículo normal de comunicación da comunidade. Cada lingua debe cumprir no seu territorio todas as funcións posibles. Para que este proceso teña éxito, a comunidade lingüística debe medrar.

Normalización Lingüística en España

En España, seis Comunidades Autónomas establecen a cooficialidade entre o castelán e outra lingua (galego). Nestas comunidades, promulgáronse leis para superar a situación de minorización das linguas autóctonas. Aínda que as leis son semellantes, os resultados son diversos debido a factores como o prestixio social da lingua, o seu nivel de coñecemento e uso, a orientación política dos gobernantes e a proximidade lingüística entre as linguas presentes na comunidade.

O Caso do Galego

No galego, obsérvase un dobre proceso: a normalización ou recuperación de usos formais perdidos e a substitución ou perda de protagonismo noutros ámbitos.