Literatura e Teatro Galego: Exilio e Século XX-XXI

A literatura galega no exilio: poesía, prosa, teatro

A raíz da ditadura franquista, a loita pola recuperación cultural e política de Galicia queda confinada ao mundo da diáspora; Bos Aires convértese nos anos 40 na capital cultural de Galicia.

Poesía galega no exilio

Luis Seoane (1910-1979)

• Fardel do ensilado
• Na bretema de Santiago
• As cicatrices
• A maior abondamento

Lorenzo Varela (1917-1978)

• Catro poemas para catro gravados

Emilio Pita (1909-1981)

• Jacobusland
• Cantigas de nenos
• Serán
• Polos camiños do pobo

Narrativa do exilio

Ramón de Valenzuela (1914-1980)

• Non agardei por ninguén
• Era tempo de apandar

Silvio Santiago (1903-1974)

• Vilardevós
• O silencio redimido

Teatro no exilio

Castelao

• Os vellos non deben namorarse

Luis Seoane (1910)

• O irlandés astrólogo
• Esquemade farsa
• A soldadeira

Eduardo Blanco Amor

• Farsas para títeres
• Proceso en Jacobusland
• Cantar dos cantares
• Teatro para a xente

Teatro do fin do século XX e comezos do XXI

Creación do Centro Dramático Galego en 1984.

Temas e autores do teatro nos 80

Os autores desta época, debido aos cambios na política española desde 1975, abandonan o teatro e abordan os problemas desde outras perspectivas.

Roberto Salgueiro (1966)

• O arce no xardín (1988)
• Bernardo destemplado (2001)

Miguel Anxo Ferrán-Vello (1958)

• A tertulia das máscaras
• Cuarteto para unha noite de verán (1989)
• A casa dos afogados (1990)

Temas e autores do teatro do 90

Caracterízase pola continuidade de autores de promocións anteriores e pola aparición doutros máis novos que coidan a estrutura.

Cándido Pazo (1960)

• Raíñas de pedra (1994)
• Nau de amores (1995)

Miguel Anxo Murado (1965)

• A grande noite de Fiz
• A mandrágora
• Historias peregrinas (1995)

Teatro do novo século

Os autores aumentan. Caracterízanse pola heteroxeneidade de temas, con tendencia a facer un teatro lúdico no que predominan a ironía e a parodia. Colle importancia o teatro de carácter experimental. Compañías como CDG, Sarabela, Lagarta contribúen á evolución dun teatro que lle dá máis importancia á representación que á creación.