Exilio galego — autores, poemas, narrativas e teatro

Literatura galega no exilio

Como consecuencia da diáspora á que se viron abocados moitos intelectuais galegos por mor da represión iniciada no 1936, o centro da actividade literaria galega trasladouse a México e a Bos Aires.

Nesta última cidade os exiliados entraron en contacto cos que emigraran antes da sublevación militar — Blanco Amor, Emilio Pita… — e comezaron a impulsar revistas, libros e reimpresións para establecer deste xeito a continuidade dunha cultura ameazada.

De capital importancia foi o labor levado a cabo por Castelao, que se converteu nun referente da liberdade de Galicia, publicando Os vellos non deben namorarse e Sempre en Galiza.

Poesía (Xeración do 36)

Os autores pertencen á chamada Xeración do 36. Teñen certas coincidencias circunstanciais, temáticas e estilísticas.

Emilio Pita

• Jacobusland
• Cantigas de nenos
• Os relembros. As cantigas

Na súa poesía alíanse a musicalidade e os elementos naturais cunha certa reiteración no vocabulario.

Luis Seoane

Xunto con Isaac Díaz Pardo fundou o Laboratorio de Formas de Galicia (Sargadelos). Obras destacadas: Fardel de exiliado, que desde un punto de vista moi persoal canta a epopea anónima da migración galega; Na brétema, Sant-Iago; As cicatrices e A maior abondamente. A súa poesía alenta tres preocupacións: a dimensión social e política, o coñecemento histórico e cultural e o reflexo do mundo artístico.

Lorenzo Varela

Foi redactor da revista Romance e máis tarde da revista Taller. Obras citadas: Catro poemas para catro gravados, coñecida como María Pita e tres retratos medievais, que contén a exaltación de María Pita e a súa fazaña no cerco inglés á Coruña, a de Roi Xordo, a do bispo Adaúlfo e a de María Barteira; tamén Lonxe.

Narrativa

Ramón Valenzuela Otero

• Galicia emigrante
• Non agardei por ninguén
• Era tempo de apandar

As dúas últimas están ambientadas nos anos de posguerra.

Silvio Santiago

• Vilardevós
• O silencio redimido

Vilardevós está escrita con sinxeleza técnica e con intención crítica social; O silencio redimido é unha novela autobiográfica.

Teatro

Manuel Varela Buxán

• Se o sei... non volvo á casa
• Pola nosa culpa
• Taberna sen dono
• O ferreiro de Santán
• O cego de Fornelos

O seu teatro é popular, de liña cómica e sentimental, con ambientación no mundo rural.