Análise de Os dous de sempre de Castelao: personaxes, dualidade e cuestionario

Resumo

Esta análise literaria da única novela de Castelao, Os dous de sempre, presenta os personaxes Pedriño e Rañolas, dúas maneiras opostas de ver o mundo. Reproduce un fragmento e responde a preguntas sobre o narrador, o desexo de plenitude de Rañolas e a dualidade entre os protagonistas. Serve para preparar a comprensión e o comentario da obra.

Puntos clave

Os dous de sempre é a única novela de Castelao.
Pedriño é manso, doce e comellón; Rañolas é un rapaz eivado das pernas que se axuda das mans para andar.
O relato combina diálogos entre os personaxes con partes narrativas en terceira persoa do singular.
Rañolas quere cortar as súas pernas e substituílas por outras ortopédicas dun capitán francés, para despois montar unha reloxaría.
A obra constrúese sobre a dualidade entre Pedro, pasivo e conformista, e Rañolas, loitador e idealista.

Ponte á proba

Os dous de sempre de Castelao

Os dous de sempre conta a historia de dous tipos universais, Pedriño e Rañolas, que encarnan dúas maneiras de ser de sempre. O primeiro, que ve o mundo desde a perspectiva baixa da ra, sería quen de comer o seu pai polos pés. O segundo, que se fose rico andaría nun cabalo branco, ve o mundo desde a perspectiva alta do paxaro. Os dous de sempre é a única novela de Castelao.

«Pedriño [...] era manso, doce, alabeeiro; pero tamén lacazán, pousafoles e, máis que nada, comellón e lambeteiro. Endexamais podía ver comer sen pedir parte, e moitas veces daba noxo velo tan famento, aínda que tivese o fol estoupado de comida. [...] O seu amigo máis achegado era o Rañolas: un rapaz eivadiño das pernas, que andaba en crequenas, por ter os remos engoumados. As pernas do Rañolas estaban tan encartadas que, para andar de présa, tiña que axudarse das mans, camiñando a catro pés.»

Cuestionario de análise literaria

1. Personaxes e narrador

Explica que personaxes aparecen nas partes dialogadas e que tipo de narrador hai nas partes narrativas.

Os diálogos reproducen unha conversa entre Pedriño e Rañolas, e as partes que constitúen a narración presentan un narrador en 3ª persoa do singular.

2. O desexo de plenitude de Rañolas

No discurso de Rañolas distínguese un desexo de plenitude, tanto física como moral. Que plans ten este personaxe para conseguir os seus propósitos e converterse no tipo de persoa que desexa?

Os plans de Rañolas consisten en cortar as súas pernas eivadas e substituílas por outras ortopédicas que pertenceran a un capitán francés (da Primeira Guerra Mundial). Despois, pretende montar unha reloxaría.

3. Dualidade dos personaxes

Esta obra está construída sobre dous personaxes que representan características opostas:

Pedro: pasivo e conformista.
Rañolas: loitador e idealista.

Explica como se expresa esta dualidade a través do texto.

É unha novela de carácter dual desde o punto de vista dos protagonistas. A intención da obra consiste en plasmar e transmitir os desequilibrios e as contradicións da vida destes dous personaxes ao longo do desenvolvemento da acción.

Preguntas frecuentes

Que tipo de narrador ten Os dous de sempre?

As partes narrativas presentan un narrador en terceira persoa do singular, mentres que as partes dialogadas reproducen a conversa entre Pedriño e Rañolas.

Que plan ten Rañolas para conseguir os seus propósitos?

Pretende cortar as súas pernas eivadas e substituílas por outras ortopédicas que pertenceron a un capitán francés da Primeira Guerra Mundial. Despois quere montar unha reloxaría.

Como se expresa a dualidade dos personaxes?

A obra está construída sobre dous personaxes con características opostas: Pedro, pasivo e conformista, e Rañolas, loitador e idealista. A intención é transmitir os desequilibrios e contradicións da vida de ambos.