Variedades lingüísticas e fenómenos fonéticos do galego
Resumo
O documento explica as variedades lingüísticas dunha mesma lingua segundo o tempo, a zona, o nivel social, o grupo, a situación e a norma estándar. Tamén recolle os principais fenómenos fonéticos e morfolóxicos do galego, con exemplos de cada un, como a harmonización vocálica, a epéntese, a paragoxe, a síncope ou a gheada.
Puntos clave
- As variedades lingüísticas son os diferentes modos de falar dentro dunha mesma lingua.
- Variedade diacrónica: diferenzas na lingua ao longo do tempo; variedade diatópica: diferenzas segundo a zona xeográfica.
- Variedade diastrática: distínguese en nivel alto, medio e baixo segundo a formación; as xergas son léxicos propios dun grupo social.
- Variedade diafásica: depende do contexto, distinguindo rexistro formal e coloquial.
- A variedade estándar ou normativa é a de maior prestixio social, usada na escrita e en contextos formais.
- A harmonización vocálica é a influencia da vogal tónica sobre a pretónica (ex: pedir, murmurar).
- A epéntese insire unha vogal, xeralmente i, entre dúas vogais que forman hiato (ex: aldeia, ceo).
- A gheada consiste na aspiración do fonema oclusivo velar sonoro.
Variedades Lingüísticas do Galego
As variedades lingüísticas son os diferentes xeitos de falar que se dan no interior dunha mesma lingua, e que responden a diversos factores:
Variedade Temporal ou Diacrónica
Refírese ás diferenzas na lingua ao longo do tempo. Exemplo: galego actual vs. galego medieval.
Variedade Xeográfica ou Diatópica
Son as variedades dialectais segundo os trazos lingüísticos de cada zona.
Variedade Social ou Diastrática
Distínguese por niveis:
- Nivel alto: falantes con estudos superiores, que empregan cultismos.
- Nivel baixo: falantes con menor formación académica, que usan vulgarismos.
- Nivel medio.
Xergas
Manifestan a vontade dun grupo social de diferenciarse dos demais, empregando un léxico específico.
Variedade Situacional ou Diafásica
Está condicionada polos factores que integran o contexto lingüístico: canle (oral ou escrita), interlocutores (ex: papi ou martín), tipo de mensaxe, tema/código, situación comunicativa (ex: pronunciar un discurso, falar con colegas no bar). Distínguese entre Rexistro formal vs. Rexistro coloquial. Todos dispoñemos dun repertorio lingüístico para cambiar de rexistro.
Variedade Estándar ou Normativa
Dende que hai gramáticas, é a que goza de maior prestixio dende o punto de vista social, xa que é a empregada na escrita e nos contextos formais.
Fenómenos Fonéticos e Morfolóxicos do Galego
Harmonización Vocálica
Tamén coñecida como asimilación e disimilación, é a influencia da vogal tónica sobre a pretónica. Ex: anduriña, pedir, murmurar, acaso.
Epéntese
Aparición dunha vogal (xeralmente i) entre outras dúas que forman hiato. Ex: aldeia, ceo, cheo.
Paragoxe
Adición dunha vogal ao final dunha palabra, xeralmente e. Ex: eue, mare, petare, mame.
Síncope
Perda dunha vogal, especialmente en posición pretónica, cando vai precedida de consoante oclusiva ou fricativa, seguida dunha líquida. Ex: interese, verán, dereito.
Metátese
Cambio de lugar dalgún fonema na palabra.
Prótese
Adición dun a antietimolóxico ao comezo da palabra. Ex: amoto, afoto.
Aférese
Supresión dun son ao comezo da palabra. Ex: inda, lamed, alicates.
Anaptixe
Tipo especial de epéntese. Ex: Inglaterra.
Apócope
Perda da última parte da palabra. Ex: hoxe, san, casa.
Palatalización
Proceso fonético que transforma un son nun palatal. Ex: queixón.
Labialización
Influencia dunha consoante labial sobre a vogal pretónica. Ex: remedio, badeixo.
Variante Diatópica
Solucións morfolóxicas propias de determinadas áreas e diferentes da norma.
Localismo Léxico
Solucións morfolóxicas propias de determinadas áreas e que están incorporadas no galego normativo.
Gheada
Trazo dialectal que consiste na aspiración do fonema oclusivo velar sonoro. Ex: logho, miñe.
Seseo
Non aparición do son interdental en certas comunidades de falantes. Ex: chafarís, polisón, zapato.
Descargar
PDF Word HTMLPreguntas frecuentes
Que é a variedade diatópica?
É a variedade lingüística segundo a zona xeográfica, formada polos trazos lingüísticos propios de cada área, como as variedades dialectais.
Que é a epéntese?
É a aparición dunha vogal, xeralmente i, entre outras dúas que forman hiato. Exemplos son aldeia e ceo.
Que diferencia hai entre rexistro formal e coloquial?
O rexistro formal emprégase en contextos solemnes ou escritos, mentres que o coloquial se usa na conversa cotiá e informal, segundo a situación comunicativa.
Ponte á proba
Tarxetas de repaso
Preme nunha tarxeta para ver a resposta.
Test
Preguntas xeradas con IA a partir do documento: comproba as respostas co texto.