Os trobadores: historia, poesía e amor cortés
Os trobadores
Os trobadores eran compositores que criaban pezas poéticas musicalizadas para seren cantadas. Escribían no século XII. Como a occitana era unha cultura moi achegada á catalá, ben cedo tamén souberon aparecer trobadores cataláns que, con todo, escribían poesía en occitano. A partir de aquí, a poesía dos trobadores foi sempre asociada á lingua occitana.
Occitania e Cataluña
Antes da derrota da batalla de Muret diante dos franceses, Cataluña e Occitania tiveron a oportunidade de estabelecer todo un cento de lazos culturais, políticos e económicos que achegaron moito os dous pobos. Xa falamos do feito de que certos territorios occitans pasaron a mans catalás. Como consecuencia, o comercio entre Occitania e Cataluña incrementouse.
Diferenza entre trobador e xoglar
Os xoglares erguíanse como as persoas que se dedicaban a cantar e tocar as composicións criadas polos trobadores, e os trobadores eran compositores que criaban pezas poéticas musicalizadas para seren cantadas.
O amor cortés
O amor cortés, unha relación feudal: este tipo de amor traslada as relacións feudais ao terreo das relacións amorosas. Así, na relación entre o trobador e a dama atopamos uns cantos elementos da relación entre o vasalo e o señor.
- 1. Fenhedor: o namorado, por timidez, aínda non fixo saber á dama que está namorado dela.
- 2. Pregador: o namorado xa se declarou á dama.
- 3. Entenedor: a dama sorrí ao namorado despois de que el se declare e lle dea un obxecto persoal, por exemplo un pano, como prenderia.
- 4. Drutz: o namorado e a dama fan o amor.
Xéneros da poesía dos trobadores
Canción
É o xénero máis popular da poesía dos trobadores. A temática é o amor do trobador cara a unha dama. Como o nome indica, acompañábase de música, xa que o trobador tamén criaba unha melodía específica para cada canción.
Sirventés
Trata temas de carácter moral e político. Especialmente populares fixéronse os sirventeses de ataque persoal, que servían para rir, denigrar e mofarse dunha persoa. Non teñen melodía propia, a diferenza das cancións; por tanto, utilizábanse melodías das cancións de amor para acompañalos.
Prany
Canto fúnebre no que se loan as virtudes dunha persoa que morreu.
Alba
Poema que trata de dous amantes que se deben separar cando sae o sol.
Pastorel•la
Poema amoroso que descriu a aperta ao campo entre un trobador e unha pastora.
Tensó
Discusión en verso entre dous contendentes sobre temas amorosos. Na derradeira estrofa aparece unha dama, que resolve a disputa.
Guillem de Cabestany
Guillem de Cabestany naceu en 1188 e morreu en 1212. Guillem de Cabestany foi un señor feudal, vasalo do rei de Aragón. Tamén foi un trobador catalán (occitano), dos máis importantes da súa época.
Guillem de Berguedà
Guillem de Berguedà, un señor feudal do século XII, foi un dos primeiros trobadores cataláns. Era un trobador pouco común, xa que case non se dedicaba á poesía amorosa. Na súa poesía predomina o uso do sirventés, co obxectivo de insultar e burlarse dos seus enemigos. Guillem de Berguedà asesinou a traizón o vizconde de Cardona, e por iso o seu pai o desherdou; logo converteuse en metade señor feudal e bandoleiro. Era violento e despiadado, e non dubidaba en rir das feblezas dos outros.
Cerverí de Girona
Cerverí de Girona foi un dos derradeiros trobadores. Traballaba na Cancelleria Reial e escribiu a súa obra durante a segunda metade do século XIII. Unha das características máis destacadas de Cerverí de Girona é que adaptou formas da poesía popular para convertelas en poesía trobadoresca.