Transplantes: Desafíos e Avances na Medicina
Problemas dos Transplantes
Transplantar é substituír un órgano enfermo, que pon en perigo a vida dunha persoa, por outro que funcione axeitadamente. Non sempre é preciso substituír o órgano completo; ás veces é suficiente con parte do órgano, algún tecido ou, simplemente, células.
O transplante de órganos e tecidos como método terapéutico presenta tres graves problemas:
- O rexeitamento inmunolóxico.
- A escaseza de órganos dispoñibles.
- A imposibilidade técnica de obter determinados órganos ou tecidos.
Rexeitamento Inmunolóxico
O noso sistema inmunolóxico ten a capacidade de distinguir o propio do alleo. Se os glóbulos brancos detectan algo estraño, intentan destruílo. Esta capacidade ten moita importancia cando o estraño son bacterias ou virus, polo que poden axudarnos. Pero o problema está cando o estraño son órganos, tecidos ou células dun doador que se introducen no receptor. Por iso, é imprescindible que o doador e o receptor sexan o máis parecidos posible e compatibles para que non se produza o rexeitamento. O receptor intenta defenderse e intenta destruír o estraño.
Para evitar ou minimizar o rexeitamento, utilízanse potentes fármacos denominados inmunosupresores, que reducen a capacidade de resposta do sistema inmunitario. O problema é que tamén deixan exposto o organismo ás máis diversas infeccións. Estes fármacos hainos que subministrar durante toda a vida do paciente.
Escaseza de Órganos Dispoñibles
España é o país con maior índice de doantes. Aínda así, hai 5000 enfermos en lista de espera. Aínda que o tempo de espera está por debaixo do doutros países, en casos urxentes é de días; un 10 ou 15% de enfermos falece antes de recibir o transplante de corazón ou fígado.
Imposibilidade Técnica de Obter Órganos e Tecidos
Algúns órganos, como o cerebro, é imposible obtelos e transplantalos. Non é posible dispoñer das células nerviosas que poderían curar, por exemplo, lesións da medula espiñal. Outras enfermidades neurodexenerativas, como o Parkinson ou o Alzheimer, poderíanse beneficiar destas células.
A pesar do éxito dos transplantes, os problemas que formulan son difíciles de resolver. Os medicamentos inmunosupresores teñen consecuencias adversas, o número de doazóns aumenta, pero sen chegar a cubrir as necesidades mínimas, e non semella sinxelo transplantar tecido nervioso. Polo que os científicos poñen o seu empeño no desenvolvemento das novas terapias que eliminen o problema da escaseza de órganos e tecidos para transplantes e evitar o rexeitamento. Estas novas terapias pasarán pola medicina rexenerativa, onde se utilizan as células nai e teñen como obxectivo rexenerar tecidos ou órganos que non funcionan, sen provocar danos no enfermo.