Tipoloxía testual e variación lingüística en galego
Texto Explicativo
É aquel que transmite primeira información de maneira rigorosa e obxectiva.
Pasos para expoñer primeira información
- Definir ben o tema.
- Explicalo con claridade, concisión, precisión e sinxeleza.
- Presentar as ideas ordenadas con lóxica e coherencia; se se trata dun texto escrito, a información distribuirase en párrafos.
- Elaborar un guión a partir do cal se redactará o texto.
- Ter en conta o destinatario para adecualo á exposición.
Algúns temas esixen primeira terminoloxía específica, o que require tecnicismos.
Partes da exposición
- Introdución ou presentación do tema.
- Desenvolvemento ou explicación ordenada.
- Conclusión ou resumo (conferencias, folletos...).
Texto Argumentativo
Argumentar é proporcionar razóns, ideas ou opinións para probar unha tese. O autor defende o seu punto de vista e achega datos para probar as súas afirmacións, pois a finalidade é convencer ou persuadir o lector ou receptor. A defensa da tese non só é argumentar, senón o reixectamento dos razoamentos que a contradigan.
Para argumentar unha tese hai que:
- Presentar as ideas cunha orde lóxica.
- Partir de premisas fiables.
- Apoiarse en argumentos ou datos.
Estrutura
- Introdución: enúnciase a tese.
- Desenvolvemento: expóñense os argumentos.
- Conclusión: reafírmase a tese da que se partiu.
Publicidade
A súa finalidade é persuadir o receptor da necesidade de actuar de determinado xeito.
Podemos diferenciar segundo o obxectivo:
- Publicidade comercial: pretende convencer o receptor para comprar algo.
- Publicidade institucional: o seu obxectivo é promover hábitos saudables...
A mensaxe publicitaria é a suma dunha imaxe e dun texto (slogan).
O slogan consiste nunha frase breve, de certa orixinalidade e de fácil memorización na que se condensa a idea que se quere transmitir.
Características do slogan:
- Brevidade
- Uso de figuras literarias, rimas...
- Uso de fórmulas que implican o receptor na mensaxe
Outros recursos
- Refráns: sentenzas breves que formulan unha tese.
- Fábulas: valen da analoxía para expoñer unha moralexa, que é a tese que se quere probar.
Factores que provocan a variedade das linguas
- Temporal: diacrónicas.
- Espacial: diatópicas ou xeográficas, que se diferencian na expresión da fala.
- Sociocultural: diastráticas. Provocadas por factores como a cultura, profesión...
- Estilísticos: diafásicas. Dependendo da situación do falante.
As linguas non son realidades homoxéneas, tampouco son un simple conxunto de diferenzas, porque un determinado número de diferenzas agrúpanse para dar lugar a:
- Variedade sincrónica: non se dan as diferenzas.
- Variedade sintópica: ou dialecto.
- Variedade sinctrática: ou nivel, ou sociolecto.
- Variedade sinfásica: ou estilo, ou rexistro (formal / informal ou coloquial).
Variedades Xeográficas
Oriental
- Área asturiana
- Área ancaresa
- Área zamorana
Central
- Área mindoniense
- Área lucu-auriense
Occidental
- Área bergantiña
- Área fisterra
- Área pontevedresa