A banda deseñada: definición, tipos de planos, encadramentos e recursos iconográficos

Resumo

Este documento define a banda deseñada ou cómic como unha narración que combina imaxes e texto. Explica os distintos tipos de planos segundo a proximidade dos personaxes, os encadramentos segundo o ángulo de visión e os recursos extralingüísticos ou iconográficos habituais, como globos, onomatopeas e liñas de movemento.

Puntos clave

A banda deseñada combina linguaxe icónica e linguaxe verbal para narrar unha historia mediante viñetas.
Os planos clasifícanse segundo a proximidade dos personaxes: xeral, enteiro, americano, medio, primeiro plano e detalle.
Os encadramentos son normal, picado (vista desde arriba) e contrapicado (vista desde abaixo).
Os globos ou bocadillos expresan palabras ou pensamentos dos personaxes.
As onomatopeas representan ruídos e as liñas cinéticas suxiren movemento.
As metáforas visuais ou ideogramas expresan sensacións ou estados de ánimo, como ver estrelas para indicar dor.

Ponte á proba

A Banda Deseñada

A banda deseñada ou cómic é unha narración ilustrada na que se combinan imaxes e texto, é dicir, mestúrase a linguaxe icónica coa linguaxe verbal ou literaria. As imaxes representan as accións dos personaxes e levan a cabo a principal función narrativa. O texto está formado por breves diálogos entre os personaxes e os textos de apoio que dan voz ao narrador. A historia represéntase mediante unha sucesión de viñetas, entre as que pode haber elipse, é dicir, saltos de tempo que omiten sucesos intermedios. A linguaxe do cómic é moi parecida á doutros medios audiovisuais como, por exemplo, o cine ou a TV.

Tipos de Planos na Banda Deseñada

Segundo a proximidade na que se representen os personaxes e os escenarios, existen diferentes tipos de planos:

Plano xeral: represéntanse os personaxes e o espazo no que se sitúan.
Plano enteiro: represéntanse os personaxes de corpo enteiro.
Plano americano: represéntanse os personaxes cortados pola altura dos xeonllos.
Plano medio: os personaxes aparecen cortados pola cintura, co obxectivo de centrar a ollada do lector na súa expresión.
Primeiro plano: represéntase o rostro dos personaxes.
Plano detalle: aparece unha parte dun corpo ou obxecto, co obxecto de centrar nel a atención do lector.

Encadramentos na Banda Deseñada

Segundo o ángulo de visión do debuxante, existen diferentes encadramentos:

Normal: acción vista horizontalmente, á altura dos ollos.
Picado: a escena vese desde arriba.
Contrapicado: a escena vese desde abaixo.

Recursos Extralingüísticos ou Iconográficos

No cómic, empréganse unha serie de recursos extralingüísticos ou iconográficos como:

Globos ou bocadillos: expresan as palabras que di un personaxe ou os seus pensamentos.
Onomatopeas: representan os ruídos que se escoitan durante o transcurso da acción.
Sinais cinéticas ou liñas de movemento: que nos expresan a traxectoria dunha persoa ou obxecto e dan sensación de movemento.
Metáforas visuais ou ideogramas: que nos expresan as sensacións ou estado de ánimo dunha personaxe (ver as estrelas=sentir dor).
Xestos: reflicten sentimentos ou actitudes dos personaxes (ollos desorbitados=terror).

Preguntas frecuentes

Que é a banda deseñada?

A banda deseñada ou cómic é unha narración ilustrada que combina imaxes e texto. As imaxes levan a principal función narrativa e o texto inclúe diálogos e textos de apoio do narrador.

Que é unha elipse na banda deseñada?

A elipse é un salto de tempo entre viñetas que omite sucesos intermedios da historia.

Que son as onomatopeas?

As onomatopeas son representacións gráficas dos ruídos que se escoitan durante a acción.