Os Reis Católicos: Unificación e Fortalecemento do Estado

Historia2,73 KB

A Monarquía dos Reis Católicos: Unificación e Estado Moderno

O matrimonio, en 1469, de Isabel I de Castela e Fernando II de Aragón significou o primeiro paso para a unificación dos reinos cristiáns. Aínda así, cada reino conservaba certa independencia e todos os seus órganos e organismos de poder.

A Monarquía Hispánica e a Supremacía Castelá

O novo Estado foi denominado Monarquía Hispánica, podéndose falar dunha certa supremacía castelá, por tratarse do reino máis extenso, máis poderoso e unificado, a diferenza de Aragón, onde cada un dos seus territorios (Aragón, Cataluña e Valencia) tiña as súas propias institucións de goberno.

Fortalecemento do Poder do Estado

O labor dos Reis Católicos orientouse cara ao fortalecemento dos poderes do Estado. Así, reorganizouse o Consello Real de Castela, e creáronse consellos nos demais reinos que desempeñaban funcións semellantes.

Novos Cargos e Reorganización Xudicial

Creáronse novos cargos como os secretarios reais e os virreis, reduciuse o poder do Consello de Castela, creouse a figura do corrixidor para o goberno das cidades, e reorganizouse o poder xudicial creando as Chancillerías ou Reais Audiencias. Para a elección dos cargos destes órganos, procedíase a un proceso de votación.

Órganos Clave da Monarquía Católica

Ademais, tamén foron creados os seguintes órganos:

  • Santa Irmandade: para manter a orde nos camiños e vías de comunicación.
  • Santa Inquisición Española: os Reis Católicos conseguiron do Papa a cesión das competencias para os reinos hispánicos.
  • Privilexio de nomeamento de bispos: os Reis Católicos tiñan o control para nomear bispos.

Uniformidade Relixiosa e Expulsións

Ademais, melloraron certos aspectos da vida eclesiástica, logrando a uniformidade relixiosa. As demais crenzas foron prohibidas e perseguidas. Os xudeus foron expulsados en 1492 e os mudéxares, perseguidos desde 1499, foron expulsados entre 1502 e 1526.

Política Exterior e Expansión Territorial

A política exterior estivo encamiñada a conseguir tres obxectivos fundamentais:

  • Unificación dos reinos peninsulares: coa conquista do Reino Nazarí de Granada, entre 1482 e 1492, e coa anexión de Navarra, en 1512.
  • Expansionismo ultramarino: seguiron as conquistas no Mediterráneo e así en 1503 anexionouse o Reino de Nápoles. No Norte de África lográronse pequenas prazas como Melilla, Orán e Trípoli.

No Atlántico, seguiuse coa conquista das Canarias, finalizada en 1496. Pero o gran logro foi a chegada de Colón a América en 1492.

Descargar

PDF Word HTML