O proceso da respiración humana: Fisioloxía e intercambio

A respiración no ser humano

O ser humano conduce o aire cara aos pulmóns, onde se produce o intercambio de gases. Os pulmóns son elásticos e seguen a expansión e a compresión da caixa torácica, mediante os músculos intercostais e o diafragma.

A inspiración: entrada de aire

• O diafragma contráese e descende; os músculos intercostais tamén se contraen e elevan as costelas.
• O volume da caixa torácica aumenta e a presión é lixeiramente negativa respecto ao aire exterior.
• O aire penetra, como se fose succionado desde o exterior, ata os alvéolos pulmonares.

A expiración: saída de aire

É a saída do aire dos pulmóns:

• O diafragma e os músculos relaxanse.
• Diminúe o volume da caixa torácica; a presión de aire no seu interior aumenta e faise lixeiramente superior á do exterior.
• O aire vese obrigado a saír polas vías respiratorias.

Capacidades pulmonares:

• Capacidade pulmonar: 6 e 4,2 L.
• Capacidade vital: 4,5 e 3,2 L.
• Volume residual: 1 L.

Difusión de gases entre alvéolos e capilares

A presión de O₂ no alvéolo é de 100 mmHg, mentres que no sangue é de 40 mmHg; o gradiente de presión favorece o paso de osíxeno desde o alvéolo cara ao sangue. A presión de CO₂ é de 46 mmHg, mentres que no alvéolo é de 40 mmHg; isto favorece o paso de CO₂ do sangue ao alvéolo. O intercambio ten lugar nas membranas de cada compartimento.

Difusión de gases dos capilares ás células

A presión do O₂ no sangue é maior, polo que o osíxeno penetra cara ao citoplasma a través da membrana plasmática. A presión do CO₂ no sangue é menor, polo que o CO₂ sae da célula e penetra nos capilares.

Transporte de gases polo sangue

O plasma é o responsable da maior parte do transporte de CO₂. A maior parte do CO₂ da respiración vai aos capilares, onde se transforma en ácido carbónico; o restante mestúrase co sangue ata que chega aos alvéolos para ser expulsado, e a auga elimínase en forma de vapor.

Regulación da respiración

Centro respiratorio: Está formado por unha serie de nervios que se dirixen cara ás paredes do diafragma. Cando facemos a inspiración, estes nervios envían un sinal para que inhiba; isto provoca a expiración e, logo, ao non recibir ningún sinal, o proceso volve empezar.

Presión parcial de O₂ e CO₂: Cando facemos deporte, os pulmóns énchense máis de CO₂, polo que respiramos máis forte. Se hai un descenso da presión parcial do osíxeno, os quimiorreceptores envían un sinal para aumentar a velocidade da respiración.