A Poesía das Vangardas en Galicia: Orixe, Características e Ismos

A Poesía das Vangardas: Orixe e Características

Desígnase co termo vangarda un movemento artístico radicalmente innovador que se inicia en Europa nos primeiros anos do século XX e que poderiamos considerar delimitado polas dúas guerras mundiais. Foi un cambio radical e violento.

Pódese afirmar que o foco de irradiación do movemento vangardista mundial é París. As vangardas mundiais caracterízanse pola súa heteroxeneidade, que se traduce en diversas escolas e tendencias (ismos), pero a actitude xeral innovadora reflictese en certos lugares comúns:

• Actitude antirromántica e antisentimental: Rexeitamento das convencións románticas.
• Percepción intelectual da realidade: Énfase na razón e na análise.
• Renovación da linguaxe: Busca de novas formas de expresión.
• Innovación da linguaxe figurada: Deixa de establecerse en relacións lóxicas.
• Liberdade absoluta no acto de creación: Ruptura con normas preestablecidas.

Incidencia das Vangardas Mundiais na Poesía Galega

O vangardismo mundial foi un movemento dotado de gran poder de incidencia, e toda a poesía europea depende del. Os poetas galegos son herdeiros lexítimos da cultura universalista do grupo Nós.

O vangardismo galego é un fenómeno individualizado, pero non independente do contorno europeo.

As Vangardas Poéticas en Galicia

A procura da arte pura, promovida desde fóra, e a vocación de servizo á patria, característica da intelectualidade galega nos anos vinte, sintetízanse nunha promoción de escritores, todos eles nados arredor de 1900.

Estes autores:

• Reciben o maxisterio dos máis vellos.
• Instálanse nunha liña de servizo a Galiza.
• Sérvense da lingua galega como vehículo exclusivo para a creación poética.
• Mostran influencias de cubismo, creacionismo e ultraísmo.

Diferéncianse, pois, a vangarda galega da mundial no respecto á tradición, explicable desde os presupostos nacionalistas, e no culto ao sentimento, mesmo no máis radicalmente innovador dos nosos poetas, Manuel Antonio.

Principais Ismos da Vangarda Galega

Tres son os ismos máis representativos:

• Neotrobadorismo: Tendo como modelo os cancioneiros medievais.
• Hilozoísmo: Centrado na paisaxe e na innovación da linguaxe literaria por vieiros ultraístas.
• Creacionismo: Representado por Manuel Antonio.

Revistas Vangardistas Galegas

Entre as revistas propias que difundiron estas correntes destacan: Alfar e Ronsel.