Percepción do habla: modelos e procesos cognitivos

CastelánActualizado o 3,54 KB

Resumo

O documento presenta como percibimos o habla, desde a identificación de sons e fonemas ata o recoñecemento de palabras e oracións. Explica a coarticulación e os modelos de percepción ascendente, descendente e interactivo, con atención especial aos modelos de COHORTE e TRACE. Inclúe tamén notas sobre a lectura, a comprensión e a estrutura do texto e do discurso.

Puntos clave

  • A coarticulación fai que un segmento fonético cambie segundo o contexto en que se insira.
  • A perspectiva ascendente parte do input auditivo e avanza ata a identificación da palabra.
  • A perspectiva descendente sinala que os niveis superiores de coñecemento inflúen na percepción do habla.
  • O modelo de COHORTE activa ao principio da palabra todas as palabras da memoria que se lle parecen e logo elimínaas segundo avanza a información.
  • O modelo de TRACE é unha rede neuronal na que fonemas e palabras son nodos de distintos niveis de procesamento.
  • A comprensión lectora é un proceso construtivo que se apoia na decodificación e na percepción.
  • Un texto é coherente cando ten un tema central global e ideas localmente relacionadas, e a cohesión evita repeticións mediante recursos como a pronominalización.

Ponte á proba

Percepción del habla

Cuando escuchamos hablar a alguien:

Percepción de sonidos, identificación de palabras y unidades mayores, percibimos los sonidos y determinamos si son sonidos lingüísticos, identificamos dichos sonidos como fonemas, determinamos cuando una cadena de palabras se ha convertido en oración.

El habla conversacional produce una señal continua

La coarticulación

Producción de un determinado segmento fonético, cambia dependiendo del contexto en que se inserte. Estos efectos que produce el contexto es la coarticulación, la variación alofónica se debe a la articulación.

Modelos de percepción del habla

Perspectiva ascendente: Es un proceso que asciende a través de estadios sucesivos desde el input auditivo al nivel fonológico y de ahí a la identificación de la palabra, se interesa principalmente por la percepción de segmentos fonéticos.

Perspectiva descendente: Niveles superiores de conocimiento desempeñan un papel significativo en la percepción del habla.

Modelo interactivo: Incorporan la acción conjunta de fuentes de información, incluyendo ascendente y descendente, su principal preocupación es el reconocimiento de palabras.

Modelo de COHORTE

1.- Reconocimiento de palabras, la información acústica y fonética al principio de una palabra diana, activa todas las palabras de la memoria que se le parecen, se activa a partir de la información acústica (conde (k), casa, cara, comida).

2.- Después de la activación, todas las fuentes de información pueden influir sobre la selección de la palabra diana dentro de la cohorte, operan eliminando las palabras que se parezcan a la palabra diana.

Modelo de TRACE

Modelo de red neuronal, el procesamiento tiene lugar a través de conexiones llamadas nodos, los fonemas y las palabras se constituyen en nodos que representan diferentes niveles de procesamiento.

Lectura y comprensión

Comprensión, entendida como un proceso cognoscitivo complejo que necesita intervención de factores como, sistemas de memoria, decodificación y percepción, acceso léxico, etc.

Comprender proceso constructivo, intencional, a partir de ciertos datos y memoria previa para construir una interpretación, * decodificación microproceso- comprensión macroproceso **

La comprensión se apoya en la decodificación y percepción.

Decodificación, lectura del texto escrito, se logra cuando todos los procesos constructivos se ponen en juego y se busca una interpretación.

Nivel de decodificación mecánico- reconocimiento de letras e integración de sílabas.

Decodificación de palabras, sintáctica. Nivel de comprensión del texto escrito: decodificación de preposiciones, integración temática.

Arquitectura de la lectura

Modular: El sistema cognitivo se organiza en módulos independientes, en los que se distinguen sistemas centrales y unidades autónomas.

Autónomas: Mecanismos especializados, dominio único, flujo de información de abajo hacia arriba.

Texto y discurso

Texto: Configuración lingüística organizada según reglas.

Discurso: Emisión concreta de un texto, producida por un enunciador determinado.

Coherencia y cohesión

Coherencia: Organización mental del texto, con sentido.

Coherencia global: Debe tener tema central.

Coherencia local: Ideas que lo constituyen están relacionadas entre sí.

Pronominalización: Uno de pronombres en el texto es un recurso que evita la repetición.

Descargar

PDF Word HTML

Preguntas frecuentes

Que é a coarticulación?

É o efecto do contexto que fai variar a produción dun segmento fonético segundo os sons que o rodean. Segundo o texto, esta variación alofónica débese á articulación.

En que consiste o modelo de COHORTE?

Na fase inicial, a información acústica e fonética ao principio dunha palabra activa todas as palabras da memoria que se lle asemellan. Despois, as demais fontes de información eliminan as que non encaixan coa palabra diana.

Que diferenza hai entre texto e discurso?

O texto é unha configuración lingüística organizada segundo regras, mentres que o discurso é a emisión concreta dese texto por un enunciador determinado.

Ponte á proba

Tarxetas de repaso

Preme nunha tarxeta para ver a resposta.

Test

1. Que describe a perspectiva ascendente da percepción do habla?
2. Que fenómeno fai que un fonema cambie segundo o contexto?
3. Cal é a principal preocupación do modelo interactivo?
4. Que tipo de modelo é TRACE?
5. Que é a coherencia local dun texto?
6. Para que serve a pronominalización segundo o texto?

Preguntas xeradas con IA a partir do documento: comproba as respostas co texto.