ONU: Nacemento, Obxectivos e Xuízos de Núremberg

I. O Nacemento da ONU

Ao finalizar a Segunda Guerra Mundial, nun intento de limar rivalidades, creouse en 1945 un organismo internacional chamado Organización das Nacións Unidas (ONU). Nese momento, tiña 50 estados membros, que se foron ampliando co paso do tempo. Os seus catro obxectivos principais son:

• A defensa dos dereitos da persoa.
• O mantemento da paz e a resolución dos conflitos entre os seus membros por medios pacíficos.
• A libre autodeterminación dos pobos.
• O fomento da cooperación entre as nacións.

Os seus órganos principais son:

1. Consello de Seguridade

Integrado por 15 membros: 5 permanentes e 10 elixidos pola Asemblea Xeral para períodos de dous anos. Os membros permanentes (Rusia, Gran Bretaña, Estados Unidos, China e Francia) teñen dereito de veto. Ten a responsabilidade do mantemento da paz e a capacidade para impor sancións contra un país agresor ou decidir o emprego da súa forza armada: os Cascos Azuis.

2. Asemblea Xeral

Órgano de deliberación integrado por todos os países membros, que teñen dereito a voto. As súas decisións non son de obrigado cumprimento, pero marcan a opinión da ONU sobre a política mundial.

3. Secretaría Xeral

Encargada da representación da ONU por medio do seu Secretario Xeral.

4. Tribunal Internacional de Xustiza

Corte suprema á que poden recorrer os distintos países.

Os obxectivos da ONU non se cumpriron plenamente ao longo destes anos. Durante a Guerra Fría, a súa efectividade quedou mermada, converténdose nun lugar de rivalidade e vixilancia mutua entre a URSS e os EUA. Hoxe en día, tampouco parece resultar totalmente efectiva.

II. Os Xuízos de Núremberg

En Núremberg, no ano 1947, iniciouse un proceso xudicial cun tribunal militar internacional para xulgar a 24 membros do partido nazi e 8 organizacións do mesmo carácter. A súa repercusión non foi soamente a condena a morte ou a penas de cárcere aos encausados (acusados de crimes contra a humanidade, morte de prisioneiros, desprazamentos forzados da poboación civil e guerra de agresión), senón tamén a definición do delito de xenocidio e o interese internacional en colaborar para que este tipo de accións non se repetisen no futuro.

O delito de xenocidio consiste na realización de actos, ben sexa en tempos de paz ou de guerra, que pretendan acabar total ou parcialmente cos membros dun grupo étnico, nacional, racial ou relixioso.

Pero os xuízos provocaron polémica, pois castigábase un crime sen lexislación previa; esta ditouse con posterioridade. Por iso, algúns argumentaron que unha nación acusadora, a URSS, podería á súa vez converterse en acusada.