Nacionalismo musical: cronoloxía e principais compositores
Nacionalismo musical
Nacionalismo
Cronoloxía: primeiro nacionalismo entre 1848 e 1900; segundo nacionalismo iniciado en 1900 e que finaliza cara á metade do século XX.
A música no nacionalismo
A música desta época é transmisora da voz colectiva da súa nación. A través das cancións folclóricas, dos contos populares e das tradicións culturais dos respectivos países, consegue unha nova consideración social, sendo considerada heroína nacional que, mediante a súa música, reivindica a liberdade e o orgullo do seu país.
A música do nacionalismo
Os países que tradicionalmente dependían musicalmente de Francia, Italia e Alemaña comezan a tomar conciencia dos seus propios valores e tratan de liberarse das influencias destes países, baseando as súas expresións musicais no propio folclore.
As diferentes escolas musicais do movemento nacionalista intentan que, mediante a súa música, se expresen os sentimentos e ideais do seu país, empregando como fonte de inspiración a música folclórica e as danzas populares. A primeira manifestación do nacionalismo musical xurdiu en Rusia. Todo isto deu lugar a composicións dunha gran variedade e riqueza melódica, rítmica e harmónica, o que provocou o nacemento de novas escalas e ritmos, influenciados pola música popular de cada país.
Principais compositores españois
Felip Pedrell (1841-1922)
Considerado o pai da musicoloxía española, deuse a el o redescubrimento do noso pasado musical coa edición de obras mestras do Barroco e do Clasicismo español. Foi a figura musical que impulsou os grandes compositores españois cara ao verdadeiro camiño do nacionalismo, a través dos seus escritos e consellos.
Isaac Albéniz
Pianista precoz, a súa vida agitada levouno por toda España e América nunha interminable xira de concertos. Obras: El puerto, Amalia, Triana...
Enric Granados (1867-1916)
Naceu en Lleida en 1867 e aos 20 anos marchou a París, cidade de moda entre os artistas, onde comezou a dar concertos por toda Europa. De volta a Barcelona dedicouse á composición, á dirección de orquestra e á docencia. Estreou en 1916 a obra La maja y el ruiseñor en Nova York, falecendo ao ser torpedeado.
Manuel de Falla
Naceu en Cádiz en 1876 e foi un dos compositores españois máis recoñecidos internacionalmente. Desde pequeno tocaba o piano cunha facilidade sorprendente, case sen ter estudado. Aos 17 anos asistiu a un concerto sinfónico e quedou marabillado ao escoitar por primeira vez a música de Beethoven, momento a partir do cal desexou ser compositor.
Joaquín Turina
É o último músico nacionalista español. Naceu en 1882 e morreu en 1949. Desde pequeno mostrou unha gran facilidade para o piano e compoñía con moita soltura. Por vontade do seu pai iniciou os estudos de medicina, que finalmente abandonou despois de triunfar en Sevilla como pianista...