L'Escola Mallorquina: Concepte, Característiques e Autores

L'Escola Mallorquina

Contexto histórico

Se a Catalunya o nacemento do Noucentisme foi resultado da ascensión ao poder do catalanismo burgués, nas Illas, a ausencia dun partido como a Lliga Regionalista ou unha institución como a Mancomunitat, e a falta dun poder político e social nacionalista que apoiase aos intelectuais mallorquinos, impediron que se puidese levar a cabo un programa cultural modernizador. Neste contexto xorde a Escola Mallorquina.

Concepto e cronoloxía da Escola Mallorquina

O termo «Escola Mallorquina» apareceu, por primeira vez, en 1873, na Revista Balear, pero cun sentido moi amplo. Actualmente enténdese por Escola Mallorquina un fenómeno literario específicamente mallorquín, unha escola estética circunscrita ao xénero poético, que coincide co Noucentisme no clasicismo, o tono contido e o rigor académico da forma, pero non no tratamento da paisaxe, xa que mentres nos noucentistas é urbana, nos autores illencos predomina a escena rural.

Forman parte da Escola Mallorquina dúas xeracións de escritores, a de 1906 e a de 1917, que producen a súa obra durante a primeira metade do século XX e seguiron as directrices marcadas por Miquel Costa i Llobera e Joan Alcover.

Características

Entre as características externas e formais cómpre destacar as seguintes:

• O triunfo da liña clásica, da serenidade e do equilibrio, xa iniciada con Pons i Gallarza e magnificada a través de Costa i Llobera.
• A pulcritude da palabra, da frase e do verso, que debe ter unha música fácil, amable e perceptible sen esforzo.
• A paisaxe como tema único, deixando fóra outros como o amor ou a inquietude relixiosa. O tono expresivo é voluntariamente menor e mesurado.
• O fondo humanístico que provén do clasicismo de Costa i Llobera e que é o factor máis eficaz para salvar a Escola Mallorquina da suposta superficialidade á que estaba abocada.

Os autores da Escola Mallorquina

Son poetas que traballan a conciencia e que se converten en excelentes tradutores de poesía. Aínda que os límites non son moi claros, sobre todo no que respecta á data de nacemento dos autores, podemos distinguir dous grupos.

1ª xeración (1906)

Forman parte dela Maria Antònia Salvà, Llorenç Riber...