O Galego no S. XX: Contexto, Normalización e Características

O Galego no Primeiro Terzo do Século XX

Contexto Histórico e Situación Sociolingüística (1900-1936)

A Sociedade Galega a Comezos do Século XX

A comezos do século XX, Galicia seguía sendo nun 90% rural, polo que nos atopamos cunha sociedade formada maioritariamente por labregos e mariñeiros. Non obstante, obsérvanse certos cambios:

• Os labregos reivindican a propiedade da terra e a modernización das explotacións.
• A vella fidalguía está en decadencia.
• A burguesía castelánfalante representa o novo mundo urbano en vías de crecemento.

O proceso de substitución do galego polo castelán virá da man da industrialización e da urbanización.

Dixlosia e Prexuízos Lingüísticos

O castelán só se empregaba en cidades e vilas onde residían as clases máis poderosas. O galego era a lingua maioritaria, pero o castelán tiña consolidado o seu papel como lingua dominante.

O galego estaba marxinado da escrita e da cultura en xeral. Desta situación xurdiron certos prexuízos:

• O galego é de incultos.
• O castelán é de minorías selectas.

Os galegofalantes eran conscientes desta situación, polo que tendían a falar en castelán coas clases altas.

Organismos e Agrupacións Relevantes

Nesta etapa xorden organismos e agrupacións relevantes para a defensa e normalización do idioma:

• AS IRMANDADES DA FALA (IDF): Entenden a reivindicación lingüística como o mellor xeito de defender a terra e preséntanse como nacionalistas.
• GRUPO NÓS: Tratan de universalizar e europeizar a cultura galega.
• O SEMINARIO DE ESTUDOS GALEGOS (SEG): Realiza traballos de investigación en xeografía, economía, pedagoxía, etc.
• O PARTIDO GALEGUISTA (PG): Queren lograr o Estatuto de Autonomía para Galicia, que se acadou en 1936. Un dos seus obxectivos era a galeguización do ensino e a cooficialidade co castelán.

Características Lingüísticas Fundamentais

A aplicación do galego aos novos ámbitos, tanto escritos como orais, facía necesaria dotalo dun nivel de elaboración, tanto na ortografía como no léxico.

Ademais, a ideoloxía nacionalista da época provocaba que os escritores buscasen un idioma galego máis puro, o que provocou a aparición de:

• Lusismos.
• Hipergaleguismos.
• Arcaísmos.

(Isto buscaba afastarse o máximo posible do castelán). Non obstante, os castelanismos tampouco desapareceron.

En canto á elaboración dunha norma unificada, serán as IDF e o SEG quen asuman este labor coa publicación de Algunhas normas para a unificación do idioma galego e, posteriormente, a Engádega ás normas para a unificación do idioma galego.