Funcións e Organización do Sistema Nervioso Humano

Funcións do sistema nervioso

Xunto co sistema endócrino, é o gran sistema coordinador e regulador do noso organismo.

A través da función de relación, permítenos interactuar co medio que nos rodea e obrar en consecuencia, o que resulta fundamental para a nosa adaptación ao medio natural e a nosa supervivencia.

Concretando as súas funcións:

• Manter a homeostase.
• Recibir información e procesala.
• Responder ante os cambios no medio.

Existen dous tipos de resposta:

• Motora: movemento a través dos músculos.
• Secretora: a través das glándulas.

• Función sensitiva: pode ser interna (produce secrecións glandulares e regulación de órganos) ou externa (produce sensacións de acordo coas cores, cheiros, etc.).
• Función integradora: analiza a información recibida e tómanse decisións que afectan á conduta. Exemplo: un estímulo de perigo afastado.
• Función motora: produce contraccións musculares para o movemento.

Organización do sistema nervioso

Anatomicamente, divídese en dúas rexións:

• Sistema Nervioso Central (SNC): composto polo encéfalo e a medula espinal.
• Sistema Nervioso Periférico (SNP): composto por nervios sensitivos e nervios motores.

Fisioloxicamente, ou funcionalmente, tamén se divide en dúas rexións:

• Sistema nervioso somático: encargado das accións voluntarias.
• Sistema nervioso autónomo: encargado das accións involuntarias, que á súa vez se divide en:
  • Sistema nervioso simpático: actívase en caso de alta actividade (tensión, medo, estrés).
  • Sistema nervioso parasimpático: actúa en situacións de repouso.

Comparación co ordenador

É habitual comparar o sistema nervioso cun ordenador:

• Unidades periféricas: órganos dos sentidos.
• Cables: nervios.
• Procesador: cerebro.
• Banco de datos: memoria.

Porén, un ordenador é incapaz de igualar a rapidez, sutileza e precisión do cerebro humano, froito de millóns de anos de evolución.

Estruturas da coordinación nerviosa

Dada a súa función, na coordinación nerviosa interveñen as seguintes estruturas:

• Receptores: detectan estímulos no medio.
• Vías sensitivas: conducen informes sensoriais.
• SNC: procesa información e elabora ordes.
• Vías motoras: conducen ordes.
• Efectores: executan unha actividade motora ou secretora.

As vías nerviosas sensitivas tamén se denominan aferentes, e as motoras, eferentes.

As sensitivas transmiten os impulsos, iniciados nos receptores (sentidos), desde estes ao centro nervioso; e as motoras transmiten as ordes, desde os centros nerviosos aos efectores (músculos e glándulas).

Cando os actos non son voluntarios (por exemplo, a retirada da man en caso de queimadura), o estímulo non chega ao encéfalo, senón que vai directamente á medula. Isto coñécese como acto reflexo, que é máis rápido e involuntario, sen toma de decisións, para garantir a supervivencia.