Década Ominosa (1823-1833): Fin do Trienio Liberal

O triunfo do pronunciamento de Riego causou asombro en toda Europa e foi imitado en varios puntos, dando lugar á vaga revolucionaria liberal dos anos 20. Os gobernos liberais restableceron a lexislación aprobada polas Cortes de Cádiz.

As diferenzas entre os liberais deron lugar á aparición de dúas correntes: os moderados e os exaltados. Esta división liberal favoreceu os intentos absolutistas de restaurar o Antigo Réxime, contando co apoio de Fernando VII, que nunca acatou a imposición da Constitución.

O medo á extensión da revolución por Europa levou ás potencias absolutistas, reunidas en Verona en 1822, a decidir a súa intervención en España para restaurar o goberno absolutista e a Fernando VII. En 1823, un exército francés, popularmente coñecido como os Cen Mil Fillos de San Luís, dirixido polo duque de Angulema, invadiu España acompañado por partidas de Voluntarios Realistas españois. Case non atoparon resistencia, de modo que Fernando VII recuperou o poder absoluto e decretou a abolición de todas as leis e institucións creadas durante o Trienio Liberal.

Moitos liberais foron executados ou tiveron que marchar ao exilio, cara a onde seguiron conspirando para restablecer as liberdades en España.

A poboación estivo sometida ao control da policía e dos corpos de Voluntarios Realistas. Os máis fanáticos dos ultrarrealistas tacharon de pusilánime a Fernando VII e fóronse agrupando arredor do seu irmán Carlos, quen era considerado o futuro herdeiro do trono.

Pero en 1829 Fernando VII casou con María Cristina de Borbón e do seu matrimonio naceron dúas fillas: Isabel e Luísa Fernanda. A Lei Sálica, introducida por Filipe V, impedía a sucesión no trono ás mulleres, polo que o rei derrogou a devandita lei en 1830 e proclamou a súa filla Isabel como herdeira. Esta decisión orixinou un grave problema dinástico, pois Carlos, o irmán do rei, e os realistas puros opuxéronse a esta medida. En 1833, morreu Fernando VII e Carlos reclamou a Coroa de España, ao mesmo tempo que a raíña viúva María Cristina facía o mesmo para a súa filla Isabel. O choque de intereses propiciou o estoupido da Primeira Guerra Carlista e a oportunidade de que os liberais recuperasen o poder.