As Cortes de Cádiz e a Constitución de 1812 en Galego

As Cortes de Cádiz: Composición e Decretos

As Cortes reuníronse en Cádiz o 24 de setembro de 1810, onde predominaron os deputados das clases medias urbanas. Foron escasos os comerciantes e non asistiron ningún artesán nin campesiño. As tendencias ideolóxicas pódense agrupar en: os liberais e os realistas ou absolutistas.

Principais Decretos das Cortes

As Cortes de Cádiz promulgaron distintos decretos entre os que destacan:

• A proclamación da soberanía nacional e a separación de poderes.
• A abolición dos señoríos xurisdicionais e dos privilexios de orixe feudal.
• A liberdade de imprenta sen censura previa.
• A regulamentación do poder executivo, incluíndo a responsabilidade dos ministros.
• A formación dos Concellos populares e das Deputacións provinciais.
• A creación do Tribunal Supremo de Xustiza, a dos partidos xudiciais e a reforma das Audiencias.
• A supresión do Tribunal da Inquisición.

O conxunto dos decretos e reformas das Cortes de Cádiz aboliron legalmente o Antigo Réxime, pero as masas populares viron esas reformas como estrañas e deron crédito ás prédicas dos eclesiásticos.

A Constitución de 1812 ('A Pepa')

Coñecida como 'A Pepa', a Constitución de 1812 recollía o espírito dun novo modelo político baseado en:

• Soberanía da nación: mediante sufraxio universal masculino.
• Monarquía limitada: o poder do rei estaba limitado e restrinxido a unhas determinadas funcións.
• Ríxida separación de poderes: poder executivo exercido polo rei (xefe de Estado e de goberno); poder lexislativo exercido polas Cortes e o poder xudicial polos tribunais de xustiza.
• Defensa dos dereitos e liberdades dos cidadáns: recoñecemento da liberdade, igualdade de todos ante a lei e ante as cargas do Estado, recoñecemento da propiedade privada individual. Ademais, establécense os principios básicos dun Estado de Dereito. Para asegurar a orde pública e a defensa das liberdades e da Constitución creouse a Milicia Nacional.
• Unitarismo e centralismo político.
• Catolicismo de Estado: a relixión católica como oficial e única autorizada. Por outra parte, implántanse o ensino gratuíto público e obrigatorio, as garantías procesais e a inviolabilidade do domicilio.