Cordilleiras Exteriores da Meseta: Pirineos e Béticas
As cordilleiras exteriores á Meseta
Os Pirineos
Os Pirineos constitúen un aliñamento montañoso duns 440 km dende o golfo de Biscaia ata o cabo de Creus. A cordilleira disponse nunha serie de aliñamentos paralelos que descenden en forma de xigantescos chanzos. Dúas unidades forman esta cordilleira.
O Pirineo axial ou central
Aquí atópanse as altitudes máis destacadas, como o Aneto na Maladeta, o Monte Perdido e a Pica d'Estats. Debido á súa altitude, os portos de montaña son difíciles e escasos; destaca o de Somport. Aquí persisten os últimos restos de glaciares, grazas tamén ao clima de alta montaña.
O Prepirineo
O Prepirineo, de menor altitude e de formas máis suaves, son dous aliñamentos montañosos paralelos á zona axial: as serras interiores acadan máis de 2500 m de altitude, como Guara e Peña, e as serras exteriores, Cadí e Montsec, con altitudes máis modestas.
As cordilleiras Costeiro-Catalás
As cordilleiras Costeiro-Catalás están separadas dos Pirineos por unha serie de fallas e terreos volcánicos. Son dous aliñamentos montañosos paralelos á costa e separados por unha depresión lonxitudinal. A cordilleira prelitoral presenta algunhas altitudes considerables, como a do Montseny, mentres que a cordilleira litoral ten escaso desenvolvemento. A parte norte das cordilleiras Costeiro-Catalás amosa materiais paleozoicos, restos dun macizo afundido. A parte sur está formada por materiais pregados, nos que predomina o rochedo calcario.
As cordilleiras Béticas
As cordilleiras Béticas formáronse durante o movemento alpino debido á presión exercida sobre os materiais sedimentarios acumulados no fondo oceánico. Están formadas por:
- A cordilleira penibética: a máis próxima á costa, está formada por materiais do antigo macizo herciniano levantado pola oroxenia alpina. Atópase Serra Nevada cos picos Veleta e Mulhacén. Outras serras notables son Filabres e Estancias.
- A cordilleira subbética: constitúe un grande arco de materiais pregados dende Xibraltar ata o cabo de Nao, onde se afunde no mar para emerxer nas Illas Baleares. Aquí sucédense as calcarias duras e as margas máis brandas, dando lugar a un relevo quebrado e irregular. Destacan Cazorla, Segura, Sagra e Máxina.