Contaminación do aire: causas, efectos e solucións

Xeografía5,07 KB

Contaminación do aire: emisión, inmisión e factores

A emisión refírese á cantidade de contaminantes que un foco emisor verte nun período de tempo determinado. A inmisión é a cantidade de contaminantes presentes nunha atmosfera determinada, unha vez transportados, difundidos e mesturados, e aos que están expostos os seres vivos e os materiais.

Características das emisións e condicións atmosféricas

As características das emisións veñen determinadas pola natureza dos contaminantes, a súa concentración e as súas características fisicoquímicas. Unha maior temperatura de emisión facilita a dispersión dos gases.

As condicións atmosféricas, como o movemento das masas de aire, inflúen na dispersión da contaminación. As situacións anticiclónicas dificúltana, mentres que as borrascas a facilitan. Factores clave son:

  • Temperatura do aire e variacións coa altura.
  • Ventos (dirección, velocidade e turbulencia).
  • Precipitacións (efecto de lavado).
  • Insolación (reaccións entre contaminantes).

Influencia da xeografía e topografía

A xeografía e a topografía inflúen na orixe das brisas, que poden arrastrar ou acumular contaminantes. Nas zonas costeiras, as brisas desprazan os contaminantes cara ao interior polo día e invértense pola noite. Nos vales e ladeiras, as brisas de val e montaña poden xerar inversións térmicas que dificultan a dispersión. A vexetación diminúe a contaminación ao frear o vento. Nas cidades, a "illa de calor" e a "cúpula de contaminantes" dificultan a dispersión.

Efectos da contaminación do aire

Os cambios nos compoñentes do aire teñen efectos negativos nos seres vivos, que poden ser locais, rexionais ou globais. Os factores que inflúen son:

  • Partículas: irritación respiratoria, redución da fotosíntese e necrose foliar.
  • Compostos de xofre: irritación de mucosas e ollos, clorose e necrose vexetal.
  • Compostos orgánicos: irritación respiratoria e ocular, efectos canceríxenos e mutaxénicos.
  • Óxidos de nitróxeno: enfermidades respiratorias, irritacións oculares e cefaleas.
  • Óxidos de carbono: toxicidade, interferencia no transporte de osíxeno.
  • Compostos haloxenados: toxicidade, irritación de mucosas, bioacumulación.
  • Metais pesados: insuficiencia respiratoria, alteracións neurolóxicas, bioacumulación.
  • Oxidantes fotoquímicos: irritacións nas vías respiratorias.

Efectos locais: o smog

O smog é unha manifestación da contaminación urbana. O smog húmido orixínase pola concentración de partículas en suspensión e a combinación con néboas en situacións de alta humidade e vento en calma. O smog fotoquímico xorde das reaccións de óxidos de nitróxeno, hidrocarburos e osíxeno coa radiación solar.

Efectos rexionais: a chuvia ácida

A chuvia ácida prodúcese cando o xofre e o nitróxeno dos combustibles fósiles se liberan á atmosfera, reaccionan e precipitan. Pode ser en forma de deposición seca (gases e aerosois) ou húmida (ácido sulfúrico e nítrico disoltos na auga das nubes). Os seus efectos maniféstanse en:

  • Ecosistemas acuáticos: acidificación e perda de especies.
  • Solo: perda de calidade e produtividade.
  • Vexetación: danos directos.
  • Materiais: corrosión e deterioración.

Efectos globais: cambio climático e capa de ozono

O cambio climático e o burato na capa de ozono son efectos globais que requiren accións sobre a súa orixe. Inclúen o incremento do efecto invernadoiro e a redución da capa de ozono.

Calidade do aire e medidas de prevención

A calidade do aire defínese por normas que establecen límites de contaminación. A vixilancia da calidade do aire avalía a presenza de contaminantes para previr e reducir os seus efectos. Lévase a cabo mediante:

  • Redes de vixilancia (estacións de medida).
  • Métodos de análise (procesos físicos).
  • Indicadores biolóxicos (sensibilidade de especies).
  • Sensores LIDAR (detección de contaminantes).

Medidas preventivas e correctoras

As medidas preventivas inclúen:

  • Planificación do uso do solo.
  • Avaliacións de impacto ambiental.
  • Tecnoloxías de baixa emisión.
  • Programas de I+D.
  • Mellora de combustibles.
  • Medidas sociais de información e educación ambiental.
  • Lexislación sobre calidade do aire.

As medidas correctoras son:

  • Concentración e retención de partículas (separadores de gravidade).
  • Depuración de gases (absorción).
  • Expulsión de contaminantes con chemineas adecuadas.

Descargar

PDF Word HTML