Colonización Grega e Orixes de Roma: Monarquía e República

Colonización Grega

Motivos da Expansión

Estendeu o marco xeográfico da cultura grega por tres motivos principais:

• Falta de alimentos e fames: Para solucionalo, fundan novas cidades (colonias) en zonas fértiles.
• Razóns políticas: As disputas entre faccións políticas podían levar a guerras civís. Os derrotados nestas guerras eran obrigados a abandonar a cidade e fundaban outra noutro lugar.
• Razóns económicas e comerciais: Moitas cidades gregas decidiron fundar colonias en lugares illados para obter materias primas a cambio de venderlles aos pobos indíxenas produtos manufacturados.

Colonias e Metrópoles

As colonias eran cidades fundadas por habitantes dunha metrópole (cidade de orixe). Conservaban lazos históricos, culturais e relixiosos coa súa metrópole.

Zonas de Expansión

Hai tres ámbitos xeográficos principais para a implantación das colonias gregas:

• A zona da costa oriental do mar Exeo e o mar Negro.
• Italia e o mar Adriático.
• As costas mediterráneas de Francia e a Península Ibérica.

Arte e Arquitectura Grega

Artes Plásticas: Escultura

Exemplos destacados inclúen o Discóbolo de Mirón e o Apoxiomeno de Praxíteles.

Arquitectura

• Construción de templos:
  • Rectangulares: Como o Partenón.
  • Circulares: Como o Tholos de Apolo en Delfos.
• Obras Públicas: Como Stoas (pórticos cubertos), teatros e palestras (ximnasios).

Historia de Roma

Fundación Mítica (753 a.C.)

Segundo a lenda, Roma foi fundada no ano 753 a.C. por Rómulo e Remo. A lenda conta que un membro da familia real de Alba Longa (descendente do heroe troiano Eneas, que tras unha longa viaxe chegou a Italia e fundou unha liñaxe) foi expulsado. Os seus fillos xemelgos, Rómulo e Remo, nados fóra do matrimonio lexítimo, foron abandonados para morrer. Foron salvados por unha loba que os aleitou e protexeu ata que foron maiores. Unha vez que chegaron á idade adulta, decidiron fundar unha cidade á que chamaron Roma.

Fundación Real

A medida que avanza o primeiro milenio a.C., van aparecendo en Italia unha serie de culturas e pobos como os etruscos e as colonias gregas no sur da península. Aparecen pequenas cidades-estado en rexións como o Lacio, na que xorde a cidade de Roma, probablemente como resultado da unión de varias aldeas.

A Monarquía Romana

O goberno inicial quedou nas mans de Rómulo, que se converteu no primeiro rei de Roma. Posteriormente, a influencia e os problemas cos etruscos levaron a que Roma fose dominada por reis desta orixe. Con eles, Roma asimilou, en parte, a cultura etrusca. Estes reis etruscos iniciaron un proceso de consolidación do poder en Roma, estableceron as primeiras leis codificadas e crearon as primeiras institucións de poder (funcionarios e sacerdotes). Intentaron modernizar a economía de Roma fomentando a participación no comercio co mundo grego e fenicio.

A República Romana

O último rei, Tarquinio o Soberbio, foi expulsado de Roma no 509 a.C., e a cidade converteuse nunha república. O poder estaba en mans de dúas clases sociais principais:

• Patricios: Habitantes de Roma descendentes das familias orixinarias da súa fundación. Eran persoas ricas e ocupaban os cargos máis importantes da república (semellantes á nobreza).
• Plebeos: Cidadáns de Roma que emigraron desde outras cidades ou lugares. Traballaban na artesanía, o comercio e a agricultura. Eran a poboación maioritaria en Roma e loitaron por ascender política e economicamente (semellantes ás clases populares).

Nesta república non existía rei. No seu lugar, había unha serie de maxistrados elixidos de forma anual nos comicios (asembleas). Inicialmente, só votaban os patricios, pero isto cambiou a partir das revoltas da plebe. Estas eleccións facíanse a comezos do ano romano e os cargos elixidos nelas duraban un ano.