Bioloxía da Reprodución e Desenvolvemento

Fecundación

A fecundación é o proceso polo cal se unen os gametos masculino e feminino para formar un cigoto.

Tipos de Fecundación

• Fecundación Externa

  Frecuente nos animais acuáticos. Os óvulos sen fecundar son expulsados pola femia e, posteriormente, os espermatozoides por parte do macho, o que leva á fecundación dos óvulos no medio acuoso exterior.

• Fecundación Interna

  Frecuente nos animais terrestres, implica o apareamento entre macho e femia. Posúen órganos copuladores. Existen especies que liberan paquetes de espermatozoides denominados espermatóforos, que son transferidos ás femias.

Desenvolvemento Embrionario

O desenvolvemento embrionario é o proceso de crecemento e diferenciación celular que ocorre desde a fecundación ata o nacemento ou eclosión.

Capas Embrionarias

Durante o desenvolvemento embrionario, fórmanse tres capas xerminais principais:

• A partir do Ectoderma

  Fórmase a epiderme da pel e os órganos anexos, o tecido nervioso e as células receptoras dos órganos sensoriais.

• A partir do Endoderma

  Fórmase o revestimento epitelial do tubo dixestivo e respiratorio, as glándulas dixestivas e a vexiga urinaria.

• A partir do Mesoderma

  Fórmase a capa dérmica da pel, o revestimento das cavidades internas, o corazón e os demais órganos do aparello circulatorio, os riles, as gónadas e o sistema esquelético e muscular.

Tipos de Desenvolvemento

• Desenvolvemento Directo

  Típico dos ovíparos con abundantes reservas vitelinas. O proceso consiste nun crecemento onde se alcanza o tamaño do adulto e a madurez sexual. Os mamíferos placentarios, a pesar do escaso vitelo dos seus ovos, presentan un desenvolvemento directo grazas a que o embrión recibe alimento da nai a través da placenta.

• Desenvolvemento Indirecto

  Cando as reservas vitelinas son escasas, o embrión non completa o seu crecemento e convértese nunha larva de vida libre. A transformación desta en adulto realízase mediante profundos cambios que constitúen a metamorfose.

Reprodución en Plantas: Polinización e Fecundación

Dobre Fecundación

Cando o pole chega ao estigma dun carpelo maduro, forma un tubo polínico que crece e avanza pola parede do estilo e do ovario para chegar ao óvulo. No interior desenvólvese o saco embrionario, que contén 8 núcleos haploides (n). Polo tubo polínico descenden os dous núcleos espermáticos, o que dá orixe a unha dobre fecundación:

1. Un núcleo fusiónase co feminino da oosfera.
2. O segundo fusiónase cos núcleos secundarios para orixinar tecido triploide (reserva nutritiva da semente), o albume.

Tipos de Polinización

• Autopolinización

  O pole procede da mesma flor ou de flores situadas na mesma planta.

• Polinización Cruzada

  O pole procede de flores situadas en distintas plantas.

• Polinización Anemógama (Anemofilia)

  O transporte de pole realízao o vento. Esta polinización non é segura, polo tanto, estas flores fabrican grandes cantidades de pole. Exemplo: os cereais.

• Polinización Entomógama (Entomofilia)

  O transporte realízano os insectos, aves ou morcegos. Esta forma é máis segura ca outra.

Partes da Flor

• O Androceo

  Parte masculina da flor. Integrado por un conxunto de follas moi transformadas denominadas estames. Cada estame consta dun filamento e unha antera. No seu interior, os sacos polínicos onde se forman os grans de pole.

• O Xineceo

  Parte feminina da flor. Formado por follas chamadas carpelos. Os carpelos adoptan forma de botella denominada pistilo. A súa parte inferior é o ovario, onde están os óvulos que conteñen gametos femininos; a parte intermedia é o estilo e termina no estigma.

Metamorfose

A metamorfose é un proceso biolóxico polo cal un animal se desenvolve desde o nacemento ou eclosión a través dunha serie de cambios radicais na forma e estrutura.

Tipos de Metamorfose

• Metamorfose Sinxela ou Incompleta

  Ten lugar nos anfibios, equinodermos, moluscos... As larvas cambian gradualmente de forma ata chegar a ser adultas sen pasar por etapas inactivas.

• Metamorfose Complicada

  Típica de moitos insectos. A larva, tras alcanzar o seu máximo desenvolvemento, detén a súa actividade e atravesa unha fase chamada de ninfa ou casulo. A ninfa deixa de comer e inmobilízase ata chegar a ser adulta.

Membranas Embrionarias

As membranas embrionarias son estruturas que protexen e nutren o embrión durante o seu desenvolvemento.

• Saco Vitelino

  Primeira membrana embrionaria que se forma e rodea a masa do vitelo, cando existe.

• Amnio

  Membrana que rodea o embrión e segrega un líquido (o amniótico), que proporciona un ambiente acuoso.

• Corion

  Envolve o amnios e o saco vitelino, limita a perda de auga do embrión e controla o intercambio gasoso entre este e o medio externo.

• Alantoides

  Bolsa na que se almacenan os refugallos metabólicos que xera o embrión.

Entre estas membranas e os tecidos da parede do útero, fórmase a placenta, o órgano responsable da nutrición do embrión, e o cordón umbilical que une o embrión á placenta.