Apuntamentos, resumos, traballos, exames e exercicios de Latín de Bacharelato

Etimoloxía e orixe dos principais topónimos

• 1. A Coruña: Para algúns o topónimo é de orixe romana. Procede de Acruniam, que significaría "península". Debido a unha mala interpretación, considerouse un falso artigo e de aí "A Crunia" > A Coruña. Outra explicación considera que probablemente procede do topónimo de raíz celta Cluniam. Esta explicación apóiase na existencia na hoxe Coruña del Conde (Burgos), a antiga cidade romana de Clunia Sulpicia. Hai quen explica este topónimo a partir da raíz prerromana Cor- / car- que significa "pedra, rocha".
• 2. Aciveiro: O Ilex aquifolium (esixe unha variante latina con aci- como primeiro elemento, acicŭla/acucŭla) recibe en galego as denominacións de acevo, acivo, acevro, acivro

Primeira declinación latina

Esquema de desinencias para o singular e o plural:

Segunda declinación latina

Desinencias para substantivos masculinos e neutros:

Terceira declinación: temas parisílabos

Substantivos masculinos e femininos

Substantivos neutros

Explorando a Orixe dos Topónimos Galegos

A toponimia galega é un reflexo fascinante da historia, a cultura e a lingua do pobo galego. Cada nome de lugar encerra unha historia, unha descrición ou unha lenda que se transmitiu ao longo dos séculos.

Análise de Topónimos Significativos:

• Mondoñedo: Na Idade Media coñecida como Mindunietum, o seu nome podería ter orixe no antropónimo latino de procedencia grega, Mendonius.
• Monforte: Este topónimo deriva de MONTEM FORTEM, que significa “monte fortificado”.
• Oleiros: Suxire a presenza antiga de oleiros ou un lugar de enterramento, posiblemente polas olas cinerarias atopadas.
• Ourense: Probablemente provén do adxectivo auriense, que substituíu ao nome da antiga Auria. Relaciónase coa explotación

Locucións Latinas Imprescindibles: Significado e Aplicación

A continuación, preséntase un glosario das locucións latinas máis comúns, coa súa tradución e o contexto no que se utilizan habitualmente.

In dubio pro reo

Significa literalmente: “Na dúbida, a favor do reo”. É un principio fundamental do Dereito Penal que establece que, se a proba non é suficiente para demostrar a culpabilidade, debe prevalecer a inocencia do acusado.

In extremis

Indica que algo sucede no último momento, como último recurso, ou ben se refire aos últimos momentos da vida ou a unha situación perigosa ou comprometida.

In fraganti / In fraganti delicto

Significa “en flagrante”. Refírese ao momento exacto de cometer o delito ou xusto despois de telo realizado....

Locucións latinas e o seu significado

As locucións latinas son expresións en latín que se utilizan no galego (e noutras linguas) conservando o seu significado orixinal. Moitas destas frases úsanse en contextos específicos, como o dereito, a filosofía ou a relixión. A continuación, preséntase unha lista de locucións latinas comúns, coa súa tradución e explicación:

A

• Ab aeterno: "Dende a eternidade", "Dende moi antigo".
• Ad kalendas graecas: "Para as calendas gregas". É dicir, nunca.
• Ad hoc: "Para isto". Axeitado, apropiado, xusto para o que se necesita.
• Ad libitum: "A gusto", "á vontade", "libremente". Suxeito á vontade de cada un.
• Ad multos annos: "Por moitos anos!". Exclamación: "Que dure moitos anos".
• Addenda et corrigenda: Addenda,

Locucións latinas e o seu significado

In vino veritas: “No viño está a verdade”. Quérese indicar que cando un bebe demasiado di as verdades que non diría estando sobrio.

Interim: “Entre tanto”. Intervalo de tempo.

Ipso facto: “Polo feito mesmo”. Inmediatamente, no acto.

Lapsus calami: “Esvarón”. Erro ou esquecemento na escritura. Lapsus linguae: “Esvarón”. Erro ou esquecemento na dicción.

Lato sensu: “En sentido lato”, “no amplo sentido da palabra”. En oposición a strictu sensu.

Manu militari: “Con man militar”. En momentos de guerra ou de estado de excepción confíanse á xustiza militar delitos que normalmente son xulgados por tribunais civís. Tamén se pode empregar no sentido de “con man dura”, “pola...