Termos Filosóficos Esenciais: Definicións e Conceptos Clave

Razón: Facultade que permite relacionar xuízos de forma coherente, o que permite obter conclusións a partir de feitos coñecidos.

Sentidos: Son os órganos que nos permiten coñecer o mundo.

Mito: Relato de feitos marabillosos cuxos protagonistas son personaxes sobrenaturais ou extraordinarios.

Logos: Razoamento, fala ou discurso.

Arché: Principio ou fundamento, elemento fundamental do que se compoñen todas as cousas.

Necesidade: O que fai que as cousas sucedan infaliblemente de certa maneira.

Continxencia: Cousa que pode suceder ou non suceder.

Causa: Toda acción capaz de producir un efecto.

Existencia: Por oposición á esencia, a realidade concreta dun ser.

Metafísica: Parte da filosofía que estuda o ser en xeral.

Lóxica: Ciencia formal que estuda as condicións para que un razoamento poida ser considerado válido.

Gnoseoloxía: Termo co que se designa a teoría do coñecemento.

Obxectividade: Considerar un asunto prescindindo de aspectos persoais ou subxectivos.

Dogmatismo: Asumir certos principios ou doutrinas dun modo tallante, sen admitir crítica.

Criticismo: Corrente filosófica que ten a súa orixe en Kant, partindo dunha crítica do coñecemento pretende establecer a estrutura e os límites da razón.

Gnoseoloxía: Parte da filosofía que estuda a orixe, os métodos e a súa validez do coñecemento xeral.

Razón: Facultade de coñecer intelectualmente.

Abstracción: Proceso mental que conduce á adquisición dun concepto considerando as características comúns a todos.

Obxectividade: Dise da intención de ver ou expresar a realidade tal como é.

Certeza: Estado en que a mente afirma a verdade dun xuízo; o suxeito ten seguridade en que o que di é verdade.

Dúbida: Estado en que non se pode afirmar ou negar a verdade dun xuízo.

Evidencia: Criterio de verdade que se basea en probas obxectivas, comprobables de modo intersubxectivo.

Escepticismo: Teoría filosófica segundo a cal non é posible o coñecemento e de todo cabe suscitar algunha dúbida.

Autoridade: Criterio de verdade que consiste en aceptar como verdadeira unha afirmación por vir dada de alguén en quen confiamos.

Prexuízo: Elaboración dun xuízo sen ter antes ningunha experiencia real.

Adecuación: Correspondencia do pensamento cos feitos da realidade.

Interese: Orientacións básicas que xorden en determinadas circunstancias.