Teorías do Estado Moderno e a Xustiza
Estado Moderno
Hobbes
- Situación inicial: guerra de todos contra todos.
- Contrato político: entre todos os individuos a favor dun soberano con poder ilimitado.
- Fins do estado resultante: estado como garante de paz, da orde e da seguridade.
Locke
- Todos teñen dereitos naturais á vida.
- Dobre contrato: entre todos os individuos para crear o estado e entre os individuos e os gobernantes.
- Estado como axencia protectora que evite que cada individuo tome a xustiza pola man.
Rousseau
- Igualdade natural de individuos illados, pero hai problemas de subsistencia.
- Entre todos os cidadáns a favor da comunidade.
- Estado como expresión da vontade xeral da comunidade unida. O pobo debe participar nas decisións.
Xustiza
Platón
Considera que a xustiza alcánzase cando os tres grupos sociais principais cumpren o cometido que lles corresponde:
- Os gobernantes han de cultivar as virtudes da prudencia e a busca permanente da sabedoría e dese modo gobernarán rectamente.
- Os gardiáns, encargados de velar pola defensa exterior e pola orde interna, teñen que cultivar sobre todo as virtudes militares, especialmente a valentía.
- Os artesáns e agricultores teñen que producir os bens materiais que compren para a subsistencia, cultivando a virtude da temperanza.
En síntese, Platón cre que a xustiza social é a harmonía resultante de que cada cal cumpra virtuosamente coa misión específica que lle corresponda na sociedade.
Aristóteles
- Xustiza distribuidora: refírese á igualdade ou equilibrio na repartición das cargas e beneficios entre membros da comunidade.
- Xustiza conmutativa: relaciónase co intercambio de bens e é rexida pola igualdade de valor.
- Xustiza correctiva: relativa ao equilibrio ou proporción entre o delito e o seu correspondente castigo.
Aquino
Mantén que a xustiza consiste en cumprir dous tipos de leis:
- Lei natural: que é a que nos mostra a razón e a que nos orienta a buscar o ben e evitar o mal.
- Lei positiva: que é a que establecen as autoridades e que debe estar baseada na lei natural porque, en caso contrario, non sería unha lei xusta.