Revolución Rusa de 1917: Da monarquía ao comunismo
A Revolución Rusa de 1917
Da monarquía á Revolución de Febreiro
A Revolución de Febreiro de 1917 foi o proceso en Rusia que levou á caída do Tsar e ao establecemento dun goberno provisional burgués. Este goberno intentou implementar reformas de interese burgués, como unha reforma agraria, pero a súa lentitude e a crecente oposición xeraron descontento popular.
A Revolución de Outubro e a chegada dos bolcheviques ao poder
Lenin, líder dos bolcheviques, viu nas crecentes protestas unha oportunidade para iniciar a revolución comunista. A labor dos Soviets foi crucial para o triunfo de Lenin. As súas Teses de Abril, unha recopilación das medidas que consideraba necesarias para Rusia, incluían derrocar o goberno provisional, retirar a Rusia da Primeira Guerra Mundial, repartir as terras e nacionalizar a banca. Estas propostas marxistas triunfaron en outubro de 1917, coa toma do Palacio de Inverno e o control das rúas de San Petersburgo e Moscova.
O dobre poder e a Garda Vermella
Durante o goberno provisional, os Soviets foron adquirindo forza, creando un dobre poder: o goberno provisional, que tomaba medidas, e os Soviets, que gañaban poder e contaban con milicias armadas, como a Garda Vermella.
O goberno obreiro: Lenin, Trosky e Stalin
Tras a Revolución de Outubro, o goberno obreiro estivo liderado por Lenin, Trosky e Stalin. Trosky, coa súa gran capacidade organizativa, creou o Exército Vermello, unha forza militar obreira e comunista.
A Guerra Civil Rusa (1918-1921)
A Revolución de Outubro xerou unha forte oposición contrarrevolucionaria, formada por tsaristas, burgueses e mencheviques. O Tsar, con apoio militar e económico de potencias estranxeiras como Francia, Inglaterra, Xapón e Estados Unidos, traballou para acabar coa revolución desde dentro. Esta oposición desencadeou a Guerra Civil Rusa entre os revolucionarios e os contrarrevolucionarios.
A figura de Trosky e o fusilamento do Tsar
A capacidade de Trosky para organizar o Exército Vermello levou ao éxito dos revolucionarios despois de tres anos de guerra. Trosky emerxeu como unha figura moi potente e posible sucesor de Lenin. O Tsar e a súa familia foron fusilados tras descubrirse a súa participación na contrarrevolución. A Guerra Civil foi un período de gran crueldade para a poboación.
O comunismo de guerra
Para abastecer ao fronte durante a Guerra Civil, Lenin implementou o comunismo de guerra, nacionalizando a industria, colectivizando as terras e obrigando aos campesiños a entregar as colleitas ao Estado. Estas medidas xeraron un gran descontento entre o campesiñado.
A Nova Política Económica (NEP)
Tras a Guerra Civil, Lenin implementou a Nova Política Económica (NEP), un período de transición cara ao comunismo que combinaba elementos de economía mixta. A NEP, que durou de 1921 a 1928, buscaba xerar unha pequena riqueza e contentar aos campesiños. O crecemento da produción durante a NEP xerou un enfrontamento polo poder dentro do Partido Comunista tras a morte de Lenin en 1924.
A loita polo poder tras a morte de Lenin
A loita polo poder centrouse na cuestión da colectivización da terra e a continuidade da NEP. Mentres algúns defendían a súa permanencia, argumentando que "é máis fácil socializar un éxito que socializar a fame", outros avogaban pola súa eliminación. Lenin desexaba estender a revolución a outros países, mentres que Stalin buscaba consolidar o poder na URSS e convertela nunha gran potencia. Trosky, exiliado en México, viu como Stalin se impuña como secretario xeral do PCUS.