O Renacemento: Espírito, Arte e Quattrocento
O Novo Espírito do Renacemento
Cortesáns e Mecenas: Impulsores do Renacemento
O novo espírito humanista difundiuse polas cidades, onde a burguesía afianzara a súa riqueza e aumentara o seu poder. O individualismo e o culto ao esforzo persoal que favorecían o enriquecemento aumentaron. Tamén se produciu un proceso de secularización e a relixión deixou de ser o centro da vida cultural e espiritual. O ideal do home identificábase co cortesán, que era culto e refinado. Interesábanlle a música, as letras e a arte, e rodeábase de pensadores e artistas. Os nobres e príncipes que gobernaban as cidades italianas, como Lorenzo de Médicis o Magnífico en Florencia, foron os impulsores da renovación artística que coñecemos como Renacemento. Estes convertéronse en mecenas que protexían os grandes artistas e financiaban as súas obras.
Unha Nova Concepción da Arte Renacentista
O Renacemento promoveu a recuperación da arte da antigüidade grecorromana. Os pintores e escultores abríronse a novos temas profanos xurdidos da mitoloxía clásica. Os artistas quixeron plasmar nas súas obras a beleza ideal. Consideraron o ser humano como a obra máis perfecta de Deus e preocupáronse polo estudo da natureza e mais da anatomía humana. Os pintores adoptaron a perspectiva fundamentada en regras de proporcionalidade matemáticas, e os escultores recuperaron a proporcionalidade dos canons do clasicismo. Os artesáns empezaron a asinar as súas obras e comezaron a gozar de prestixio e recoñecemento social.
O Quattrocento: O Esplendor Inicial do Renacemento
O Renacemento xurdiu en Italia e tivo a súa primeira etapa de esplendor durante o século XV; é o chamado Quattrocento, que se iniciou en Florencia impulsado pola familia Médicis.
A Arquitectura no Quattrocento
Os arquitectos buscaron o dominio do espazo introducindo elementos simples, proporcionados e ordenados que contribuísen a crear un espazo racional. Estes elementos inspiráronse nos modelos grecorromanos como o arco de medio punto, frontóns, cornixas, columnas e cúpulas. Destacaron Brunelleschi e León Battista Alberti.
A Escultura no Quattrocento
Os escultores interesáronse por representar o corpo humano en canto ao tratamento do espido e as proporcións. Os máis destacados foron Donatello e Lorenzo Ghiberti.
A Pintura no Quattrocento
As grandes innovacións foron o uso racional da perspectiva, o gusto pola representación da natureza e o afondamento na psicoloxía das personaxes. Os pintores máis destacados foron Masaccio, Piero della Francesca e Sandro Botticelli.