Problemas Metafísicos: Definición, Evolución e o Ser

Problemas metafísicos

A metafísica é a rama máis abstracta da filosofía; a natureza abstracta do seu obxecto de estudo foi constantemente discutida, do mesmo modo que o foron a súa validez e a súa utilidade.

Definición e evolución da metafísica

O termo da metafísica foi acuñado polo filósofo Andrónico de Rodas cando recopilou e editou os 14 libros de Aristóteles; estes trataban fundamentalmente algúns problemas relacionados co que hoxe denominariamos filosofía da ciencia. Nestes referíase a dous tipos de cuestións:

• As relacións entre as ciencias e os seus obxectos ou principios relativos.
• A posibilidade dunha ciencia que estude todas as causas ou todos os primeiros principios, todas as substancias, os seus atributos e as substancias non sensibles.

A metafísica pódese definir como o estudo das características da realidade que transcende o sensible, é dicir, do ser como esencia da realidade, así como as súas propiedades, principios e causas.

• No sentido xeral, a metafísica ocuparíase do “ser en canto ser” (ontoloxía: parte da metafísica que trata do ser en xeral e das súas propiedades).
• Noutro sentido, a metafísica ocuparíase de “o suprasensible ou os seres que carecen de materia e son eternos” (a teoloxía: parte da metafísica que estuda as condicións da posible existencia da divindade e das características da súa natureza).

Os temas da metafísica

O ser é o eixe sobre o que se construíu a metafísica. Aristóteles afirmaba que “o ser dise de moitos modos”; isto significa que non é un vocábulo unívoco, pero tampouco é un termo equívoco. “Ser” é un termo análogo que expresa en certo sentido cousas comúns e noutros sentidos cousas distintas.

Que é o “ser”:

• Uso predicativo: atribuímos ao suxeito dunha proposición unha determinada cualidade.
• Uso existencial: pódese expresar simplemente a existencia ou presenza dun obxecto, pero tamén pode querer indicar o recoñecemento que identifica a un obxecto como tal.

O problema do “ser”, que aparece en relación co uso existencial, consiste en establecer cales se poden considerar trazos esenciais que definen o obxecto en cuestión e cales son simples aspectos aparentes do mesmo (sustancia e accidente).