Platón: Filosofía, Mito da Caverna e Teoría das Ideas

Platón: Vida, Obra e Filosofía Clásica

Platón (séculos V-IV a.C.) pertence á filosofía grega antiga. Discípulo de Sócrates e mestre de Aristóteles, foi o primeiro en crear un gran sistema filosófico no que se recollen temas relacionados coa Natureza, o coñecemento, a linguaxe, o ser humano, a Ética e a Política. A súa filosofía ten como obxectivo sentar as bases dun Estado presidido pola xustiza, no que as inxustizas non teñan cabida.

Análise do Mito da Caverna de Platón

Este texto recolle a interpretación que Platón ofrece do seu Mito da Caverna. Explica a simboloxía que se emprega nel e distingue dous mundos: o mundo sensible e o mundo das Ideas, sendo a Idea do Ben o fundamento do ser, do coñecer e do actuar.

Ideas Principais da Filosofía Platónica

• Existen dous mundos separados e irreducibles: o mundo sensible, que se compara cunha prisión, e o mundo das Ideas, onde se presenta a Idea do Ben.
• A contemplación da Idea do Ben é necesaria para descubrir a verdadeira esencia da realidade.

Estrutura do Texto sobre Platón

O texto presenta dúas partes:

1. Platón establece unha serie de equivalencias que identifican o que chama prisión-habitante co mundo visible, e a luz do lume que hai nela co poder do sol.
2. Platón divide o coñecemento en sensible e intelixible, asociando o sensible ao mundo visible e o intelixible ao mundo das Ideas. Conclúe que a Idea do Ben é o fundamento do ser, do saber e da actuación.

Grazas ás Ideas coñecemos o mundo físico como o que realmente é: unha copia imperfecta das Ideas.

A sociedade será boa porque está baseada no coñecemento previo do ben obxectivo e final por parte dos filósofos.

Explicación das Ideas e Relación coa Doutrina do Autor

O mundo intelixible é a realidade inmutable e eterna. O mundo sensible é o espazo do cambio e da temporalidade, o das cousas transmitidas polos sentidos. Entre os dous hai un abismo infranqueable. Só a alma é capaz de ser intermediaria entre ambos mundos. Estes mundos manteñen unha relación de imitación e participación: as cousas son reproducións imperfectas das Ideas.

A razón pola cal só a alma pode ascender do sensible ao intelixible é porque, na súa orixe, a alma pertence ao mundo das Ideas, aínda que se vexa forzada a habitar os corpos e o mundo sensible.

O Ben e a Xustiza, as normas morais, ao ter o seu fundamento nunha Idea eterna, non poden ser convencionais.